Γράφει ο Γιώργιος Γ. Παπαδόσηφος.

Αρχή και έθος μου είναι να μην εκθειάζω πρόσωπα που απασχολούν την  επικαιρότητα είτε με την κοινωνική τους δράση και προσφορά, είτε με την εν γένει παρουσία τους σε διάφορους ανθρωποκεντρικούς και πολιτιστικούς τομείς. Κι αυτό για να μην υποτιμήσω ή υπερτιμήσω τις δυνάμεις του «εκάστοτε τιμώμενου προσώπου».

Στην συγκεκριμένη περίπτωση θα κάνω μια εξαίρεση. Και ο λόγος προφανής. Στον καιρό της οικονομικής κρίσης και της έκπτωσης των ανθρώπινων αξιών και ιδανικών υπάρχουν άνθρωποι και δράσεις που κατ’ εξοχήν προσφέρουν στο κοινωνικό σύνολο, δημιουργώντας βάσεις για ένα καλύτερο αύριο. Τα βασικότερα συστατικά για να πετύχει κάποιος (όχι απαραίτητα την κοινωνική καταξίωση και αναγνώριση) σε αυτό που κάνει, είναι η αγάπη και η ευσυνειδησία. Τέτοιου είδους χαρακτηριστικά διαθέτει κατά κοινή ομολογία ο Δημήτρης Γ. Σκαρτσιλάκης, που με περίσσια αφοσίωση και αγάπη πρωτοπορεί (παρά το νεαρό της ηλικίας του) και συλλέγει φωτογραφικό υλικό και αντικείμενα της περιόδου της Μάχης της Κρήτης.

Η συστηματική δουλειά σε συνδυασμό  με τα σπάνια εκθέματα που κατέχει δημιουργούν ένα ιδιαίτερο ιστορικό αρχειακό πλούτο. Οι εκθέσεις που οργανώνει κάθε χρόνο την περίοδο του Εορτασμού της Μάχης της Κρήτης ενθουσιάζει, προβληματίζει και συγκινεί εκατοντάδες επισκέπτες, γηραιότερους που γνώρισαν τη φρίκη του πολέμου, καθώς και νεότερους. Είναι λοιπόν παρήγορο, ελπιδοφόρο και ενθαρρυντικό νέοι άνθρωποι χαμηλών τόνων, αποτελεσματικοί σε δύσκολες για την πατρίδα μας εποχές, να βοηθούν με την δραστηριότητα τους στην ανασύνταξη του κοινωνικού ιστού, αλλά και στην διατήρηση της ιστορικής αλήθειας και παράδοσης του τόπου μας. Ας ελπίσουμε το αρχειακό υλικό του Δημήτρη Σκαρτσιλάκη να φιλοξενηθεί σε μια μόνιμη έκθεση για την Μάχη της Κρήτης στο Ρέθυμνο, για να μπορούν ντόπιοι και επισκέπτες να θαυμάσουν και να περιεργαστούν τα  ιστορικά αυτά απομεινάρια της ενδοξότερης Μάχης, της Μάχης της Κρήτης.