Δεν σας κρύβω ότι είχα αποφασίσει να μην ασχοληθώ περαιτέρω με το πολιτικό σύστημα ή οτιδήποτε άλλο γύρω απο αυτό. Έπειτα από 2,5 περίπου μήνες όμως αποφάσισα να γράψω και πάλι. Αυτή τη φορά έχει να κάνει με την "είδηση" που κάνει το γύρω του κόσμου στα ΜΜΕ τα τελευταία εικοσιτετράωρα και δεν είναι άλλη από την άρνηση του Ολοκαυτώματος από βουλευτές της Χρυσής Αυγής.
Μετά από τον Ηλία Κασιδίαρη, ένας ακόμα βουλευτής της Χρυσής Αυγής ο κ. Αρβανίτης δήλωσε αρνητής, τονίζοντας μάλιστα ότι το φημισμένο αυτό γεγονός δεν ήταν τίποτε άλλο από καύση πτωμάτων, δηλαδή Εβραίων που είχαν αρρωστήσει απο τον "φονικό" τύφο. Σίγουρα ο καθένας μπορεί να "καταθέσει" ελεύθερα την γνώμη του, τουλάχιστον, σε μια δημοκρατική χώρα. Αυτή η άποψη ήταν που "έβαλε" εμένα προσωπικά, να ασχοληθώ ακόμα περισσότερο με το συγκεκριμένο ιστορικό γεγονός.
Η άρνηση του Ολοκαυτώματος, σίγουρα δεν είναι κάτι που ακούγεται για πρώτη φορά. Με τη λήξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου πολλοί από τους πρώην ηγέτες της SS διέφυγαν απο τη Γερμανία και άρχισαν να χρησιμοποιούν τις προπαγανδιστικές τους ικανότητες για να υπερασπιστούν τις πράξεις τους. Λίγο μετά τον πόλεμο μάλιστα ξεκίνησε και η εμφάνιση των πρώτων κειμένων με τα οποία γινόταν προσπάθεια άρνησης του Ολοκαυτώματος. Η πρώτη σημαντική φυσιογνωμία που εμφανίστηκε στην Ευρώπη να αμφισβητεί το Ολοκάυτωμα ήταν ένας δάσκαλος σε σχολείο αρρένων της Γαλλίας ο Πώλ Ρασσινιέ. Αυτό που ποτέ δεν παραδέχτηκε ο Ρασσινιέ ήταν η ύπαρξη στρατοπέδων εξόντωσης στην Πολωνία, στρατοπέδων δηλαδή που στόχευαν να εξοντώσουν τους Εβραίους. Στη συνέχεια, η άποψη αυτή έγινε παγκοσμίως γνωστή και υιοθετήθηκε απο πολλούς. Ανάμεσα στους αρνητές (οι ίδιοι δεν δέχονται αυτό το χαρακτηρισμό, προτιμούν το "αναθεωρητές") συγκαταλέγονται τόσο μεμονωμένα άτομα όσο και οργανωμένες ομάδες.
Σε αυτό το σημείο ωστόσο, κάνει την εμφάνιση της και η τεκμηρίωση περι του αντιθέτου. Δηλαδή; Το Ολοκαύτωμα είναι πολύ καλά τεκμηριωμένο από το ναζιστικό καθεστώς και τα όργανα του. Υπήρξαν και αυτόπτες μάρτυρες, αξιωματικοί των συμμαχικών στρατευμάτων, έγγραφα αναφορών, επιστολών, ομιλιών, απομνημονευμάτων, καταθέσεις αυτόπτων μαρτύρων που επέζησαν δηλαδή άντρες των Εβραικών "Sonderkommandos" που απομάκρυναν τα πτώματα των εκτελεσθέντων, φωτογραφίες που έχουν πάρει επίσημοι στρατιωτικοί ανταποκριτές και φωτορεπόρτερ, τα ίδια τα στρατόπεδα εξόντωσης που διασώθηκαν και η δημογραφική έρευνα του πληθυσμού πριν και μετά τον Πόλεμο. "Αν έξι εκατομμύρια Εβραίοι δεν εξοντώθηκαν τότε τι τους συνέβη;"
Η ιστορία έχει γραφτεί όπως έχει γραφτεί. Δεν μπορούμε να αλλάξουμε κάτι και ΔΕΝ υπάρχει λόγος να μην πιστέψουμε. Αυτή την στιγμή άλλα είναι τα προβλήματα που απασχολούν τον ελληνικό λαό και σίγουρα δεν είναι το Ολοκαύτωμα ανάμεσα. Αυτά τα λίγα για να μη καταπίνουμε τίποτα αμάσητο...
Μιχάλης Ρομπογιαννάκης
