Του Χαράλαμπου Ν. Κοκονά
Ομολογώ ότι αντιλαμβάνομαι τη δυσκολία των βουλευτών της Ν.Δ. να ψηφίσουν το νέο οικονομικό πρόγραμμα. Δύο χρόνια έκαναν τους «καμπόσους» λέγοντας τα αντίθετα. Αντιλαμβάνομαι , επίσης , τη δυσκολία του ΛΑ.Ο.Σ να καταλήξει κάπου όταν , ως τώρα , έχει πει τα πάντα . Κάποια στιγμή οι κωλοτούμπες ζαλίζουν.. Αντιλαμβάνομαι , ακόμα , και την επιλογή της Αριστεράς. Ούτως ή άλλως δεν τους νοιάζει να σωθεί η χώρα με αυτόν ή κάποιον άλλο τρόπο. Θέλουν απλώς να γίνει «μπάχαλο» για να βγουν στην επιφάνεια οι ίδιοι.
Δυσκολεύομαι , όμως , να καταλάβω την αιφνίδια συνειδησιακή κρίση που κατέλαβε μερικούς υπουργούς και (δευτερευόντως) βουλευτές του ΠΑΣΟΚ. Μα καλά! Τώρα προσγειώθηκαν στην Ελλάδα και έφριξαν με όσα είδαν? Διότι , αν δεν απατώμαι , αυτοί κυβερνούν εδώ και δυόμιση χρόνια , αυτοί ψήφιζαν ότι τους έβαζαν μπροστά τους , αυτοί χειροκροτούσαν μανιωδώς τον Πρωθυπουργό όταν τους παρουσίαζε τη μεγαλοφυή ιδέα του δημοψηφίσματος. Με άλλα λόγια , αυτοί (κατά μερίδιο ευθύνης του καθενός) μας οδήγησαν στα πρόθυρα της ανοιχτής χρεοκοπίας όπου βρισκόμαστε σήμερα.
Την αποτυχία τους , την ανεπάρκειά τους και τις καθυστερήσεις τους έρχεται να καλύψει η νέα δανειακή σύμβαση. Τι έπαθε ξαφνικά η συνείδησή τους και εξεγέρθηκε? Ομολογώ ότι δεν μπορώ να φανταστώ .Τις τελευταίες ημέρες , όμως , δίνουν την εντύπωση του αλαφιασμένου πληρώματος που πρώτα έριξε το πλοίο στα βράχια και μετά τρέχει να αρπάξει πρώτο τις βάρκες και τα σωσίβια .Είναι μια εικόνα που δεν κολακεύει κανέναν. Ούτε βοηθάει κανέναν. Διότι , ένας πολιτικός , μπορεί να αντιμετωπίσει το λάθος , ακόμη και την ήττα. Ποτέ , όμως , την απώλεια πολιτικής αξιοπρέπειας .
Ακούω το επιχείρημα ότι πολλοί ξέρουν πως δεν πρόκειται να επανεκλεγούν. Και λοιπόν? Είναι η επανεκλογή τους κριτήριο κοινοβουλευτικής συμπεριφοράς? Δηλαδή , αν τους διορίζαμε , «αριστίδην» θα ψήφιζαν και με τα δύο χέρια? Ακούω , επίσης , το επιχείρημα της πολιτικής διαφωνίας. Το σέβομαι απολύτως. Μόνο που , όποιος διαφωνεί με αυτή την πολιτική , αποκλείεται να το ανακάλυψε με δυόμιση χρόνια καθυστέρηση , ούτε όταν έπαψε να είναι υπουργός . Και όταν κάποιος (έστω και καθυστερημένα) διαφωνεί σε ένα τόσο κορυφαίο ζήτημα , παίρνει το καπελάκι του και φεύγει από το ΠΑΣΟΚ , δεν παρακαλάει να μην τον διαγράψουν , ούτε επικαλείται το δικαίωμα της άποψής του.
Διότι άποψη χωρίς συνέπειες δεν υπάρχει . Ούτε υπάρχουν βουλευτές που πολιτεύονται «και με τον αστυφύλαξ και με το χωροφύλαξ». Υπό αυτήν την έννοια δεν ξέρω αν η προχθεσινοβράδυνη ψηφοφορία σώσει τη χώρα , αλλά μπορεί να αποδειχθεί καλή ευκαιρία για ένα ουσιαστικό πολιτικό «ξεσκαρτάρισμα» σε πρώτη φάση.. Διότι μετά θα αναλάβουν οι ψηφοφόροι……
