(Με αφορμή την Ημέρα Ευρώπης, 9 Μαΐου)
Α ν τ ι π ο ι η τ ι κ ά
Του Γιώργου Φρυγανάκη
Όταν υπέγραφαν τη Δηλιακή Συμμαχία,
σ’ όλους φαινόταν ειδυλλιακή.
Ορκίστηκαν να έχουνε
κοινούς εχθρούς και φίλους,
αλληλεγγύη,
αυτονομία και ισότητα
και ρίξανε στη θάλασσα
πυρακτωμένα σίδερα,
δηλώνοντας
ότι η Συμμαχία τους θα λήξει
μόν’ όταν… θ’ ανεβούν στην επιφάνεια!
Έφτιαξαν και συμμαχικό ταμείο
στο ιερό του Απόλλωνα στη Δήλο
με φύλακες τους Ελληνοταμίες
και διαχειριστή το δίκαιο Αριστείδη…
* * *
Μα όπως «Δήλος» έγινε
η «Άδηλος Αστερία»
έτσι έγινε πασίδηλο
ότι της Δήλου η Συμμαχία
ήταν απλώς το εργαλείο
στο μεγαλείο της Αθήνας
κι ότι επρόκειτο εντέλει
για μια Αθηναϊκή Ηγεμονία,
που πέταξε στη θάλασσα
τα περί αλληλεγγύης,
αυτονομίας ή ισότητας
κι επέβαλε δυσβάσταχτη εισφορά
στους υπηκόους της…
Μέχρι και το ταμείο πήγε στη Αθήνα
και το φυλούσανε οι Αθηνοταμίες…
* * *
Οι «σύμμαχοι» χωρίστηκαν στα τρία:
εις τους «εντός πάση θυσία» ή «εκτός»
και στους… δηλοσκεπτικιστές.
Οι Αθηναίοι όμως μάχονταν σκληρά
τους «άτακτους συμμάχους»
με πρώτους τους Μυτιληνιούς,
που έπνιξαν στο αίμα
-μ’ επιμονή του Κλέωνα-
«προς γνώσιν και συμμόρφωσιν»
των υπολοίπων.
Μα όταν οι τριήρεις τους
από τον Πειραιά απέπλεαν,
βγήκαν στην επιφάνεια οι σιδερόβεργες,
που μπέρδεψαν στις άγκυρές τους…
Εικόνα: Κομμάτια της στήλης με τα ονόματα
των πόλεων που συμμετείχαν στη «Συμμαχία
της Δήλου» ή «Αθηναϊκή», 478 πχ. (Επιγραφικό
Μουσείο Αθηνών)
