Της Βλασίας Μιχαηλίδου – Τριπολιτάκη
Φιλολόγου, Ιστορικού M.Sc.
Η πίστη και η ελπίδα αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο της ζωής μας. Είναι το οξυγόνο που τροφοδοτεί το νου μας, για να πάρει ανάσα ζωής και να μη χαθεί στο χάος της απελπισίας. Πόσοι από εμάς, δεν κράζουν το όνομα της Παναγίας σε μία στιγμή φόβου ή δυσκολίας; Πόσοι πόνοι και καημοί δεν έχουν κατατεθεί στις εικόνες της Θεομήτορος, έχοντας βεβαία την αγάπη Της; Κάποιοι πιστοί θα βρεθούν αύριο (31/8) στην εκκλησία, για να εορτάσουν την Κατάθεση της Τιμίας Ζώνης της Θεοτόκου, που ευλαβούνται πολλές γυναίκες (όσες έχουν πρόβλημα υπογονιμότητας λαμβάνουν τεμάχιο κορδέλας, που έχει ευλογηθεί στην λειψανοθήκη της Αγίας Ζώνης, κι αν έχουν πίστη, καθίστανται έγκυες).
Πόσες, όμως, γυναίκες έχουν ως πρότυπο ζωής την Κεχαριτωμένη Δέσποινα; Το αγλάϊσμα των γυναικών, που κατακόσμησε την προσωπικότητά Της με τη λαμπρότητα όλων των αρετών. Όπως σημειώνει ο άγ. Νικόλαος Καβάσιλας, η Παρθένος με την αδιάκοπη άσκησή Της πραγματοποίησε στο σώμα και στην ψυχή Της εκείνα που προσείλκυσαν τον Θεό στη γη: «Ζωή πάναγνος, ἄρνησις κακίας ἁπάσης, ἄσκησις ἀρετῆς ἁπάσης, ψυχή καθαρωτέρα φωτός, σῶμα διά πάντων πνευματικόν, ἡλίου φαιδρότερον.»
Ποια γυναίκα μένει ταπεινή στο άκουσμα επαινετικών σχολίων, όπως η Θεοχαρίτωτη Μαρία, που δέχτηκε με σεμνότητα τον ευαγγελισμό του ουράνιου απεσταλμένου; Δεν κολακεύεται με τον εξόχως τιμητικό χαιρετισμό, δεν συναρπάζεται από το άκουσμα των εκπληκτικών θείων ανακοινώσεων. Αναζητά να μάθει τη σημασία τους «τίς ὁ πέμπων καί τί τό δῶρον». Κι όταν πληροφορείται ότι δεν πρόκειται για επιβουλή, αλλά για Θεία Βουλή, αποδέχεται με ταπεινότητα τη συμμετοχή της στο έργο της σωτηρίας. Ποια γυναίκα επιδεικνύει τέτοιο χαρακτήρα απέναντι στις προκλήσεις της ζωής, ώστε να τις αντιμετωπίζει χωρίς επιπολαιότητα, χωρίς ευπιστία, χωρίς ακρισία; Η σύνεση και η φρόνηση είναι καρποί πίστεως μεγάλης και φωτισμένης κι η Μήτηρ του Θεού έγινε μακαριστή γι’ αυτά ακριβώς τα γνωρίσματα. Πόσο μακάρια θα ήταν κι η δική μας η ζωή, αν είχαμε την αγνότητα και τη σύνεση της Θεοτόκου! Αν αναγνωρίζαμε, όπως Εκείνη, πως κάθε χαρά στην επίγεια ζωή μας την οφείλουμε στο έλεος και τη φιλανθρωπία του Κυρίου, που «επέβλεψεν επί τήν ταπείνωσιν» των δούλων Αυτού. Τι υπέροχο θα ήταν να γίνουμε κι εμείς του Πνεύματος του αγίου δοχεία εκλεκτά!
