Γράφει ο Χρήστος Πασαλάρης
real.gr
ΒΓΛΑΜΕΝΟ από τον «άλλο κόσμο» είναι το σημερινό θέμα. Εχει και αυτός φωνή και αναζητά ξεβουλωμένα αυτιά να τον ακούσουν. Και -ξέρετε- όταν μιλάνε οι νεκροί η φωνή τους περνάει κατευθείαν στις ψυχές των ζώντων, είναι φωνές καθαρές όσο και ανατριχιαστικές...
ΚΑΘΩΣ συνοδεύαμε την περασμένη Δευτέρα τον παλιό σπουδαίο φίλο και συνεργάτη Αρη Σταθάκη στην τελευταία του κατοικία στο Α’ νεκροταφείο, το μάτι μου έπεσε στο μνήμα του Ανδρέα Παπανδρέου, που δεσπόζει πρώτο-πρώτο, εκεί στην είσοδο...
ΣΙΜΩΣΑ κοντά, είδα το γκαζόν κιτρινισμένο, απότιστο, ξεχασμένο. Είδα την επιγραφή:«Η Ελλάδα ανήκει στους Ελληνες». Και αυτή ξεθωριασμένη. Θυμήθηκα τότε ότι αύριο κλείνουν 18 χρόνια από τον θάνατο του Ανδρέα, στις 23 Ιουνίου του 1996. Και στάθηκα λίγο να συντροφεύσω αυτό τον άνθρωπο που σφράγισε την ιστορία της πατρίδας για 50 ολόκληρα χρόνια, αλλά τώρα σίγουρα νιώθει απέραντη μοναξιά…
«ΕΪ, τι κάθεσαι και με χαζεύεις;», σαν να τον άκουσα να μου λέει. «Οι δικοί μου, πάει με ξέχασαν, εσύ βρέθηκες να μου κάνεις παρέα;».
ΣΤΡΟΓΓΥΛΟΚΑΘΙΣΑ στο μνήμα και ξεκίνησα ένα φανταστικό διάλογο με τον άνθρωπο που έφερε τις μεγαλύτερες ανατροπές στη μεταπολεμική Ελλάδα…
- Αν ξανάπαιρνες σήμερα την εξουσία στα χέρια σου τι πρώτα-πρώτα θα έκανες, πρόεδρε;
- Θα έπιανα από τη γραβάτα τους προκομμένους καπεταναίους μου και θα τους έριχνα στο γιαπί, να βγάλουμε την άλλη μισή δουλειά…
- Μα, δεν θα σε άφηνε η ξενοκρατία να ολοκληρώσεις, θα σε πέταγε από τη μέση, όπως όλους που της έκαναν χαλάστρες... Ξέχασες πώς ξεφορτώθηκε τον Καραμανλή, τον Χριστόδουλο, τον Παπάγο, τον Μαρκεζίνη - για να μην πάμε πιο πίσω;
- Παρ’ όλα αυτά, θα ξανασάλπιζα: «Ευρωπαϊκή Ενωση και ΔΝΤ το ίδιο συνδικάτο»!
- Θα παρέμενες όμως και στα δύο, όπως παρέμεινες στην ΕΟΚ και στο ΝΑΤΟ...
- Η πρώτη μου δουλειά το ’81 ήταν να λυτρώσω τον λαό από τους παλιούς «κάλους» του, τις δουλείες του, τα ταμπού του. Το μισοκατάφερα. Θα τον λύτρωνα και από την ξενοκρατία αν κατάφερνα να κάνω την πατρίδα οικονομικά ανεξάρτητη…
- Τι έφταιξε; Ποιοι σε εμπόδισαν; Μήπως οι αταξίες σου;
- Με πρόδωσε η καρδιά μου στη μέση του δρόμου. Οι καπεταναίοι μου δείλιασαν. Τέσσερις από δαύτους, από κοντά και ο γιος μου, με έβγαλαν από τη μέση τον Νοέμβρη του ’94. Ο λαός κιότεψε. Το Σύστημα κέρδισε. Ο θάνατος με παραμόνευε. Και να ’μαι τώρα εδώ μόνος και έρημος και -όπως βλέπεις- ξεχασμένος. Δεν είχαν τη λεβεντιά, ούτε οι αποδώ ούτε οι αποκεί, να στήσουν τους ανδριάντες μας στο Μέγαρο Μαξίμου, έναν του Καραμανλή και έναν δικό μου. Ούτε αυτό! Άφησέ με λοιπόν να ξεχαστώ, καλά να πάθω… Τι τα θέλεις; Η δόλια πατρίδα είναι πάλι υπό κατοχή!.. Όπως πάντα!..
ΣΑΝ ΕΦΤΑΣΑ στο σπίτι μου, να από τον ΑΛΛΟ ΚΟΣΜΟ και η τραγική φωνή 8.000 πεσόντων κατά τον ελληνοϊταλικό πόλεμο που είναι παραχωμένοι σε ομαδικούς τάφους στην Κλεισούρα και Πρεμετή και που οι συγγενείς τους αγωνίζονται χρόνια να τους βρουν, να τους θάψουν, να τους βάλουν ένα καντήλι, να τους ανάψουν ένα κερί. Ο Γιώργος Σούρλας και ο Α. Μπουλούκος, επικεφαλής της «Ενωσης Πεσόντων του έπους 1940-41», με ένα ακόμη δραματικό έγγραφό τους που μου έστειλαν ζητούν από την κυβέρνηση και τη Βουλή να θέσουν ως απαραίτητο όρο για την ένταξη της Αλβανίας στην Ευρωπαϊκή Ενωση την εκπλήρωση της προ εξαετίας διμερούς συμφωνίας για την αναζήτηση, εκταφή και ενταφιασμό των πεσόντων… Αλλά φωνή βοώντος!..
ΚΛΕΙΝΟΝΤΑΣ τον σημερινό διάλογο με τον «ΑΛΛΟ ΚΟΣΜΟ» να θυμίσω στον Ηπειρώτη κ. Κάρολο Παπούλια και στους αρχηγούς Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ, αλλά και στους… καπεταναίους του ΣΥΡΙΖΑ που τόσο αδέξια «κοπιάρουν» τον λησμονημένο Ανδρέα, ότι οι 8.000 πεσόντες στην Αλβανία είναι μεταξύ εκείνων των Ελλήνων αγωνιστών που άλλαξαν την πορεία του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Και που, χάρη σε αυτούς, οι άκαπνες χώρες του ευρωπαϊκού Βορρά μετατρέπουν σε χρυσάφι τον ιδρώτα όλων ημών του Νότου... Να θυμίσω, τέλος, στον Βενιζέλο να βάλει έστω ένα καντηλάκι στο μνήμα του ξεχασμένου αρχηγού!.. Και στον Τσίπρα να έχει «τα μάτια του 14» στους δικούς του καπεταναίους!..
ΟΣΟ ΓΙΑ τη βαρυσήμαντη επίσκεψη του Κινέζου πρωθυπουργού στην Αθήνα, είπαμε αρκετά στο προηγούμενο άρθρο, με τίτλο «ΑΝΗΚΟΜΕΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΔΥΣΙΝ, ΝΑΙ, ΑΛΛΑ ΜΑΣ ΑΝΟΙΓΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΠΥΛΕΣ». Και θα πούμε περισσότερα προσεχώς...
