Του Χαράλαμπου Ν. Κοκονά
Ήξερε το 2009 ο Γ. Παπανδρέου πόσο άσχημα ήταν τα πράγματα , αλλά επέλεξε να καλλιεργήσει ελπίδες τις οποίες δεν μπορούσε αντικειμενικά να ικανοποιήσει. Το αποτέλεσμα το ζήσαμε και το ζούμε. Και το έζησαν και το ζουν και ο Γ. Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ.
Μετά ήρθε η σειρά του Α. Σαμαρά. Ήξερε ότι τη συγκεκριμένη εποχή , ούτε άλλες πηγές δανεισμού υπήρχαν , ούτε καλύτεροι όροι θα ήταν δυνατόν να εξασφαλιστούν Αλλά επέλεξε να επωφεληθεί κομματικά. Έσπρωξε τους βουλευτές του και την εκλογική του βάση σε μια ακραία αντί – μνημονιακή γραμμή . Κι όταν κάποια στιγμή χρειάστηκε να επωμιστεί ευθύνες για να αποτραπούν τα χειρότερα , είδε και βουλευτές και ψηφοφόρους να εγκαταλείπουν μαζικά .
Και τώρα η σειρά του Τσίπρα . Η αντί-μνημονιακή υστερία του επιβραβεύτηκε . Αλλά σε βαθμό που , σίγουρα , δεν περίμενε. Το ιδανικό αποτέλεσμα για τον ΣΥΡΙΖΑ θα ήταν αυτό που προέβλεπαν οι δημοσκοπήσεις. Τρίτο κόμμα, κυρίαρχο στο χώρο της παραδοσιακής αριστεράς , αλλά χωρίς υποχρεώσεις κι ευθύνες και ο Τσίπρας ελεύθερος να κάνει πάρτι και να καταγγέλλει τους πάντες και τα πάντα. Γι αυτό , άλλωστε , και το πρόγραμμά του και οι προεκλογικές του υποσχέσεις που ούτε και φαύλος δικομματισμός δεν θα είχε διανοηθεί να εξαγγείλει στις ενδοξότερες μέρες του.
Δυστυχώς γι αυτόν , άλλα αποφάσισε το εκλογικό σώμα .Και , αντί για παρατηρητής της κρίσης και κριτής των άλλων , ο Τσίπρας βρέθηκε να είναι βασικότερος διαχειριστής της. Και μοιραία πουλάει τρέλα. Δεν έχει , άλλωστε , και τίποτα καλύτερο να κάνει. Θέλει κι ελπίζει να μείνει έξω από το παιχνίδι. Η ιδανική λύση γι αυτόν θα είναι να σχηματιστεί άλλη κυβέρνηση. Η χειρότερη , να πάμε σε νέες εκλογές , να αναδειχθεί πρώτο κόμμα και να βρεθεί στην ανάγκη να τηρήσει τις δεσμεύσεις του στο εκλογικό σώμα .
Ποια θα είναι η τύχη του ΣΥΡΙΖΑ και του Τσίπρα , κανένας δεν μπορεί να το προβλέψει. Είναι πολύ νωρίς ακόμη. Τα κόμματα εδραιώνονται και επιβάλλονται όχι από μια ή και δύο εκλογικές επιτυχίες , αλλά από την αποτελεσματικότητα νε την οποία διαχειρίζονται τα προβλήματα που θα βρεθούν στο δρόμο τους. Κόμματα που να δοξάστηκαν κρυπτόμενα δεν έχει να παρουσιάσει η πολιτική ζωή του τόπου.
