Του ΜΑΡΙΝΟΥ ΣΠ. ΓΑΛΑΝΑΚΗ
«Να πω, λοιπόν, ότι τις μέρες που μας πέρασαν η συλλεκτική μου προσπάθεια πήρε τέλος. Τυπικά, αυτό έγινε στις 29 Μαϊου τ.έ., με την έγγραφη υπόσχεση για εκχώρηση της συλλογής μου σε φορέα της πόλης μας. Φυσικά, χωρίς κανένα απολύτως υλικό ή άλλο αντάλλαγμα. Παρότι η εκχώρηση είχε προαποφασιστεί, η υλοποίηση της απόφασης δεν ήταν εύκολη. Οι μελαγχολικές σκέψεις δεν λείψανε και αυτό ήταν μάλλον φυσικό.
Υπάρχει όμως και εξωγενές αίτιο που εντείνει τη μελαγχολία μου και δικαιολογεί τον χαρακτηρισμό «άδοξο τέλος».
Θα έλεγα, μάλιστα, ότι το τέλος αυτό, εκτός από άδοξο, ήταν και άδικο. Όμως για λόγους δεοντολογίας δεν θα σχολιάσω τα γεγονότα, πριν εκδικαστεί η υπόθεση που εκκρεμεί εις βάρος μου, εδώ και τρία χρόνια. Θα επισημάνω μόνο ένα γεγονός που το θεωρούν αδιανόητο, προπάντων οι εκτός Κρήτης βιβλιόφιλοι και ερευνητές: Ότι δηλαδή, παρότι αγωνίστηκα μια ζωή για τον εντοπισμό, την καταγραφή, την ανάδειξη και τη διάσωση των σχετικών με την Κρήτη βιβλίων, η πατρίδα μου πήρε τα καλύτερα κομμάτια της κρητολογικής συλλογής μου για να τα …προστατεύσει από τα χέρια μου. Και δεν εννοώ τα στελέχη της εδώ αρμόδιας αρχαιολογικής υπηρεσίας.» (Γεώργιος Π. Εκκεκάκης: Από άρθρο του δημοσιευμένο στη «Ρέθεμνος», μ’ αρ. 718/14.6.2014).
Όπως διαπιστώνετε, ο καθόλ’ αξιέπαινος συλλέχτης σπάνιων βιβλίων, που έχουν περιεχόμενό τους κείμενα που αφορούν στην Κρήτη, ερευνητής και συγγραφέας Γεώργιος Π. Εκκεκάκης, πληροφορεί το Αναγνωστικό Κοινό της Εφημερίδας κι όχι μόνο αυτό, ότι υποχρεώνεται να βάλει …λουκέτο στην …επιχείρησή του, λόγω ανωτέρας βίας.
Αναφέρει μάλιστα πως: «Τυπικά, αυτό έγινε στις 29 Μαϊου τ.έ., με την έγγραφη υπόσχεση για εκχώρηση της συλλογής μου σε φορέα της πόλης μας».
Και ρωτώ: «Έγγραφη υπόσχεση» προς ποιον; Αυθόρμητη ή κατόπιν διαταγής; Δηλαδή: Ο Γιώργης αποφάσισε, ύστερ’ από σκέψη ώριμη, ελεύθερη κι αβίαστη, να δωρίσει σε συγκεκριμένο φορέα της δικής του ελεύθερης κι αβίαστης επιλογής τη συλλογή του ή αναγκάστηκε κι από ποιους να υπογράψει, «τρόπον τινά», δήλωση μετανοίας πως δεν είναι …Κομμουνιστής, όπως γινόταν από το 1945 ως τη δεκαετία του 1970; Εκεί επανερχόμαστε, μήπως; Ή, μήπως, τεντώνομε το σκοινί, ώσπου αυτό να σπάσει;
Ο Γιώργης δε γράφει πως υποσχέθηκε να δωρίσει, αλλά να εκχωρήσει τη συλλογή του σε φορέα της πόλης μας. Εκχωρεί δηλαδή τα δικαιώματά του σε κάποιο τρίτο, όπως το Ελληνικό Κράτος εκχώρησε την εξουσία στους Δανειστές του κι απαλλάχτηκε από αυτή και κατά τούτο έπαψε να είναι Ελληνικό!!
Του υποδείχτηκε άραγε κι ο «φορέας», προς τον οποίο επιβάλλεται να εκχωρήσει τα δικαιώματά του;
Οπότε μυρίζομαι κάποιον εκβιασμό.
Όχι δηλαδή πως φτώχεψε το …μαγαζί λόγω της οικονομικής κρίσης που διερχόμαστε, αλλά επειδή έχει φτωχέψει το Κράτος εξαιτίας της Πολιτιστικής, Κοινωνικής, Πολιτικής και Πολιτειακής Κρίσης, που το μαστίζει παράλληλα και με την οικονομική, την οποία έκαμε εισαγωγή απευθείας από τη Βιομηχανία που την παράγει…
Εγώ θα του σύστηνα να το ξανασκεφτεί. Να συνεχίζει να συλλέγει τους θησαυρούς της γνώσης και να πλουτίζει μ’ αυτούς την Ιστορία του Νησιού μας. Να διασώζει από την καταστροφή το πολύτιμο και διδαχτικό παρελθόν, που πολλοί εύχονται και προσπαθούν ή να το ξεχάσομε ή να το θυμούμαστε όπως αυτοί επιθυμούν να το θυμούμαστε…
Πληροφορεί ακόμη το Κοινό πως είχε από καιρό αποφασίσει να εκχωρήσει τη συλλογή του «σε φορέα της πόλης μας. Φυσικά, χωρίς κανένα απολύτως υλικό ή άλλο αντάλλαγμα». Γι’ αυτή του την απόφαση να μου επιτρέψει να το συγχαρώ από την καρδιά μου. Ας μου συγχωρέσει όμως μια γνώμη, αν η γνώμη μου μετρά και μπορεί να έχει κάποια εγκυρότητα.
Με το θάρρος λοιπόν του συγχωριανού, του παλιού συμμαθητή, ακόμη και του συμπέθερου, θα ήθελα να σου πω, αγαπητέ Γιώργη, να ιδρύσεις εσύ φορέα, στον οποίο να κληροδοτήσεις αυτή την πολύτιμη συλλογή. Φορέα, που να εγγυάται τη διατήρηση, διαφύλαξη και προστασία των όσων έχεις με κόπο μεγάλο, έξοδα πολλά και χρόνο ανεχτίμητο, αποθησαυρίσει. Να εγγυάται την άνετη κ ελεύθερη προσπέλαση του Κοινού, ερευνητικού, επιστημονικού και μη, στη συλλογή αυτή, όχι για το θεαθήναι, αλλά για τον πνευματικό πλουτισμό του και τη διάδοση των γνώσεων που περιέχει. Φορέα ηθικό, τίμιο, που να εγγυάται την ακεραιότητα, την αρτιότητα και το αναλλοίωτο του περιεχομένου της συλλογής.
Μην επιτρέψεις να φύγει από το Ρέθεμνος το ελάχιστο από τη συλλογή σου. Και προφύλαξε τη συλλογή σου από το «Ελληνικό» Δημόσιο…
Μην εκλάβεις τα παραπάνω σα συμβουλή. Δες τα μόνο σα γνώμη, που φυσικά και δε μου τη ζήτησες κι ούτε την έχεις ανάγκη…
Αναφέρεσαι όμως και σε «εξωγενές αίτιο», που σ’ εξωθεί να διακόψεις το «χόμπι», την πολύτιμη, πολυδάπανη πολιτιστική σου ενασχόληση δηλαδή. Όμως αποφεύγεις να κατονομάσεις αυτό το «εξωγενές αίτιο». Κι αυτό είναι που μ’ εξωθεί σ’ αυτό το γραφτό. Πιστεύω πως οι λόγοι δεοντολογίας που επικαλείσαι δεν επαρκούν για να δικαιολογήσουν απόλυτα την επιφύλαξή σου ν’ αναφερθείς, έστω και χωρίς και να σχολιάσεις, αλλά μόνο να κατονομάσεις, το «εξωγενές αίτιο» αυτό.
Θα σε παρακαλούσα λοιπόν να ενημερώσεις το Κοινό ποιος είναι αυτός, που διέταξε και ποιοι εχτέλεσαν τη δίωξή σου. Ποιος και με ποιο δικαίωμα «πήρε τα καλύτερα κομμάτια της κρητολογικής συλλογής μου για να τα …προστατεύσει από τα χέρια μου»!!
Γιώργη, δε φταίει «η πατρίδα». Δεν είναι Αυτή, που σου πήρε ό,τι αφαίρεσαν από τη συλλογή σου, ίσως ανάξιοι της αποστολής τους εκπρόσωποι της Πατρίδας μας, που έχουν αποφασιστική κι όχι εχτελεστική αρμοδιότητα. Αυτών τα ονόματα έχεις διάθεση να μας αποκαλύψεις; Ποιοι και κατά εντολή ποιών εξέδωσαν κ υπογράφουν τα έγγραφα, που αφορούν στα γεγονότα. Αυτούς θέλω να μάθομε. Αυτών τα ονόματα σε παρακαλώ ν’ αποκαλύψεις.
