Άγγελε του ελέους

Ιέρεια του Ασκληπιού

Κόρη του Ιπποκράτη

Μάνα της προσφοράς

και Σαμαρείτισσα αδελφή,

ο θρήνος κι ο καπνός του ’22

σε συντάραξαν

κι ήρθες κι αγκάλιασες την προσφυγιά,

προσφέροντάς απλόχερα αγάπη και χαρά,

όπως προδήλωνε το όνομά σου!

Πάλεψες με αυταπάρνηση τον τύφο,

τη φυματίωση, την ευλογιά,

την πείνα, την ορφάνια

και την εξαθλίωση!

Δίκαια σου απένειμε η πόλη

το κλειδί της!

Δίκαια δόθηκε σε κεντρική οδό της

το όνομά σου!*

Δίκαια οι τότε πρόσφυγες

στο όνομά σου ορκίζονταν

και δίκαια σε κατευόδωσαν

με δάκρυα και ύμνους!

*     *     *

Μ’ αλήθεια πόσο άδικα

έγινε προσφυγάκι η πινακίδα σου

στον τοίχο τον αόρατο της λήθης!

Πότε επιτέλους θα απαλλαγεί

η «Πόλη των Γραμμάτων»

από το «μίασμα» α-χαριστίας;

Και τι θα απαντήσει άραγε

στον εγγονό σου που ’ρχεται;

με δάφνινο στεφάνι;

* «Η οδός Έστερ Λαβτζόι περιελάμβανε

τις σημερινές οδούς Εθνάρχου Μακαρίου

και τη συνέχειά της Νίκου και Μαρίας

Καστρινάκη. (Πλατεία Άγνωστου Στρατιώτη

έως Σχολή Αστυφυλάκων).

ΦΩΤΟ Π ά ν ω: η Αμερικανίδα εθελόντρια

Έσθερ Λαβτζόι(Esther Pohl Lovejoy

1869-1967), η οποία, ως επικεφαλής της

ανεξάρτητης οργάνωσης «Νοσοκομεία

Αμερικανίδων Γυναικών» στην Ελλάδα

επιδόθηκε με πάθος στη συγκέντρωση

χρημάτων στην πατρίδα της και στην

περίθαλψη των προσφύγων στη χώρα

μας και ειδικότερα στο Ρέθυμνο την

περίοδο 1922-1923.

Κ ά τ ω: Ο δήμαρχος της πόλης Μενέλαος

Παπαδάκης (1923-1925) παραδίδει στην

Έσθερ Λαβτζόι το κλειδί της πόλης.

(Άγονη Γραμμή, 25.2.2009)

(Lovejoy)