“........Εγώ την αλήθεια θα την ειπώ γυμνή......”

Της Μαρίας Λιονή

Αντιπεριφερειάρχου Π. Ε. Ρεθύμνης

Δικηγόρου

“........Εγώ την αλήθεια θα την ειπώ γυμνή......”

Ο αγωνιστής στρατηγός ήταν απλός και ταπεινής μόρφωσης άνθρωπος. Ηταν  

όμως πατριώτης και σε περιόδους κρίσιμες για την ελληνική επανάσταση ο  

λόγος του υπήρξε καταλυτικός μεταξύ των άλλων αγωνιστών.

Εγραψε λοιπόν ο στρατηγός αφήνοντας παρακαταθήκη για όλο τον  

Ελληνισμό, απευθυνόμενος στους Ελληνες: «...........Αυτείνοι (οι  

πρόγονοί μας) δεν τήραγαν να θησαυρίσουνε μάταια και προσωρινά,  

τήραγαν να φωτίσουν τον κόσμο με φώτα παντοτινά. Εντυναν τους  

ανθρώπους με αρετή, τους γύμνωναν από την κακή διαγωγή και τοιούτως  

θεωρούσαν γενικώς την ανθρωπότη και γένονταν δάσκαλοι της αλήθειας.  

Κάνουν και οι μαθηταί τους οι Ευρωπαίοι την ανταμοιβή εις τους  

απογόνους εμάς γύμναση της κακίας και παραλυσίας.....», και αλλού  

γράφει «...Τις πρόσοδες της πατρίδος τις κλέβομεν, σε ʽπηρεσίαν να  

μπούμεν ένα βάνομεν εις το ταμείον, δέκα κλέβομεν......Οι δανεισταί  

μας ζητούν τα χρήματά τους, λεπτό δεν τους δίνομεν από αυτά - κάνουν  

επέμβασιν εις τα πράγματά μας. Και ποτές δεν βρίσκομεν ίσιον δρόμον.  

Πως θα σωθούμε εμείς μʼ αυτά και να σκηματισθούμεν εις την κοινωνία  

του κόσμου ως άνθρωποι;......» και συνεχίζει  απευθυνόμενος στους  

Ευρωπαίους«..............Κι όλοι οι τίμιοι Ελληνες δεν θέλει κανένας  

ούτε να σας ακούση, ούτε να σας ιδή, ότι μας φαρμάκωσε η κακία σας,  

όχι των φιλανθρώπων υπηκόγων σας, εσάς των ανθρωποφάγων, οπʼ ούλο  

ζωντανούς τρώτε τους ανθρώπους και ʽπερασπίζεστε τους άτιμους και  

παραλυμένους και καταντήσετε την κοινωνία παραλυσία.........».

Αυτά κι άλλα πολλά έγραψε στα Απομνημονεύματά του αυτός ο αγωνιστής  

και τόσο επίκαιρος στρατηγός Μακρυγιάννης. Δεν θα επιχειρήσω τούτες  

τις ώρες, σʼ αυτό το σημείωμά μου, κάποια ανάλυση των αιτίων που  

οδήγησαν την πατρίδα μας στην οριακή θέση που βρίσκεται τώρα. Αλλωστε  

έχουν γραφεί πολλά, εν πολλοίς σωστά, και από πολλούς. Κείμενα που  

αποδίδουν λάθη, παραλείψεις και τεράστιες ευθύνες στο πολιτικό μας  

σύστημα. Κείμενα που καταλογίζουν τις ευθύνες διαχρονικά και αναλογικά  

σʼ αυτούς που κυβέρνησαν χθες και σʼ αυτούς που κυβερνούν σήμερα.  

