Της Βλασίας Μιχαηλίδου – Τριπολιτάκη
Φιλολόγου, Ιστορικού M.Sc.
Τις προηγούμενες ημέρες κυκλοφόρησε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, λόγω επικαιρότητας με τις ανασκαφές στην Αμφίπολη, ένα εκπληκτικό βίντεο για τις Καρυάτιδες, ως μία ακόμη προσπάθεια, να ευαισθητοποιηθεί η κοινή γνώμη και να εισακουστεί το αίτημα επιστροφής των μαρμάρων του Παρθενώνα στην πατρίδα τους. Η εικόνα της Καρυάτιδας που δακρύζει μου έφερε στο μυαλό τη Μάνα Ελλάδα να θρηνεί για τα παιδιά της που την εγκαταλείπουν, για να αναζητήσουν ένα καλύτερο μέλλον σε κάποια άλλη χώρα.
Την τριετία 2010-2013, 300.000 πτυχιούχοι εγκατέλειψαν την Ελλάδα. Το γεγονός, ότι οι 73% από αυτούς κατείχαν μεταπτυχιακό τίτλο κι οι 51% διδακτορικό, αιτιολογεί τα στατιστικά νούμερα, που φέρουν το 3% των κορυφαίων επιστημόνων παγκοσμίως να είναι Έλληνες, ενώ ο πληθυσμός της χώρας μας αντιστοιχεί μόλις στο 0,20% του πληθυσμού της γης. Η φυγή αυτή δεν συνιστά μόνο μία «διαρροή σπουδαίων μυαλών», αλλά και διαρροή κεφαλαίων, αφού αυτοί που φεύγουν δεν ανταποδίδουν στη χώρα τους και τις οικογένειές τους τα έξοδα για τις σπουδές τους.
Ανάμεσα στους νέους, που έφυγαν τελευταία στο εξωτερικό, 6.000 βρίσκονται στο Ντουμπάι. Το αξιοσημείωτο είναι πως στο μέρος αυτό, γίνονται αποδεκτοί όσοι έχουν ήδη επαγγελματική εμπειρία και κάποια χρηματικά αποθέματα διαθέσιμα κατά την περίοδο προσαρμογής. Δύσκολες δηλ. συνθήκες, που ωστόσο προσέλκυσαν ένα τόσο μεγάλο αριθμό ικανότατων νέων, επειδή υπήρχαν ενδιαφέρουσες προοπτικές εξέλιξης.
Η εξήγηση είναι απλή. Η αιτία αυτής της μετανάστευσης δεν είναι μόνο η ανεργία κι η αναντιστοιχία του αντικειμένου των σπουδών με τις ανάγκες των αγορών. Η απογοήτευση των νέων, κι ειδικά των αριστευσάντων, οφείλεται και στην έλλειψη αξιοκρατίας. Σε μία χώρα, που καταφέρνουν και διορίζονται εκπαιδευτικοί και γιατροί με πλαστά πτυχία και κατέχουν θέσεις ιθυνόντων άτομα με ελλιπείς γνώσεις κι ικανότητες, ενώ οι κάτοχοι διδακτορικών εργάζονται σε ταχυφαγεία, για να επιβιώσουν ή ζουν στο πατρικό τους, ανίκανοι να δημιουργήσουν δική τους οικογένεια, εύλογο είναι οι πτυχιούχοι αυτοί να αναζητούν την έξοδο κινδύνου από τη χώρα, που τους ευτελίζει και εξανεμίζει κάθε ελπίδα.
Μοιραία, βέβαια, η χώρα εκείνη που επιβραβεύει τη φαυλότητα και συντηρεί τη διαφθορά, την αναξιότητα και τη λαθροχειρία, απαξιώνοντας την αριστεία και την εντιμότητα, οδηγείται σε πτωτική πορεία, οικονομικά κι ηθικά. Θα έλεγε, λοιπόν, κανείς πως στην Ελλάδα υπάρχει μία σκοπιμότητα, που θέλει να αποδομήσει αξίες κι επαγγελματικές προοπτικές, που θα συνέβαλλαν σε αναπτυξιακή πορεία, κι απεργάζεται την εξαθλίωση και την εξηλιθίωση των πολιτών.
Αυτήν την έλλειψη αξιοκρατίας φαίνεται να επιθυμεί να διαφυλάξει η νεοεκλεγείσα περιφερειάρχης Αττικής, υπεραμυνόμενη των δικαιωμάτων των δημοσίων υπαλλήλων. Η πολύ πετυχημένη γελοιογραφία του Κυρ, που απεικονίζει τον Δούρειο Ίππο της κ. Δούρου με τους πλαστογράφους υπαλλήλους του Δήμου, αποτυπώνει εναργώς τις προθέσεις του υποψηφίου για εξουσία κόμματος, που ανήκει η εν λόγω πολιτικός.
Επιβάλλεται η αλλαγή νοοτροπίας, για να καταργηθεί η διαπλοκή στον πολιτικό χώρο, ο νεποτισμός κι η ρουσφετολογία ως τα πρόσφορα μέσα οικονομικών και κοινωνικών συναλλαγών. Οι νέοι μας είναι αγανακτισμένοι κι οι μεγαλύτεροι σε ηλικία απηυδισμένοι από την επικράτηση αναξίων. Οι σκεπτόμενοι άνθρωποι απέχουν κι οι ματαιόδοξοι αναρριχώνται σε θέσεις ισχύος. Οι «φελλοί» στην Ελλάδα όχι μόνο επιπλέουν, αλλά αναδεικνύονται και σε σημαντικούς παράγοντες του οικονομικοκοινωνικού γίγνεσθαι. Όσο, όμως, οι ικανοί παραγκωνίζονται, τόσο θα απομακρύνεται η έξοδος από τα κάθε είδους μνημόνια που ταλανίζουν τη ζωή μας. Όταν κάποιος βλέπει πως με λίγη προσπάθεια, αλλά περισσό θράσος, πετυχαίνει το στόχο του, ότι το βόλεμα υπερισχύει του αγώνα, ότι η «γνωριμία» είναι πιο σημαντική από το πτυχίο, τότε αναρωτιέται προς τι ο κόπος κι ο ιδρώτας;
Προτείνω, λοιπό, όπως καταφέραμε να κατασκευάσουμε ένα υπερσύγχρονο μουσείο και διεκδικούμε την επιστροφή της μαρμάρινης κόρης, ας αλλάξουμε και μυαλά, για να επιστρέψουν και τα παιδιά μας από το εξωτερικό, ώστε όλοι μαζί να βρούμε την έξοδο από την οικονομική ύφεση και τη μιζέρια.
