Του Μανώλη Σκαρσουλή

Αν για την πρόσθεση σωματικού βάρους ενός κιλού απαιτείται η κατανάλωση τροφίμων αξίας 100 ευρώ, χωρίς γλυκά, ο ενεργός πληθυσμός της Ελλάδος είναι 8 εκατ. τότε μ’ ένα οριζόντιο αδυνάτισμα 3 κιλών που θα αντιστοιχεί σε μια τρύπα εκ δεξιών της ζώνης έχουμε μεγάλες πιθανότητες να καλύψουμε την τρύπα του προϋπολογισμού του ΄11 και να μην χρειαστούν πρόσθετα μέτρα. Το σκεπτικό της μεγάλης μεταρρύθμισης του Γ.Α.Π. είναι πολύ απλό. Αν από κάθε αδυνατιζούμενο κερδίζουμε 300 ευρώ, θα εξοικονομούμε 2,4 δις. ευρώ. Αν υποθέσουμε ότι το οριζόντιο αδυνάτισμα θα γίνεται ανά τρίμηνο, μέσα σ’ ένα χρόνο ο κάθε ενεργός Έλληνας θα εισφέρει 12 κιλά ζωντανού βάρους στον κρατικό κορβανά ισοδύναμα των 1200 ευρώ και συνολικά 9,6 δις. στην μεγαλύτερη πείνα. Αν ορισμένοι αδυνατοδιαφύγουνε και ως εκ τούτου κινδυνέψει η πατρίδα να φύγει από το ευρώ και να επανέλθει στη δραχμή, θα υποστούν κάθε τιμωρία και για μια εβδομάδα θα πίνουν νερό για να χάσουν το βάρος που παράνομα είχαν μεταβιβάσει σε οφ-σορ εταιρείες.

Η αδυνατισμένη ικανότητα του γενικού πληθυσμού για την εξυπηρέτηση πόρων του προγράμματος σταθεροποίησης, δεν μπορεί να ξεπεράσει τα 15 κιλά. Στα 20 κιλά οι νεκροί της πείνας θα μαζεύονται σωρηδόν και οι δημοσιογράφοι των μνημονιακών καναλιών στις ομαδικές ταφές θα τους αποκαλούν ήρωες που πέθαναν από την πείνα για την πατρίδα. Όταν λένε πατρίδα όλοι αυτοί οι ξεφτιλισμένοι, με σπαραξικάρδιο ύφος, μόνο τον λαό δεν εννοούν. Πατρίδα γι’ αυτούς είναι τα σπρεντς και τα σιντιές που τους επιτρέπουν να κερδοσκοπούν με τον πατριωτισμό των κορόιδων.

Επειδή εγώ ήμουν 55 χρονών όταν μπήκαμε στο ευρώ και λίγο πολύ διατηρώ ακόμα την μνήμη μου, πλην ελάχιστων εξαιρέσεων, μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι επί δραχμής δεν ζούσαμε άσχημα. Επί δραχμής αγοράσαμε σπίτια, εξοχικά, βίλλες με πισίνες, 2-3 αυτοκίνητα κάθε σπίτι, φουσκωτά και ξεφούσκωτα, μεγαλώσαμε και σπουδάσαμε παιδιά τα πιο πολλά στο εξωτερικό. Για να κάνουμε όλα αυτά είχαμε την ευχέρεια και πλούσιο φαγητό στο τραπέζι μας και δεν ανεβαίναμε στις χαρουπιές να τρώμε χαρούπια, ή βελάνια στους δρυάδες όπως λένε οι κινδυνολόγοι υποστηρικτές των αγορών, ότι πρέπει ν’ αποκτήσουμε αναρριχητικές ικανότητες αν επιστρέψουμε στην δραχμή για να συλλέγουμε καρπούς. Το τέλος μας δεν είναι η δραχμή, το τέλος μας είναι το ευρώ και πεθαίνουμε κάθε μέρα. Οι πιστωτές θένε τα λεφτά τους με όποιο κόστος άψυχο ή έμψυχο. Θένε την πλήρη υποτίμηση κάθε αξίας ακόμα και της προσωπικής για να μας καταστήσουν φτηνό εμπόρευμα στα κοράκια επενδυτές για να πάρουν πιο γρήγορα τα λεφτά τους. Τους πιστωτές δεν τους ενδιαφέρει η πραγματική αξία. Τους ενδιαφέρει η αξία που θα προκαλέσει το ενδιαφέρον των αγοραστών όσο χαμηλή κι αν είναι. Πρόσφατο παράδειγμα η πώληση των τεσσάρων αεροπλάνων της ΟΛΥΜΠΙΑΚΗΣ.

Αξία αγοράς :        550 εκατ. δολάρια

Τρέχουσα αξία :    90 εκατ. δολάρια

Πώληση :        40 εκατ. δολάρια

Κάπως έτσι θα ξεπουληθεί ο κόπος του ελληνικού λαού.