Του Κώστα Π. Μανιά

Ήταν εγκληματικό λάθος, που επέτρεψαν την ένωση των δυο Γερμανιών. Οι γερμανοί έχουν στο γονίδιο τους την ιδέα του ηγεμονισμού. Κι αν είχαν κάτι να δώσουν στην Ανθρωπότητα, τσιμέντο να γίνει. Μα κάθε φορά, που θα ξυπνήσει μέσα τους ο δαίμονας της άριας  φυλής, κάθε φορά που θα πιστέψουν πως αποτελούν το κέντρο της γης, μονάχα συμφορές σπέρνουν στην Ανθρωπότητα. Αυτό συμβαίνει και σήμερα. Η Γερμανία, βρίσκεται σε κατάσταση πολέμου με τους Λαούς, ολόκληρης της Ευρώπης. Η Γερμανία αυτή τη στιγμή ευρίσκεται στα πρόθυρα για να σπείρει για μια ακόμη φορά, τον όλεθρο, ώσπου να συσπειρώσει και πάλι τον κόσμο εναντίον της, για να της φορέσουν για μια ακόμη φορά, τον ζουρλομανδύα. Ωστόσο πάλι το κακό, θα έχει ολοκληρωθεί. Γ' αυτό όσο είναι ακόμη καιρός, και αν υπάρχουν ακόμη ηγέτες σ' αυτόν τον πλανήτη, που να βλέπουν λίγο πιο μακριά από τη μύτη τους, ας κάνουν κάτι. Ας μαζέψουν αυτόν τον θηλυκό σατανά, που ακούει, στο όνομα, Μερκελ. Κάθε φορά που στα σωθικά της Γερμανίας, γεννιέται το θεριό, ενώ το βλέπουν να κυοφορείτε, δεν επεμβαίνουν, ώσπου να γεννηθεί. Το ίδιο συμβαίνει και σήμερα. Ας καταλάβουν επί τέλους, πως δεν έχει κανένας το δικαίωμα, να σφυρίζει αδιάφορα, μπροστά σ' έναν κίνδυνο, που είναι ηλίου φαεινότερων πως έρχεται. Ας είναι όμως. Ας ασχοληθούμε με τα δικά μας προβλήματα, που ενώ ευθύνεται και η Γερμανία, για τη δημιουργία τους, σήμερα έρχεται να επιδεινώσει την κατάσταση μας, μα και ολόκληρης της Ευρώπης, με τη συμπεριφορά της, με την αλαζονεία της, με το θεριό - που όπως είπαμε - ξύπνησε μέσα της. Στην χώρα μας, μέσα σ' ένα μήνα, καλούμαστε δυο φορές στην κάλπη. Δυο φορές σ' ένα μικρό διάστημα, καλούμαστε να δώσουμε το τελειωτικό χτύπημα, στο ντόπιο και ξένο θεριό, που για πολλές δεκαετίες, κατασπαράζει τα σωθικά της πατρίδας μας. Την πρώτη φορά, στις πρώτες εκλογές, κληθήκαμε να ψηφίσουμε χωρίς να διαφαίνεται καμιά σπίθα φωτός, καμιά ελπίδα, στο βάθος της σήραγγας. Το αποτέλεσμα όμως των εκλογών, και με τις μετέπειτα συμπεριφορές των κωμάτων, ξεσκεπάστηκαν πολλά. Ο χρόνος των διαβουλεύσεων, έδωσε αφορμή, στα κώματα, να ανοίξουν τα σοψυχα τους, και να βγει από μέσα τους ότι καταχθόνιο, ότι προδοτικό, ότι υστερόβουλο, κρύβανε. Στο διάστημα των διαβουλεύσεων, ο ΛΑΟΣ κατάλαβε πια ξεκάθαρα πως το πολυδαίδαλο θεριό είναι πολύ δυνατότερο, από όσο νόμιζε. Κώματα και εκπρόσωποι, μολυσμένα, από το πολιτικό έιτζ, που με την ψήφο του ο ΛΑΟΣ, καταδίκασε να πέσουν στην αφάνεια, αντιστέκονται, και επιτίθενται επικίνδυνα, λυσσαλέα, για να μολύνουν κι' άλλα, κώματα στη συνείδηση του ΛΑΟΥ. Τα σάπια « κατά δική τους ομολογία » κώματα, για την κινδυνολογία που εξαπολύουν καθημερινά, διαψεύδονται από τους αρμόδιους της Ε.Ε, μα αυτοί πείσω δεν κάνουν. Είναι αποφασισμένοι ως φαίνεται, να το παίξουν μέχρι το τέλος, αδιαφορώντας για τις κακές, κάκιστες υπηρεσίες, που προσφέρουν στο έθνος και στο λαό. Πιέζουν αφόρητα το κώμα, που έλαχε ο λαός, να εναποθέσει τις τελευταίες του ελπίδες, να αποκαλύψει τις προθέσεις του, αν θέλει να φύγει η να μείνει στο ευρώ, παραβλέποντας σκόπιμα, πως αυτή η σιγουριά που εκπεμπανε τόσα χρόνια προς τους έξω, μας φέρανε σ' αυτήν την κατάσταση. Παραβλέποντας σκόπιμα, πως το δόγμα του ανηκομεν στη δύση, - και να το λέμε τόσο φωναχτά, - υπονόμεψε κάθε φορά, την εξωτερική μας πολιτική. Για να θυμηθούμε, Ω! Τι ειρωνεία.τον Άνθρωπο που επικαλείτο το δόγμα του ανηκομεν στη δύση, ταυτόχρονα να λέει: « στην πολιτική γίνονται πολλά που δεν λέγονται, και λέγονται πολλά που δεν γίνονται. » αν ακλουθούσε - εκεί που

έπρεπε - το δεύτερο, κι αν αγνοούσε το πρώτο, ίσως να ήταν καλύτερος. Με δυο λόγια. ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΞΕΝΟΙ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΝ  ΣΗΜΕΡΑ, ΤΗΝ ΑΥΡΙΑΝΗ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ;