Του Μαριδάκη Ελευθέριου, Στρατιωτικού ε.α.

-Μην αλλάζεις κανάλι κοπέλι μου…

-Γιάντα μπάρμπα ήντα εξάνοιγες; ΄Επαε  ‘χει ποδόσφαιρο!

-Έχει κοπέλι μου καλλιστεία, λέει…

-Ήντα καλλιστεία μπάρμπα;

-Έχει κοπελιές απ’ ούλο τον κόσμο… Να δεις μωρέ παιδί μου από τη Σουηδία,  τη Ρωσία μα εκείνηνε  απού τη Βραζιλία είναι θεόψυχα μου η καλύτερη!

-Μπάρμπα, κάτσε  δα να δούμε το ποδόσφαιρο και ταχιά θα σε πάω στα καρναβάλια στο Άμα-Ρίο τσι Ρεθυμνίας.  Έκεια να δεις γυναίκες!

-Αλήθεια κοπέλι μου; Γίνουνται τέθοια πράματα;

-Ναίσκες μπάρμπα, να δεις μιαν παραλία απού δεν τη βάνει τ’ αμάτι σου, να δεις πολυκατοικίες, μαγαζά, δρομάρες… Εκείεσας τσι μέρες γίνεται το σώσε. Κάθε βράδυ ούλοι πιωμένοι, τη μια Κυριακή  κάνουνε ένα κυνήγι –του Θησαυρού  το λένε- και την Κυριακή  πριχού την Σαρακοστή γίνετε η παρέλαση των αρμάτω του Καρνάβαλου, έκεια να δεις μασκαράδες! Άντρες και γυναίκες, θαρρώπως  βέβαια πως οι γυναίκες μόνο ντυμένες δεν είναι! Πάντως είναι καλύτερες από ετούτηνε τη Βραζιλιάνα που θωρείς στην τηλεόραση…

-Γαβ, γαβ, γαβ. (Ο σκύλος στην πόρτα)

-Χάνς, πόρισε  όξω από τον καφενέ, βρωμοκούλουκο!

-Εχαλάσανε μπάρμπα οι σκύλοι την φύση -ν- τονε και αντί στσι λαγούς  πάνε στα καφενεία!

-Ναι μωρέ παιδί μου, μα δεν ετελείωσες  με κείονα που μού ‘λεγες. Μοιάζει εκείοσας ο τόπος  με το δικό μας; Έχει ποταμούς, βουνά, δεντρά γι πράμα;

-Μπάρμπα, λέει βουνά γύρου-γύρου και ποταμούς σαν κι έπαε, κι όντε βρέχει κολυμπιάζει το νερό ίσαμε τριάντα μέτρα βάθος. Έχει και άγκριγια οζά μέσα. Ούλο ετούτονα το λένε Οικοσύστημα του Αμαριζόνιου…

-Ήντα λες μωρέ παιδί μου. Σαν τούτονε που εκάμανε έπαε αποκάτω που το λένε φράγμα. Και ήντα οζά έχει;

-Έχει διάφορα και όπως έπαε τον -ε- δίνουνε  ονόματα. Έχει κροκοδείλους και ο πιο γνωστός είναι ένας άγκριγιος που τονε λένε Σήφη. Έχει όφιδες και το  μεγαλύτερο το λένε –ενενήντα χρονώ είσαι μπάρμπα;- το λοιπώς  το λένε ανακόντα –όϊ σαν αυτό που θυμάσαι…

-Ήντα; Ά ναι…

-Έχει ψάρια που σ’ ότι οζό γί άθρωπος μπει μεσ’ το νερό τ’ αφήνουνε μόνο τα κόκκαλα, πιράνχας τα λένε.

-Έχομε κι έπαε τέθοια ψάρια μα τρώνε μόνο αθρώπους…

-Έχει δεντρά τόσονα κοντά το ‘να  με τ’ άλλο, που άθρωπος δεν μπορεί να περάσει ανάμεσα –ν- τονε. Μόνο μαϊμούνια πάνε από κλαδί σε κλαδί.

-Ά, σαν κι έπαε δηλαδή… Και ξαναπές μου πως λένε κειονα τον  τόπο;

-Αμαριζόνιο  μπάρμπα, Οικοσύστημα του Αμαριζόνιου!

-Δοξάζω το Θιο που μ’ αξίωσενε να δω πως σάζουνε ετούτονα το οικοσύστημα, γιατί ούλα τούτανα που μούπες  κοπέλι μου για το μακρυνό τόπο τα κάνουνε έπαε αποκάτω από το χωριό μας…

*Πρόσωπα και καταστάσεις συμπτωματικά και επίκαιρα.