Άρθρο 6
Το κτίριο στην οδό Ν. Φωκά 84-86 περιήλθε στην κατοχή μας ερειπωμένο, με κατεστραμμένες στέγες και τοίχους, γεμάτο πεσμένα πελέκια, ανακατεμένα με βουνό από πέτρες και χώματα.
Όμως με συνεπήραν οι υπέροχες λεπτομέρειες από τα σωζόμενα ημικώχια και οι εναπομείνουσες φωτιστικές οπές στον μισογκρεμισμένο τρούλο του χαμάμ. Το κτίριο έμοιαζε σπασμένο γλυπτό, που ζητούσε να συναρμολογηθεί ξανά. Ζωντάνεψαν στα μάτια μου οι παλιοί τεχνίτες που το δημιούργησαν πέτρα πέτρα. Φαντάστηκα τους μαστόρους να διαμορφώνουν τους τρούλους με τα παλιά τους εργαλεία, κατασκευασμένα απ' τη φωτιά και το αμόνι του χαρκιά. Με τυλιγμένα σφιχτά στο μέτωπο τα σαρίκια να συγκρατούν τον ιδρώτα, με την παραδοσιακή φορεσιά τους και τα στιβάνια να πατούν σταθερά τη γη, ανυψώνοντας τα βαριά αγκωνάρια στο θόλο.
Ήταν φορές, που βάζοντας υποστηλώματα για να επαναφέρω ένα πελέκι στη θέση του, τους αισθανόμουν δίπλα μου να με συμβουλεύουν.
Αρκετοί συμπολίτες περνούσαν τα απογεύματα όσο εργαζόμουνα να μου κάνουν παρέα και να συμπαρασταθούν. Κάμποσοι μου εξομολογήθηκαν ότι είχαν ενδιαφερθεί να αγοράσουν το ακίνητο αυτό πριν από μένα, αλλά αποσύρονταν τρομαγμένοι όταν αντίκριζαν τα μπάζα, τους πεσμένους κουμπέδες και τα θεριεμένα φυτά στους διάτρητους τοίχους.
Εγώ με υπομονή, καθημερινά έριχνα απ' τη μεγάλη τρύπα του μισογκρεμισμένου θόλου, τα χώματα και τις πέτρες στο ισόγειο.
Έπειτα μεθοδικά αφαιρούσα τις νεότερες κατασκευές και την κατεστραμμένη στέγη. Εξαιτίας του στενού δρόμου, η απομάκρυνσή τους αποδείχτηκε πολύ μεγαλύτερη ταλαιπωρία.
Θυμάμαι κάποια βράδια που πίνοντας το κρασάκι μας με φίλους, συζητούσαμε διάφορες ιδέες, σχετικές με τα μπάζα που πάλευα....
- Πιο εύκολο και πιο χρήσιμο για την πόλη έργο θα ήταν, αν ξεμπαζώναμε ολόκληρη την υπερυψωμένη αυλή του πολυκλαδικού! Θα την κατεβάζαμε στο ύψος της γωνίας Μοάτσου και Κονδυλάκη και με κολώνες ο Δήμος θα αποκαθιστούσε την αυλή του σχολείου ξανά στη θέση της. Έτσι, κάτω απ το προαύλιο, θα δημιουργούσαμε ένα τεράστιο χώρο πάρκινγκ.Το ίδιο θα μπορούσε να γίνει σε τμήμα του αύλειου χώρου της σχολής χωροφυλακής, που και αυτή προσφέρεται επειδή είναι αρκούντως υπερυψωμένη. Επάνω θα παρέμενε το πάρκο με τα δέντρα και κάτω απ αυτό, στο ύψος του δρόμου, πάρκινγκ για αυτοκίνητα. Να ανασάνει η πόλη απ το κυκλοφοριακό, χωρίς πολλά έξοδα....
Συζητώντας τέτοια δυσκολότερα έργα, μου φαινόταν η δίκη μου δουλειά ευκολότερη!