Κι οι αρετές της Βασίλισσας του ουρανού και της γης δεν έχουν τελειωμό. Ήταν υπόδειγμα οικοδέσποινας, εργαζόμενη ακατάπαυστα κι αφοσιωμένη στις πολλαπλές οικογενειακές ασχολίες της. Ήταν υπόδειγμα μητρικής στοργής. Αγκάλιαζε με απερίγραπτη τρυφερότητα το Θείο Βρέφος, το οποίο μεγάλωνε κάτω από το ακούραστο και προσεκτικό βλέμμα της Μητρός Του. Πόσες σημερινές μάνες θυσιάζουν τις κοσμικές ανέσεις, για να παραμείνουν πιστές στα μητρικά τους καθήκοντα; Από την άλλη, η Θεοτόκος ήξερε να συγκρατεί τη μητρική στοργή, να την υποτάσσει στο θέλημα του Κυρίου, να σέβεται τον Χριστό και να ενισχύει την πνευματική σχέση μαζί Του. Πόσες μητέρες στις μέρες μας έχουν την υπομονή και το ενδιαφέρον να αφουγκράζονται τις ανάγκες και τις επιθυμίες των παιδιών τους;
Η Παναγία ξεχώρισε και για τον ηρωισμό της ψυχής Της, που ήταν αποτέλεσμα μίας εσωτερικής κατεργασίας, ενός ψυχικού ανεβάσματος. Γέννησε το παιδί Της σε μία φάτνη, υπέμεινε στερήσεις και διωγμούς, δέχτηκε την ρομφαία του πόνου να διαπερνά τη μητρική Της καρδία, όταν στάθηκε δίπλα στον Εσταυρωμένο. Ποια μητέρα μπορεί να αντέξει αυτό τον υπέρτατο πόνο, να υπομένει αγόγγυστα κάθε οδυνηρή δοκιμασία; Η Μητέρα του Κυρίου επέδειξε υπομονή και καρτερία μεγαλειώδη και διδακτική. Η θλίψη Της δεν αμαύρωσε την ψυχική Της ομορφιά. Συγχώρησε τους σταυρωτές και έζησε την υπόλοιπη ζωή Της προσευχόμενη αδιάκοπα για τη σωτηρία όλων των ανθρώπων, φροντίζοντας ασθενείς, φτωχούς και ανήμπορους.
Στην εποχή μας τα Μ.Μ..Ε. καθορίζουν κι επιβάλλουν τρόπο ζωής μέσα από τα πρότυπα που προβάλλουν. Και ποια είναι τα πρότυπα που προβάλλονται συχνότερα; Καλλιτεχνικοί αστέρες, υψηλόμισθοι αθλητές, τυχοδιώκτες πολιτικοί, διαζευγμένοι, ομοφυλόφιλοι. Τα ηθικά πρότυπα έχουν αντικατασταθεί από τα κενά είδωλα. Μία ολόκληρη Ευρώπη παραληρούσε στην παρουσία της γενειοφόρου Κοντσίτα, που προωθείται από τους θιασώτες της Νέας Τάξης ως πρότυπο ελευθερίας και σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Πρότυπα που αποδομούν το κύτταρο της κοινωνίας, την οικογένεια, που εκμαυλίζουν κάθε έννοια πολιτισμού, προωθώντας την αντικατάσταση των παραδοσιακών αξιών με απαξίες, προκειμένου να ασκείται πιο εύκολα η χειραγώγηση του νου, να εντείνονται τα αδιέξοδα και οι ψυχές να λυγίζουν και να συνθλίβονται στις συμπληγάδες της αυθαιρεσίας, της απογοήτευσης, της ανηθικότητας.
Τα άθλια αυτά πρότυπα βρίσκουν μεγαλύτερη απήχηση μέσα από τη δράση διεθνών οργανώσεων. Πόσο απαξιωτικά για τη γυναικεία φύση προβάλλονται οι γυμνόστηθες ακτιβίστριες της διεθνούς φεμινιστικής οργάνωσης FEMEN, που παρεμβαίνουν με ηχηρό τρόπο σε διάφορες εκδηλώσεις, προασπίζοντας το δικαίωμα υπέρ των εκτρώσεων, της υιοθεσίας παιδιών από ομοφυλόφιλα ζευγάρια. Πόσο λίγο φαίνεται να εκτιμάνε το θείο δώρο της μητρότητας προβαίνοντας σε τέτοιες απρεπείς εκδηλώσεις.
Ας αποβάλλουμε από την ψυχή και το μυαλό μας αυτές τις επαίσχυντες επιρροές κι ας προσπαθήσουμε να μιμηθούμε τις λαμπρές αρετές της πιο σπουδαίας γυναικείας μορφής της ανθρώπινης πλάσης, της Παναγίας μας. Και τότε τα μεγαλεία του ουρανού, που απολαμβάνει η Θεοτόκος, θα γίνουν κι η δική μας απόλαυση κι αιώνια χαρά.