Αυτοί μπορεί να σε θεωρούν ό,τι θέλουν. Ό,τι πιθανά να τους εξυπηρετεί. Ή ακόμη αυτό, που τους διέταξαν ότι πρέπει να σε θεωρούν.
Από τη στιγμή όμως, που εσύ δεν είσαι ένας απλός υπήκοος του «Ελληνικού» Κράτους, αλλά πρόσωπο, που κατέχεις στα Γράμματα και στην Τοπική τουλάχιστο Κοινωνία και στη συνείδηση των Πολιτών - ή υπηκόων; - ένα όνομα καταξιωμένο, αυτό που σε αφορά δεν περιορίζεται στο πρόσωπό σου ή, έστω, στην οικογένειά σου, αλλά βγαίνει έξω από το «κάδρο» κι αφορά στην Κοινωνία κ ιδιαίτερα στην Επιστημονική, Συγγραφική, κ ευρύτερη Πνευματική μερίδα της, στην οποία θεωρώ μέτοχο και την αφεδιά μου κ εντάσσομαι ενσυνείδητα σ’ αυτή. Θεωρώ, λοιπόν, πως έχω το δικαίωμα ν’ αποζητώ και να τύχω περισσότερης κ έγκυρης πληροφόρησης, πάνω στο θέμα, επειδή θεωρώ πως θίγει, αφορά κ ενδιαφέρει το σύνολο του Πνευματικού Κόσμου, όχι μόνο σ’ επίπεδο Τοπικό, αλλά Πανελλήνιο, ακόμη και Παγκόσμιο.
Γι’ αυτό σε παρακαλώ και πάλι να μας ενημερώσεις υπεύθυνα και για τα πρόσωπα και για τα πράματα.
Ιδιαίτερα μ’ ενδιαφέρει να ξέρω και τα ονόματα των Συγγραφέων, τους πλήρεις τίτλους των βιβλίων και τα λοιπά στοιχεία της έκδοσης του καθέν’ από αυτά που σου πήραν «για να τα …προστατεύσουν από τα χέρια» σου. Γιατί δεν είναι μόνο η παλαιότητα, που επιθυμούν να …προστατεύσουν, αλλά και το περιεχόμενο των συγγραμμάτων αυτών, που αποτελεί τον πραγματικό λόγο της κατάσχεσής τους. Γιατί θεωρώ πως πρόκειται για κατάσχεση λόγω περιεχομένου κι όχι για την παλαιότητα και το δυσεύρετο ή και την ανυπαρξία δεύτερου αντίτυπου του κάθε βιβλίου που κατασχέθηκε.
Οι Γάτες, κάποιο σκατό τους θέλουν να κρύψουν. Κι αυτό γνωρίζουν ή υποψιάζονται πως αναφέρεται σ’ αυτούς τους τόμους. Γι’ αυτό, αν σου επιστρέψουν τις εκδόσεις αυτές, σελιδομέτρησέ τις προσεχτικά και μην αρκεστείς να τις παραλάβεις θεωρώντας μόνο τα εξώφυλλα…
Δε θέλω να επεχταθώ περισσότερο χωρίς να έχω συγκεκριμένα στοιχεία για να το κάμω. Δε συνηθίζω να εντρυφώ περί «όνου σκιάς», αλλά περί του όνου.
Με ανησυχεί όμως πάρα πολύ η περίπτωση, και προκρίνω πως δεν είναι επιδερμική…
Γνωρίζεις πως δεν έχω δει ποτέ τη συλλογή σου κι ούτε γνωρίζω το περιεχόμενό της κατ’ άλλο τρόπο. Έτσι δεν έχω τη δυνατότητα να εκφέρω αντικειμενική κρίση γι’ αυτή, ούτε ως προς το σύνολό της, ούτε ως προς συγκεκριμένο μέρος του περιεχομένου της.
Όμως, όποια κι αν είναι η αξία του περιεχομένου της, δεν θα ήθελα να καταχωνιαστεί σε κάποια υπόγεια κι απροσπέλαστη αποθήκη κάποιου φορέα, ως λαθραίο φορτίο ναρκωτικών και να βρίσκεται αποκλειστικά στη διάθεση της υγρασίας, των εντόμων και των ποντικών κάθε είδους, ώσπου να εξαφανιστεί…
Γράφτηκε στις 22.6.2014, που ο Ήλιος βρίχνεται στο Ζενίθ…