Όταν επιτέλους απομάκρυνα τα μπάζα απ την ταράτσα του χαμάμ, αποκαλύφθηκαν ίχνη από δύο σπασμένες ορθογώνιες πέτρινες κορνίζες. Σκέφτηκα ότι αφού είναι συμμετρικές, δε θα είναι τυχαίες τρύπες, αλλά ίσως ήταν φεγγίτες. Κοιτάξα τα σχέδια που παρέλαβα απ τον προηγούμενο ιδιοκτήτη, σφραγισμένα απ’ την Αρχαιολογία. Στο σημείο αυτό φαινόταν κάτω απ την ταράτσα, αποτυπωμένος συμπαγής πέτρινος όγκος. Αν όμως τα πέτρινα ίχνη που έβλεπα ήταν φεγγίτες, κάτω από αυτούς θα έπρεπε κάποτε να ήταν ο χώρος λειτουργικός. Βάλθηκα να σκάβω επί μέρες και το ξεμπάζωμα αποκάλυψε έναν μικρό και ως τότε ΑΓΝΩΣΤΟ διάδρομο.
Πρότεινα στην Αρχαιολογία που κάλεσα, να κατασκευάσω σ αυτόν το διάδρομο τη ΣΚΑΛΑ που οδηγεί στην ταράτσα και όχι στη θέση που η υπηρεσία τους ΕΙΧΕ ΕΓΚΡΙΝΕΙ στον προηγούμενο ιδιοκτήτη. (Φώτο).
Η λύση που πρότεινα, θα έσωζε αφ' ενός το μικρό δωμάτιο που προοριζόταν να φιλοξενήσει τη σκάλα και αφ' ετέρου δεν θα ήταν περιστροφική και στενή όπως την είχαν αρχικά εγκρίνει. Το ΣΠΟΥΔΑΙΟΤΕΡΟ, δε θα χρειαζόταν να περνά ο επισκέπτης μέσα απ την αίθουσα του χαμάμ, (αυτήν με τον τρούλο), για να ανέβει στην ταράτσα. Η εγκεκριμένη ως τότε λύση, ΚΑΤΕΣΤΡΕΦΕ το μικρό δωμάτιο και υποβάθμιζε πολύ, συνολικά το κτίριο. Η Αρχαιολογία το αποδέχτηκε και σφράγισε τα νέα σχέδια, που αποτυπώνουν τον αποκαλυφθέντα διάδρομο ως εξής: Αριστερά του, υπάρχει ο τοίχος του δωματίου, (Δ το ονομάζουν στα σχέδια), με τον τρούλο. Πάνω από τον διάδρομο κατασκευάσαμε τους δύο φεγγίτες και στο βάθος τη ΝΕΑ σκάλα που οδηγεί στην ταράτσα.
Δεξιά του, χτισμένοι παλιοί τσιμεντόλιθοι, χώριζαν την ιδιοκτησία μας από τη γειτονική. Επίσης, μια καμάρα με άνοιγμα ενάμιση μέτρο, σφραγισμένη κι αυτή με τσιμεντόλιθους, μαρτυρούσε ότι το κτίριό μας με το γειτονικό, κάποτε ήταν ενωμένα. Φυσικά σοβαντίσαμε τον τοίχο να μη φαίνονται οι τσιμεντόλιθοι και αφήσαμε το ίχνος από τα παλιά πελέκια της καμάρας εμφανή για αισθητικούς λόγους.
Το χαμάμ έλαβε άδεια να λειτουργεί σαν μικρό ξενοδοχείο, αλλά διέθετε μόνο τέσσερα δωμάτια για τους πελάτες. Αν και έχει μεγάλους κοινόχρηστους χώρους, σαν επιχείρηση δεν ήταν απόλυτα βιώσιμη μόνο με τα τέσσερα δωμάτια. Στην παράκλησή μας να τα αυξήσουμε, συναίνεσε ο γείτονας να μας πουλήσει δύο εγκαταλελειμμένα εφαπτόμενα δικά του δωμάτια. Αυτά βρίσκονται δεξιά στον αποκαλυφθέντα διάδρομο, πάνω απ τη μεγάλη κλεισμένη με τους τσιμεντόλιθους καμάρα. Το ένα δωμάτιο στον πρώτο όροφο και το άλλο στον δεύτερο.
Του ζήτησα να εκδοθεί άδεια στο όνομά του.
