Του Χαράλαμπου Ν. Κοκονά
Υπάρχουν στη ζωή οικονομικά συμφέροντα? Υπάρχουν! Υπάρχουν και παρεμβάσεις στη Δικαιοσύνη? Ασφαλώς υπάρχουν ! Και πως αντιμετωπίζονται από έναν έντιμο δικαστικό? Με έναν απλό τρόπο : Γράφει στα παλιά του τα παπούτσια τις παρεμβάσεις και κάπου αλλού τα συμφέροντα. Με άλλα λόγια δεν παίρνει χαμπάρι. Έτσι λειτούργησε η δικαιοσύνη οποτε κατάφερε να ορθώσει το ανάστημά της απέναντι στην πολιτική και οικονομική εξουσία .Από την υπόθεση «Λαμπράκη» στην Ελλάδα , ως την επιχείρηση «καθαρά χέρια» στην Ιταλία .
Τώρα οι δύο παραιτηθέντες οικονομικοί εισαγγελείς υποχρεούνται να δώσουν εξηγήσεις για τις παρεμβάσεις και τις υποδείξεις που οδήγησαν στην παραίτησή τους. Κακώς!! Δεν είχαν παρά να τις αγνοήσουν. Και , είτε να βγάλουν στη σέντρα τους παρεμβαίνοντες , είτε να στείλουν τα συμφέροντα να κάνουν παρέα του Ευφραίμ , στον Κορυδαλλό.
Έχω την εντύπωση ότι το πολιτικό σύστημα δεν έχει συνειδητοποιήσει την οργή από την έκταση της ατιμωρησίας και από την αίσθηση της αδικίας που έχει συσσωρευτεί στην Ελληνική κοινωνία. Και ότι το δικαστικό σύστημα αρνείται να αποδεχτεί τις ευθύνες που , εκ των πραγμάτων , έχει επωμιστεί. Τα εμπόδια στην προφυλάκιση του Ευφραίμ , η απελευθέρωση του Μάκη Ψωμιάδη , η αποπομπή των αθλητικών εισαγγελέων από την ΕΠΟ , οι συλλήψεις οφειλετών του Δημοσίου που αφήνονται ελεύθεροι αμέσως μετά , όλα αποτελούν στοιχεία ενός αποστήματος και μιας δυσπιστίας που καταλήγει στο ερώτημα : Πώς γίνεται και δεν πήγε ποτέ κάποιος φυλακή?
Απέναντι σε αυτό το ερώτημα η πολιτεία είναι συνολικά υπόλογη. Κι αν κάποιοι πιστεύουν ότι οι απαντήσεις βρίσκονται στους δαίδαλους της Δικονομίας ή στα κενά της Ποινικής Νομοθεσίας , αν θεωρούν ότι προέχει το είναι από το φαίνεται , μοιάζουν πολύ μακριά νυχτωμένοι . Καλώς ή κακώς , στις σημερινές συνθήκες κρίσης της ελληνικής κοινωνίας , το κοινό αίσθημα δικαίου είναι κορυφαίο πολιτικό αίτημα και όχι νομικό ζήτημα. Χρειάζεται παραδείγματα , όχι μόνο επιχειρήματα.
Ελπίζω να το συνειδητοποιήσουν οι πολιτικοί και οι δικαστές πριν είναι αργά. Η κοινωνία διψάει να αποκτήσει την ασφάλεια μιας αδέκαστης Δικαιοσύνης και μια αυστηρή απονομή ευθυνών . Αν δεν την αποκτήσει , τότε θα οδηγηθεί σε όλο και εντονότερη αμφισβήτηση της συντεταγμένης πολιτείας. Σε όλο και πιο βίαιες εκδηλώσεις αυτοδικίας. Σε όλο και μεγαλύτερες δόσεις ισοπέδωσης και λαϊκισμούς . Και τότε η απονομή του δικαίου θα γίνει απλή εκκαθάριση λογαριασμών…
«Αγαπούλα….την κουκούλα!!!...»
