Του Χαράλαμπου Ν. Κοκονά
Οφείλουμε ευγνωμοσύνη στις φοιτήτριες του Τ.Ε.Ι Πατρών. Σε εκείνες που με μανία γηπεδική εκτέλεσαν το έργο της αιχμαλωσίας του Προέδρου του Τ.Ε.Ι. Οφείλουμε να ξαναδούμε την παράστασή τους ως άσκηση αυτογνωσίας. Στα λίγα δευτερόλεπτα των ανδραγαθημάτων τους που διαλάμπουν στο YOU TUBE , οι εξαγριωμένες φοιτήτριες λένε περισσότερα από όσα εκστομίζουν. Με το βάναυσο ενικό τους , τα «μόνο σου προσβάλλεσαι» και τα «υπόγραψε ρε» , εξηγούν ακαριαία την καταγωγή της κρίσης.
Μήπως η «φτωχοποίηση» δηλητηρίασε αυτά τα μυαλά? Μήπως ήρθε η Τρόικα και τα μεταμόρφωσε σε ημι – αναλφάβητους νταήδες? Όχι! Αυτά τα παιδιά είναι παιδιά μιας χώρας που είχε σαπίσει προτού χρεοκοπήσει. Μιας χώρας που είχε δεκάδες πανεπιστήμια – κάθε χωριό κι ένα Τ.Ε.Ι.- αλλά στην πραγματικότητα δεν είχε κανένα πανεπιστήμιο. Είχε σχολεία που δεν δίδασκαν και εξετάσεις που τις περνούσες ακόμα κι αν κοβόσουν. Αυτά τα παιδιά δε γνώρισαν άλλον τρόπο συμμετοχής στην κοινή ζωή , παρά τον συνδικαλισμό της πάρτης.
«Τα δημοκρατικά μας δικαιώματα καταπατώνται στα ύψιστο μεγαλείο» , λέει μια από τις εξεγερμένες , σκοτώνοντας με μια μόνο φράση και τη δημοκρατία και τα δικαιώματα. Είναι η ίδια που προηγουμένως ούρλιαξε στον καθηγητή της : «Αυτά τα σκατά που έχουν γίνει , εσύ τα ‘έχεις κάνει».
Δε μας είναι ξένη η γλώσσα. Σαν να την είχαμε λέξη προς λέξη υποστεί διαβάζοντας τα πρακτικά μιας κοινοβουλευτικής επιτροπής. Σα να τη βλέπουμε κιόλας να διαπρέπει ως νέο ήθος. Ως το αύριο που αναγγέλλεται με χουλιγκανικές κοπρομυθίες…..