Τα αγοράσαμε και καταθέσαμε σχέδια να τα ενώσουμε και να τα αναπαλαιώσουμε. Πρόθεσή μας να αυξηθούν τα δωμάτια του ξενοδοχείου σε έξι, για να καταστήσουν την επιχείρηση περισσότερο λειτουργική.
Η Αρχαιολογία στα έγγραφά της, μας ενέκρινε αυτή "ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗ ΣΥΝΕΝΩΣΗ ΥΠΟ ΟΡΟΥΣ". Εμείς υλοποιήσαμε στο ΑΚΕΡΑΙΟ τους όρους που διατύπωσε στα έγγραφά της η υπηρεσία. Παρ' όλ αυτά, με διάφορες προφάσεις δεν σφράγιζε τα σχέδια, αλλά κάθε φορά ζητούσε να καταθέσουμε ξανά νέα. Την τέταρτη φορά που καταθέσαμε, ΕΚΡΥΨΑΝ τα σχέδια, ενώ μας έλεγαν ότι τα είχαν στείλει ΑΡΜΟΔΙΩΣ στο Συμβούλιο.
Αργότερα η κ. Φραϊδάκη στο δικαστήριο ήταν κατηγορηματική: Τις παρανομίες στο κτίριο, "τις μοιράζουμε σε ΜΕΙΖΟΝΟΣ και ΗΣΣΟΝΟΣ σημασίας. Πρώτον, δεν εγκρίνεται το αυθαίρετα διαμορφωμένο άνοιγμα στον όροφο". Αυτός ο μείζων όρος αναλύθηκε στο 3ο άρθρο, για το οποίο η κ. προϊσταμένη καταθέτοντας παραδέχτηκε επί λέξη για τον υπάλληλό της:" Λάνθανε...ο κ. Γιαπιτζόγλου και μας οδήγησε σε πλάνη επί του πραγματικού, επί του συγκεκριμένου θέματος το οποίο επαναλήφθηκε και σε ΟΛΕΣ τις επόμενες αποφάσεις"!! (Ανάγεται στη σφαίρα του μεταφυσικού, πως ο ΜΕΙΖΩΝ αυτός όρος, όχι μόνο μετά την παραπάνω ομολογία δεν αποσύρθηκε, αλλά αναβαθμίστηκε σε "να γκρεμιστούν οι νόμιμες τουαλέτες")!
ΜΕΙΖΩΝ όρος θεωρείται και αυτός που εξετάζουμε τώρα από την Αρχαιολογία, επειδή (όπως διατείνεται), αυτή η ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ θα αλλοιώσει τον διάδρομο!
Στο επόμενο άρθρο θα περιγράψουμε βήμα βήμα τι μας ζητούσε η υπηρεσία κάθε φορά στα έγγραφά της, για να επιτρέψει την επανένωση και να μας σφραγίσει τα σχέδια. Συρθήκαμε στο δικαστήριο κατηγορούμενοι με προεξέχοντες δύο όρους: Τον παραπάνω μείζονα όρο για τον οποίο... λάνθαναν επί 12 χρόνια, και αυτόν εδώ, ότι ΑΛΛΟΙΩΣΑΜΕ ΤΟΝ ΔΙΑΔΡΟΜΟ !!
Τα πρακτικά της Εφέσιμης δίκης, δεν μου έχουν επιδοθεί ακόμα.Δε θα γράψω επόμενο άρθρο, ώσπου να εκδοθούν. Αφού περιέλθουν στην κατοχή μου, θα έχω εμπεριστατωμένη εικόνα. Τότε θα περιγράψω τις αξιώσεις της Αρχαιολογίας προκειμένου να...προστατέψει το διάδρομο να μην τον αλοιώσουμε. Θα γράψω το 7ο άρθρο όταν γνωρίζω ακριβώς τις κατηγορίες που προκάλεσαν την ενοχή μας και μας κόστισαν τιμωρία των 23.000 ευρώ.
«Έχω ταξιδέψει γύρω απ’ τον ήλιο, 69 φορές ως ετούτη τη χρονιά. ΕΥΧΟΜΑΙ όλοι οι συμπολίτες να βρεθούμε και στην επόμενη περιστροφή, υγιείς!»
Κατσαντώνης Γιώργης.
