Του Βάιου Ντάφου

Δεν υπάρχει πιο αμφιλεγόμενο, περίπλοκο και πολυσυζητημένο θέμα  από την ρήση «να είσαι ο εαυτό σου».  Εκατοντάδες αποφθέγματα, ταινίες, αφιερώματα για την έννοια της αλήθειας και της «ειλικρίνειας» απέναντι στους άλλους.  Τι σημαίνει όμως είμαι ο εαυτός μου; ποιος εαυτός βασικά. Αυτός που έχω; Αυτός που νομίζω όχι έχω,  αυτός που πιστεύουν οι άλλοι ότι έχω ή αυτός που θέλω εγώ αλλά ξέρω πως δεν τον έχω;

Από την μικρή μου πείρα μπορώ να σας διαβεβαιώσω πως το να προσπαθείς να στηρίξεις/πλασάρεις κάτι το οποίο δεν είσαι, είναι σαν να πιστεύεις πως με χάρτινες βαρκούλες μπορείς να διασχίσεις τον ωκεανό. Αργά η γρήγορα, θα διαλυθεί το υλικό τους και η αλήθεια σου θα αναγκαστεί να κολυμπήσει μόνη της στον ωκεανό.

Πολλά τα συναισθήματα, πολλά τα ρίσκα. Ακόμη πιο πολλά όμως για μένα τα κίνητρα.  Δεν υπάρχει πιο σπουδαίο  πράγμα το να  βλέπεις μέρα με την μέρα, ώρα με την όλα να γεμίζεις συμμάχους, συνοδοιπόρους αληθινούς που είναι δίπλα σου για σένα. Κοινότοπο νομίζετε ε; σκεφτείτε όμως να μιλάτε, να σκέφτεστε, να κλαίτε και να νιώθετε αληθινά, και να σας αγαπούν για αυτά, να σας θέλουν στην ζωή τους για αυτά σας τα χαρακτηριστικά  και το κυριότερο: να νιώθουν περηφάνια για εσένα, εμένα, εσάς, για τους αληθινούς εμάς.

Δεν είναι εύκολο αυτό που λέω, απεναντίας είναι δύσκολο και ψυχοφθόρο. Θα περάσετε ζόρικα. Θα αισθανθείτε πολλά. Ίσως σας απορρίψουν κιόλας. Αλλά με το πρώτο χαμόγελο αλληλεγγύης και στήριξης θα νιώσετε καλύτερα.   και να θυμάστε το εξής: η αλήθεια είναι σαν το λάδι πάει πάντα από πάνω!