Γράφει ο Εμμανουήλ Κ. Ακουμιανάκης
ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΑΝΑΛΥΤΗΣ
E-mail: [email protected]
http://soixantedix.blogspot.com
Εδώ και τρεις περίπου εβδομάδες στο Γερακάρι Αμαρίου ο Πολιτιστικός Σύλλογος έχει υλοποιήσει μια δέσμευση του Διοικητικού του Συμβουλίου κατόπιν πρότασης του Προέδρου του: κάθε Σάββατο γίνεται προβολή ταινίας σε διάφορα μέρη του χωριού. Την ταινία μπορούν να παρακολουθήσουν οι κάτοικοι του χωριού, οι φίλοι και οι επισκέπτες του. Η μέχρι στιγμής προσέλευση στις προβολές ταινιών της Κινηματογραφικής Λέσχης του Πολιτιστικού Συλλόγου Γερακαρίου έχει ξεπεράσει κάθε προσδοκία. Διψασμένος για θέαμα ο κόσμος προσέρχεται και παρακολουθεί, ξεχνώντας για λίγο τα προβλήματά του. Οι ταινίες δεν προσβάλλουν τη νοημοσύνη των θεατών και σε κάθε περίπτωση έχουν μια επιμορφωτική λειτουργία. Η εναλλαγή των χώρων προβολής αναδεικνύει τις φυσικές ομορφιές ενός χωριού που βαδίζει με γρήγορα βήματα στο μονοπάτι της ανάπτυξης και της προόδου. Οι Αμαριώτες -και όχι μόνο- ανταποκρίνονται με θέρμη στο πολιτιστικό κάλεσμα ενός σωματείου που κάθε μέρα δίνει επιτυχημένες εξετάσεις πολιτισμού, κουλτούρας, προσφοράς και ανασκόπησης της ιστορικής μνήμης των χωριών ολόκληρης της ρίζας του Κέδρους.
Την ώρα που μεγάλοι κινηματογράφοι της πόλης του Ρεθύμνου αδυνατούν να συγκεντρώσουν διψήφιο αριθμό θεατών η Κινηματογραφική Λέσχη του Πολιτιστικού Συλλόγου Γερακαρίου υπερβαίνει τις πέντε δεκάδες ανά προβολή. Ο αριθμός αυτός βαίνει σταθερά αυξανόμενος κι ευελπιστούμε τον Αύγουστο να φτάσουμε σε τριψήφιο αριθμό θεατών. Η επιλογή των ταινιών γίνεται μετά από έκφραση προτίμησης των Γερακαριανών και των φίλων του Συλλόγου. Το συμβολικό αντίτιμο του εισιτηρίου καθορίστηκε στο ένα (1) euro και δίνει τη δυνατότητα ευχερούς χρηματοδότησης κι άλλων πολιτιστικών δράσεων από το σωματείο μας.
Έχουν περάσει σχεδόν 40 χρόνια από την τελευταία προβολή κινηματογράφου στο Γερακάρι. Μικρό παιδάκι ήμουν όταν διάφοροι ιδιώτες προέβαλλαν ασπρόμαυρες παλιές ταινίες στα καφενεία. Μια μπομπίνα με μια ταινία κι ένας οδοντωτός ήχος από το γύρισμά της που πολλές φορές κάλυπτε τους διαλόγους των πρωταγωνιστών της. Κακή εικόνα κι ακόμα χειρότερη ακουστική αλλά ποιος νοιαζόταν για πολυτέλειες και στερεοφωνικό ήχο. Λίγοι είχαν να πληρώσουν το εισιτήριο κι ακόμα λιγότεροι παρακολουθούσαν εντός του χώρου προβολής. Όσοι δεν είχαν χρήματα για το εισιτήριο κολλούσαν τα πρόσωπα στις τζαμαρίες για να δουν κλεφτά μια σκηνή, ένα πλάνο. Ο ιδιοκτήτης του περιοδεύοντος κινηματογράφου κολλούσε εφημερίδες στα τζάμια του καφενείου κι έδιωχνε τους λαθραίους θεατές. Αφού έκοβε τα εισιτήρια, πωλούσε πασατέμπο και το καφενείο πωλούσε καμιά ρακί, κανένα λουκούμι ή κανένα «υποβρύχιο» στους μικρότερους. Ωραίες εποχές, αθώες και λησμονημένες από πολλούς. Οι τηλεοράσεις ήταν ελάχιστες κι ασπρόμαυρες. Ακόμα κι εκείνες που «έπιαναν», έπαιζαν με «χιόνια» και με βόμβους. Και ήταν ωραία, όμορφα, μαγευτικά και ξένοιαστα. Πολλά δε βλέπαμε, ακόμα περισσότερα φανταζόμασταν, μαθαίναμε στα λίγα και δεν ζητούσαμε πολλά. Και παρόλο που δεν ήταν όλα ωραία, εμείς περνούσαμε καλά.
Κινηματογραφική Λέσχη Πολιτιστικού Συλλόγου Γερακαρίου. «Σωτήριο έτος 2013». Σαν παλιό σινεμά οι αναμνήσεις μας ταξιδεύουν στον τοίχο και στο πανί που προβάλλονται οι ταινίες. Υπάρχει ο διπλανός μας κι η περιρρέουσα κινηματογραφική ατμόσφαιρα. Υπάρχει πασατέμπος και pop-corn. Υπάρχει μεγάλη προσέλευση και σύσφιξη των σχέσεων των κατοίκων και των φίλων του χωριού. Τι κι αν προβάλλουμε ταινίες με στερεοφωνικό πλέον ήχο, με ενισχυτές, ηχεία, υπολογιστή και ηλεκτρονικό μηχάνημα προβολής; Τι κι αν μας λείπει εκείνο το βαρύ μεταλλικό μηχάνημα με τη μπομπίνα και την ταινία που κάθε τόσο κοβόταν; Εμείς δεν ασχολούμαστε με τα «αν» και με τα «όταν». Η νεολαία ακολουθεί, στηρίζει συμμετέχει. Κανείς δεν διαμαρτύρεται, κανείς δεν στέκεται στα λάθη. Το «παλιό σινεμά» του χωριού μας ήρθε και θα μείνει. Σε μια εποχή που όλα γκρεμίζονται γύρω μας, οι αναμνήσεις είναι ότι μας έχει απομείνει. Έρως, Θέρος, Τρύγος, Πόλεμος και Κινηματογράφος. Πίνακας η ζωή κι ο Πλάστης Ζωγράφος. Άλλωστε κι η ζωή μας μια ταινία είναι. Ταινία μικρού μήκους της οποίας δεν ξέρουμε το τέλος. Καλό Θέρος..!!
