Γράφει ο Χαράλαμπος Ν. Κοκονάς
Η εικόνα στην τηλεόραση μιλάει από μόνη της. Τρεις, τέσσερις δημόσιοι υπάλληλοι, μάγκες και μόρτισσες ασίκηδες και καραμπουζουκλήδες, με την τσιγαριά στο χέρι σκίζουν τις φόρμες αξιολόγησης- λέει- γιατί δεν θέλουν να κριθούν στη δουλεία τους από το σύστημα που πρόκειται να εφαρμόσει (αν ποτέ εφαρμόσει η κυβέρνηση). Πριν γραφτεί οτιδήποτε άλλο γι’ αυτό το θέμα, να ξεκαθαρίσω δυο πράγματα. Πρώτον, ότι το άρθρο αυτό δεν απευθύνεται σε όλους τους δημοσίους υπαλλήλους, γιατί είμαι σίγουρος ότι το χάος στη δημόσια διοίκηση δεν οφείλεται τόσο στους ανθρώπους όσο στο σύστημα. Άρα, όπως, πιστεύω οι περισσότεροι και δουλεύουν και θέλουν να κριθούν. Δεύτερον, δεν πιστεύω ότι το σύστημα αξιολόγησης είναι σοβαρό, αλλά απλώς το κάνουν στη κυβέρνηση γιατί τους το επέβαλαν η Τρόικα και το μνημόνιο για να ρίξουν στάχτη στα μάτια τους. Παρά ταύτα, θεωρώ απαράδεκτο μεμονωμένα άτομα, συνδικαλιστικές οργανώσεις αλλά και κόμματα να παροτρύνουν τέτοιες τριτοκοσμικές ψευτομαγκές. Την ίδια ώρα, σε όλο τον κόσμο αλλά και την Ελλάδα, στον ιδιωτικό τομέα εκατομμύρια εργαζόμενοι κρίνονται αυστηρά πάντα, κάθε μέρα και κάθε ώρα από τον εργοδότη τους. Και πολλοί έλληνες ιδιωτικοί από τους περίπου 1,5 εκατομμύριο που απολύθηκαν λόγω κρίσης θα ήθελαν να κριθούν, όσο σκληρά κι αν είναι, αρκεί να επιστρέψουν στις δουλειές τους. Απλά οι εικόνες και οι συμπεριφορές αυτές (επαναλαμβάνω) ενισχύονται ηθικά όχι μόνο από τον ίδιο τον Τσίπρα με δηλώσεις που αποτελούν ντροπή για τη χώρα. Είπε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ότι «παλιά τα δύο κόμματα τους διόριζαν, τώρα τους τάζουν ότι θα τους κρατήσουν και δεν θα τους απολύσουν». Ακριβώς το ίδιο, όμως, κάνει κι αυτός και μάλιστα στον μέγιστο βαθμό. Επί της ουσίας τους λέει «ψηφίστε με για να σας αφήσω όλους ήσυχους και να μη κριθεί ποτέ κανένας από κανένα». Ο απόλυτος λαϊκισμός και η πρόκληση για όλους τους υπόλοιπους έλληνες δημόσιους και ιδιωτικούς υπαλλήλους που δουλεύουν και σέβονται την εργασία και τον εργοδότη τους-όπου κι αν είναι.
