Του Γιώργου Φιλίππου
Twitter: george_filippou
Την συνηθίσαμε πλέον. Μάθαμε να ζούμε με αυτήν και αν το θέλετε ορισμένοι ζουν για αυτή. Κρίση, φίλες και φίλοι με οτιδήποτε συνεπάγεται αυτό. Πάμε όμως να δούμε ποιοι έχασαν περισσότερο από αυτή την ευρύτερη πτώση σε όλα τα επίπεδα.
Ποιος ή τι έχασε πιο πολύ από όλα; Θα σας εκθέσω ευθέως την άποψη μου. Ο μεγαλύτερος χαμένος είναι η αριστερά. Πάμε όμως να δούμε γιατί.
Μετά το τέλος του εμφυλίου η αριστερά δαιμονοποιήθηκε. Αν θέλετε την άποψη μου ήταν κάτι απολύτως φυσιολογικό αναλογικά με τα δεδομένα της περιόδου. Μπήκε σε λήθαργο η πολιτική πλευρά που θα μπορούσε να καινοτομήσει. Με αυτή την παθητική στάση(κρινόμενη εκ του αποτελέσματος) η μοναδική κυβέρνηση(ΠΑΣΟΚ-ΝΔ) δεν είχε επί της ουσίας πολιτικό αντίπαλο. Και όταν σε έναν αγώνα δεν υπάρχει αντίπαλος δεν μπορείς να κρίνεις ούτε τον έναν ούτε τον άλλον.
Τα χρόνια πέρασαν και όσο ο κόσμος δεν είχε κάτι καλύτερο να επιλέξει, οι πολίτες μετατρέπονταν σε οπαδούς και φανατικούς υποστηρικτές. Αυτό δημιούργησε ένα κενό στον πολιτικό βίο της χώρας με ανεξέλεγκτα αποτελέσματα.
Με τον ερχομό της κρίσης η αριστερά φάνηκε να έχει άλλη μια ευκαιρία. Μπορούσαν να κερδίσουν το χαμένο έδαφος των lifestyle κομμάτων. Μπορούσαν ή μάλλον είχαν την δυνατότητα να πείσουν για τα αυτονόητα. Αντιθέτως αντί να εκσυγχρονίζουν τις ιδέες τους, όπως όφειλαν, συνέχιζαν να χρησιμοποιούν ξύλινο λόγο και να έχουν ως σημαία την αντίρρηση. Το «όχι» σε όλα κούραζε περισσότερο από τις κωλοτούμπες των επαγγελματιών πολιτικάντηδων.
Οι εκλογές λοιπόν κοντοζυγώνουν και αν κάποιο κόμμα της αριστεράς βρεθεί στην (συν)κυβέρνηση, όπως όλα δείχνουν, θα είναι είτε από καθαρή τύχη είτε από κολασμένο πάθος για την πολυπόθητη καρέκλα.
Το Ελληνικό πολιτικό σύστημα έχει ανάγκη την αριστερά. Έχει ανάγκη από ρηξικέλευθες προτάσεις και ιδέες. Η Ελλάδα έχει ανάγκη από πρωτοποριακή αριστερά. Έχουμε ανάγκη το ‘ναι μεν αλλά’, δεν χρειαζόμαστε πλέον ολοκληρωτικές αρνήσεις για την άρνηση. Θέλουμε μια διαφορετική επανάσταση δίχως να μας ενδιαφέρει ο οργανωτής. Αποστρεφόμαστε τα σφυροδρέπανα και πάμε μπροστά. Ας ακολουθήσει σε αυτόν το δρόμο και η αριστερά επιτέλους.