Κείμενα που αναγνωρίζουν ότι σήμερα οι πολίτες, ο λαός, βρίσκονται  

μπροστά από το πολιτικό τους σύστημα συνολικά, το οποίο δυστυχώς αυτή  

την ύστατη ώρα αποδεικνύεται κατώτερο των περιστάσεων.Εχουν περιγραφεί  

λύσεις για τα προβλήματα, οι περισσότερες τεχνικές (από οικονομική  

πλευρά) και κάποιες ελάχιστες που φαίνεται να δίνουν διέξοδο στα  

πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα του τόπου και του λαού. Πιστεύω βέβαια  

ότι αργότερα όλοι μας, ΄σαν πολίτες, χωρίς θυμό και αγανάκτηση, θα  

μπορέσουμε να κάνουμε μια ψύχραιμη αποτίμηση όλων αυτών που βιώνουμε  

σήμερα,και με δικαιοσύνη θα αποδώσουμε ευθύνες και εύσημα.

Παρά ταύτα, πιστεύω ότι υπάρχει ελπίδα και διέξοδος από την κρίση.  

ΥΠΑΡΧΕΙ με όρους και προϋποθέσεις βεβαίως. Υπάρχει αν δεν εξαιρέσει  

κανείς τον εαυτόν του από την συλλογική προσπάθεια. Αν σταθούμε όλοι  

μαζί στο ύψος των περιστάσεων που περνάμε ως χώρα και αν πιστέψουμε  

στις δυνατότητες του λαού και της πατρίδας μας. Αν αρνηθούμε όλοι ότι  

είμαστε κοινωνία σε παρακμή και κάνουμε μια νέα κοινωνική συμφωνία,  

κυρίως για το μέλλον των παιδιών μας. Αν προστατέψουμε τους θεσμούς,  

έστω κι αν πολλοί εκφραστές τους διαχρονικά μας πλήγωσαν. Αν  

πλαισιώσουμε θεσμούς όπως η Αυτοδιοίκηση, Δήμους και αιρετές  

Περιφέρειες, που έστω με τους περιορισμένους πόρους τους και τις  

οργανωτικές τους αδυναμίες, προσπαθούν μέσα σʼ αυτή την πρωτόγνωρη  

κρίση να δημιουργήσουν συνθήκες ανάπτυξης για να βοηθήσουν τον τόπο  

τους και τους πολίτες.

Σε λίγες μέρες πρόκειται, ως Αιρετή Περιφέρεια Κρήτης, να συζητήσουμε  

δημόσια για τον επιχειρησιακό μας σχεδιασμό για την επόμενη τριετία.  

Με συγκεκριμένες και μετρήσιμες δράσεις και έργα, θα φέρουμε σε  

διαβούλευση με τους συμπολίτες μας, την πρότασή μας για την ανάπτυξη  

της Κρήτης. Θέλουμε να δώσουμε την προοπτική που αξίζει στο νησί μας  

και στους κατοίκους του. Θέλουμε και οι αριθμοί να ευημερούν αλλά και  

οι άνθρωποι να  αισιοδοξούν για το μέλλον. Πιστεύω ότι ο τόπος μας και  

οι άνθρωποί του μπορούν να τα καταφέρουν.

Για να δημιουργήσουμε όμως την Ελλάδα των ονείρων μας θα πρέπει κυρίως  

και πρωτίστως να διαφυλάξουμε την κοινωνική μας συνοχή. Το αίσθημα της  

αγανάκτησης, της οργής, της ταπείνωσης και της αδικίας να μετουσιωθεί  

σε φιλοτιμία, αλληλεγγύη και δημιουργικότητα. Γιατί οι πολλοί  

ενδιαφερόμαστε για την πατρίδα μας, και παραμένουμε εδώ στον τόπο μας  

για να αγωνισθούμε. Και όπως είπε ο Καπετάν Αρης Βελουχιώτης "Ποιος,  

λοιπόν, μπορεί να ενδιαφερθεί καλύτερα για την πατρίδα του; Αυτοί που  

ξεπορτίζουν τα κεφάλαιά τους από τη χώρα μας ή εμείς που παραμένουμε  

με τα πεζούλια μας εδώ";

Μαρία Λιονή