Του Εμμανουήλ Ακουμιανάκη
Πολιτικού Επιστήμονα
E-mail:[email protected]
Διανύοντας κάποιος την επαρχιακή οδό Ρεθύμνου - Αγίου Βασιλείου, από τα Τρία Μοναστήρια ως το Σπήλι και από τον Κισσό ως το Γερακάρι, διαπιστώνει την ύπαρξη εκατοντάδων δένδρων δεξιά κι αριστερά του δρόμου. Αυτά τα δένδρα - και όχι μόνο αυτά - είχαν φυτευτεί από τον αείμνηστο Γεώργιο Κοκονά, τον οποίο είχα την τύχη να γνωρίζω και να μου έχει εμπιστευθεί ήδη από το 2008, το πιο ακριβό του ίσως δημιούργημα: το Δασικό Πάρκο Αναψυχής, που βρίσκεται στο οροπέδιο Γιους Κάμπος, στα μισά περίπου της διαδρομής Σπήλι- Γερακάρι. Στις συζητήσεις μας, μου εξιστορούσε τις περιπέτειές του, την αδιαφορία των υπευθύνων, το μεράκι του να φυτεύει δέντρα σε όλη τη χώρα, τις ταλαιπωρίες του και την ικανοποίησή του όταν έβρισκε ανταπόκριση. Τα δέντρα αυτά δεν ήταν απλά φυτά για εκείνον, τα θεωρούσε παιδιά του.
Δυστυχώς, ο διερχόμενος οδηγός που ακολουθεί την παραπάνω διαδρομή, έχει την ευκαιρία να διαπιστώσει επίσης την εγκατάλειψη αυτών των πανέμορφων δένδρων στην τύχη τους. Δένδρα που έχουν μείνει ακλάδευτα, απότιστα και με ένα μίγμα «εκρηκτικής ύλης» στις ρίζες τους, το οποίο αποτελείται από ξερά χόρτα, θάμνους, πλαστικά μπουκάλια και κάθε λογής σκουπίδια. Εσκεμμένα ή ακούσια, η έναρξη κάποιας πυρκαγιάς θα καταστρέψει αυτό το «πράσινο τείχος» και θα απειλήσει ζωές και περιουσίες συμπολιτών μας, εφόσον επεκταθεί πέραν των πρανών του δρόμου.
Ο πληθυσμός του πλανήτη αυξάνεται συνεχώς και η κλιματική αλλαγή μας απειλεί με απρόβλεπτες συνέπειες. Η ύπαρξη των φυτών υπήρξε εξελικτικά προϋπόθεση για την ανθρώπινη ύπαρξη, με την έννοια ότι τα φυτά υποστήριζαν και συνεχίζουν να υποστηρίζουν την επιβίωση του ανθρώπινου γένους. Η εκρηκτική αύξηση του πληθυσμού της γης σε συνδυασμό με τη μείωση της χλωρίδας απειλεί την ύπαρξη των ανθρώπων στο κοντινό μέλλον. Τα δένδρα και τα φυτά φιλτράρουν επίσης σε σημαντικό βαθμό τον αστικό αέρα. Αυτά που υπάρχουν κοντά σε αστικό περιβάλλον, απομακρύνουν σημαντικές ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα, παίζοντας το ρόλο μιας πολύτιμης «περιβαλλοντικής σκούπας».
Ένα άλλο πρόβλημα που αναδεικνύεται εξαιτίας της οικονομικής κρίσης είναι η παράνομη υλοτομία που οδηγεί στην ανεξέλεγκτη αποψίλωση δασικών περιοχών. Η αύξηση της τιμής του πετρελαίου θέρμανσης οδηγεί τους πολίτες να στρέφονται στις σόμπες ξύλων και στα τζάκια. Η παράνομη υλοτομία που επεκτείνεται σε όλη τη χώρα, δεν γίνεται μόνο από άτομα που δεν έχουν να ζήσουν, αλλά και από επιτήδειους που εκμεταλλεύονται τις περιστάσεις για να αποκομίσουν εύκολα κέρδη. Οι δασικές υπηρεσίες αδυνατούν να εποπτεύσουν χιλιάδες στρέμματα δάσους και δασικών εκτάσεων εξαιτίας της έλλειψης προσωπικού και οργάνωσης. Οι δήμοι καταστρέφουν εκατοντάδες τόνους ξύλα που προέρχονται από κλαδέματα δένδρων και τα οποία θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως καύσιμο θέρμανσης σε σχολικές μονάδες με την κατάλληλη επεξεργασία τους σε συνδυασμό με την αντίστοιχη μετατροπή των καυστήρων των σχολικών μονάδων.
Εκφράζω τους παραπάνω προβληματισμούς, μόνο ως παραίνεση και αφύπνιση των αρμόδιων υπηρεσιών. Από αυτή την κατάσταση δεν εξαιρείται κανείς, είμαστε όλοι συνυπεύθυνοι. Το κόστος καθαρισμού και καλλωπισμού των δένδρων αυτών είναι σαφώς υποπολλαπλάσιο σε σχέση με τη χρησιμότητά τους και την εικόνα που θα αποκτήσει μελλοντικά η νοτιοδυτική είσοδος της πόλης μας. Ο μεγάλος φυσιολάτρης και οραματιστής που τα φύτεψε, δεν θα ήθελε να ξεραθούν, να γίνουν δέντρα-απόδεντρα. Η φροντίδα της κληρονομιάς που άφησε σε εμάς, θα είναι η καλύτερη δικαίωση του έργου του, θα αποτελεί το καλύτερο μνημόσυνο για εκείνον, θα είναι τελικά η πιο ακριβή συνέχεια της παρακαταθήκης του.
