από το Παρίσι
Θοδωρής Ε. Δουλουμπέκης
Αυτή τη φορά ο Ολάντ φαινόταν να απολαμβάνει σαφώς πιο αμέριμνος τον εσπρέσο του στο Aux Ministers της Avenue de Saxe, στο έβδομο διαμέρισμα του Παρισιού. Δικαίως? Πιθανόν ναι. Οι δημοσκοπήσεις αλλά και οι συνομιλίες των Γάλλων τον θέλουν τον επόμενο πρόεδρο της Γαλλίας, γεγονός που έμοιαζε απίθανο για τον ίδιο λίγους μήνες πριν, όντας στη σκιά του σημερινού υπόδικου Στρος Καν. Ο Ολάντ φαίνεται ότι θα είναι αυτός που θα διαβεί το Ρουβικώνα ή το Σηκουάνα αν προτιμάτε και θα είναι αυτός που την εβδόμη Μαΐου θα βρίσκεται εγκαταστημένος στο Μέγαρο των Ηλυσίων. Ο «Σαρκό» ο οποίος με ένα τρομερό come back από το -18%, είναι πιο κοντά στη νίκη στον πρώτο γύρο των εκλογών, ενδεχομένως στο δεύτερο γύρο, να μην αντλήσει ούτε καν τις ψήφους της κεντροδεξιάς Μαρίν Λεπέν και να παραδώσει τα ηνία της χώρας, στη δύσκολη αυτή συγκυρία, σε σοσιαλιστή ηγέτη, μετά από 17 ολόκληρα χρόνια.
Ο κεντροδεξιός Σαρκοζί δεν τα κατάφερε κι αυτό είναι το μόνο σίγουρο για τους γάλλους, ακόμη και γι αυτούς που θα τον ψηφίσουν ξανά. Πιο πολύ και από τους παγωμένους μισθούς τους, πιο πολύ και από την αύξηση της ανεργίας και της φορολόγησης των μεσαίων εισοδημάτων, τους ενοχλεί η υποτακτικότητα του στη Μέρκελ, γεγονός πολύ βαρύ για να το δεχτεί ακόμη και ο λιγότερο σοβινιστής γάλλος, ακόμη και ο πιο φιλοευρωπαϊκός (είδος που σπανίζει).
Από την άλλη μεριά, ο Ολάντ με σημαία την υπερφορολόγηση των υψηλών εισοδημάτων, κερδίζει τη μεσαία τάξη, που ακόμη όμως και αυτή θα κομπιάσει μπροστά στην κάλπη αν σκεφτεί ξανά τους έντονους προβληματισμούς που προκαλεί στον καθένα τους η ανυπαρξία του Ολάντ στο παγκόσμιο στερέωμα, η έλλειψη δικτυώσεων στον ευρωπαϊκό χώρο αλλά και οι συνεχείς αλλαγές στο πρόγραμμα του προκειμένου να συγκινήσει ψηφοφόρους τόσο της αριστεράς, όσο και του κέντρου.
Ο Ολάντ θα κερδίσει τις εκλογές και τότε, όλα τα κέντρα άσκησης εξουσίας, για πρώτη φορά ίσως στην ιστορία της Γαλλίας, θα ανήκουν στους εκφραστές, αυτού του σύγχρονου σοσιαλισμού, που ακόμη δεν του έχουμε βρει ένα άλλο όνομα να τον περιγράφει.
Μπορεί κάτι να αλλάξει στην Ευρώπη? Ίσως μπορεί…
