Γράφει ο Μανόλης Η. Θεοδοσόπουλος- Λογοθεραπευτής
Σήμερα θα δούμε το δεύτερο μέρος του άρθρου που αφορά στις αιτίες που ενδέχεται να προκαλέσουν διαταραχές επικοινωνίας εστιάζοντας στο στενό περιβάλλον του παιδιού.
● Έλλειψη χρόνου-αδιαφορία: Στις μέρες μας οι γονείς καταναλώνουν αρκετό χρόνο και ενέργεια στην προσπάθειά τους να εξασφαλίσουν τα αναγκαία για την οικογένεια τους. Ως αποτέλεσμα έχουμε την έλλειψη διαθέσιμου χρόνου για τα παιδιά τους. Παρ’ όλα αυτά οι περισσότεροι γονείς βρίσκουν τρόπους έτσι ώστε να κρατήσουν τις ισορροπίες. Ωστόσο αυτός δεν είναι ο κανόνας. Δυστυχώς πολλοί γονείς –λόγω έλλειψης χρόνου- επιλέγουν να αφιερώσουν τον όποιο χρόνο έχουν σε άλλες δραστηριότητες παρά να προσπαθήσουν να ανακτήσουν το χαμένο έδαφος στη σχέση με τα παιδιά τους. Έτσι παρατηρείται το φαινόμενο της ανάπτυξης προβληματικής συμπεριφοράς από την πλευρά του παιδιού. Η συμπεριφορά αυτή μπορεί να εκδηλωθεί και σαν επικοινωνιακή διαταραχή. Φυσικά πιο συχνά συναντάμε παιδιά με πρόβλημα στο λόγο ή στην ομιλία όπου οι γονείς το προσπερνούν και σαν επακόλουθο έχουμε την επιδείνωση του προβλήματος με σοβαρές επιπτώσεις στη συνολική ανάπτυξη του παιδιού. Σε κάθε περίπτωση οι γονείς οφείλουν να περνούν χρόνο με τα παιδιά τους και ασφαλώς να συμβουλεύονται κάποιον ειδικό έστω και με την υποψία κάποιου προβλήματος.
● Άρνηση γονέων: Η χειρότερη κατάσταση που μπορεί να περιέλθει ένας γονιός είναι αυτή της συνεχούς άρνησης του προβλήματος που αντιμετωπίζει το παιδί του. Δυστυχώς τα περιστατικά αυτά είναι πάρα πολλά και για αυτό το λόγο είναι ένα θέμα που πρέπει να αναδειχθεί. Ειδικά σε κλειστές κοινωνίες, όπως η δική μας, η άρνηση των γονέων παρουσιάζεται με μεγαλύτερη συχνότητα. Με αυτή τους τη στάση οι γονείς ουσιαστικά αναγκάζουν τα παιδιά τους να ζουν με δυσκολίες χωρίς να υπάρχει κανένας λόγος. Είναι ανεπίτρεπτο γονείς να εθελοτυφλούν, με δεδομένο ότι σήμερα υπάρχει η δυνατότητα να εξεταστεί ένα παιδί από ένα σύνολο ειδικοτήτων όπου είναι πρακτικά αδύνατο να προκύψει λανθασμένη διάγνωση από όλους τους ειδικούς. Ενδεικτικά μπορούμε να αναφέρουμε τις εξής ειδικότητες: παιδίατρος, παιδο-νευρολόγος, παιδο-ψυχολόγος, ειδικός παιδαγωγός, λογοθεραπευτής, εργοθεραπευτής κ.α. Επομένως δεν υπάρχει δικαιολογία για ένα γονιό σε ό,τι αφορά στο παιδί του και το οποίο -ενδεχομένως- αντιμετωπίζει κάποιο πρόβλημα. Μπορεί να συμβουλευτεί πολλούς ειδικούς, διαφόρων ειδικοτήτων, για να είναι σίγουρος ότι έχει μία αξιόπιστη διάγνωση. Συμπερασματικά, η άρνηση των γονέων αναφορικά με τις δυσκολίες του παιδιού τους είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που ένα παιδί μπορεί να ξεπεράσει!
● Ψυχολογική/Σωματική Βία: Αναμφίβολα η άσκηση βίας –οποιουδήποτε είδους- επηρεάζει δραματικά την ανάπτυξη ενός παιδιού. Όταν ένα παιδί μεγαλώνει σε μία οικογένεια (ή σε κάποιο άλλο περιβάλλον, π.χ. σχολείο) όπου του ασκείται βία τότε είναι βέβαιο ότι θα παρουσιάσει επικοινωνιακές διαταραχές. Πέρα από τις εμφανείς επιπτώσεις ή αλλαγές στη συμπεριφορά του σίγουρα θα υπάρχουν ενδείξεις στην επικοινωνία του. Συνήθως τα παιδιά αυτά εμφανίζουν έντονο τραυλισμό. Επίσης συχνή είναι και η καθυστέρηση λόγου και επικοινωνίας. Επιπλέον το παιδί δυσκολεύεται ή και αδυνατεί να αναπτύξει σχέσεις με παιδιά της ηλικίας του. Σε κάποιες περιπτώσεις παρουσιάζεται έντονη επιθετική συμπεριφορά όπου το παιδί –ουσιαστικά- επικοινωνεί τα βιώματά του. Κλείνοντας, πρέπει να σημειωθεί ξανά ότι οι επικοινωνιακές διαταραχές μπορεί να είναι αποτέλεσμα ασκούμενης βίας στο παιδί και κατ’ επέκταση μία ένδειξη για ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Τέλος, είναι αυτονόητο ότι αν διαπιστωθεί ότι το παιδί είναι δέκτης βίαιης συμπεριφοράς πρέπει να απομακρυνθεί από το περιβάλλον αυτό και παράλληλα να υποστηριχθεί με κάθε τρόπο.
Για απορίες, σχόλια, παρατηρήσεις μπορείτε να επικοινωνείτε στο [email protected] ή στο 693 60 60 070.
