Γράφει ο Χαράλαμπος Ν. Κοκονάς
Προχθές αισθάνθηκα υπερήφανος ως πατέρας. Ακούγοντας τον Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ να εξαγγέλει το «κυβερνητικό πρόγραμμα» του κόμματος του στη ΔΕΘ, συνειδητοποίησα ότι τόσα χρόνια στο σχολείο τα παιδιά μου δεν έγραφαν εκθέσεις ιδεών, έγραφαν κυβερνητικά προγράμματα.
Μη γελάτε όμως, ακόμη και μια έκθεση ιδεών είναι χρήσιμη στην πολιτική. Επιτρέπει τουλάχιστον να καταλάβουμε τις ιδέες εκείνου που τις εκθέτει. Δεν θα σταθώ λοιπόν στο τζάμπα ρεύμα, δωρεάν φάρμακα, νέα επιδόματα, κουπόνια διατροφής, δώρα Χριστουγέννων και αυξήσεις μισθών, που μοίρασε απλόχερα ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Δε θα σταθώ στα χρέη που θα διαγράψει και σε άλλα που θα χαρίσει. Δε θα σταθώ σε αριθμητικούς απολοτισμούς, ούτε σε γραφικές πολιτικές εικασίες. Δε θα σταθώ καν στην επίκληση της αυτοδυναμίας ως εσχατη καταφυγή αισιοδοξίας. Ούτως ή άλλως δεν είναι ο πρώτος που παίζει αυτό το έργο. Ο Παπανδρέου διαβεβαίωνε αρειμανίως ότι «λεφτά υπάρχουν» και ο Σαμαράς είχε λύσει τα οικονομικά προβλήματα του τόπου σε δύο τρια Ζάππεια.
Από αυτή την άποψη ο Τσίπρας ακολουθεί απλώς την παραδοσιακή πατέντα όσων στην πολιτική εύκολα τάζουν δύσκολα βάζουν.
Θα σταθώ όμως στην κεντρική ιδέα που διαπερνούσε την παρέμβασή του. Ποια ήταν αυτή; Πως με το ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση η Ελλάδα θα γυρίσει πίσω στο 2009. Όλα θα γι΄νουν σαν τότε. Οι μισθοί, οι συντάξεις, τα εργασιακά, τα ελλείματα... οι απολυμένοι θα ξαναπροσληφθούν και οι τυφλοί θα ξαναδού. Ακόμη και το χρέος θα γυρίσουμε πίσω. Σα να μην συνέβη τίποτα. Και τότε όλα θα είναι ξανά όπως πριν.
Συν οι τράπεζες που, αν κατάλαβα, θα περάσουν στα χέρια μιας μελλοντικής κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Είναι ίσως το μόνο νέο στοιχείο που προστίθεται στη δοκιμασμένη συνταγή της χρεοκοπίας –μάλλον να την κάνει πιο αναπόφευκτη.
Βρίσκω τη φιλοδοξία λίγο θλιβερή για ένα νέο πολιτικό κι ένα κόμμα που διατυμπανίζει ότι ανήκει στον προοδευτικό χώρο. Διότι η Ελλάδα του 2009 ήταν ίσως μια πλουσιότερη αλλά όχι μια καλύτερη χώρα. Μπορεί αρκετοί να ζούσαν καλύτερα, αλλά ήταν η Ελλάδα που είχε χρεοκοπήσει, ακόμη κι αν είχε καλύτερες συντάξεις, πλουσιότερα επιδόματα και υψηλότερο βασικό μισθό.
Ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ με μεγαλύτερη σαφήνεια από ποτέ έδωσε από τη Θεσσαλονίκη το σύνθημα «φουλ όπισθεν». Ασφαλώς θα πείσει κάποιους απελπισμένους ή δυστυχισμένους. Δύσκολα θα το ακολουθήσει συνολικά η Ελληνική κοινωνία. Δεν είναι μόνο ότι οι λαοί δεν αυτοκτονούν. Είναι ότι και οι κοινωνίες δεν αναπαλαιώνοντια.
