Λένε, ότι η ζωή είναι  ωραία γιατί είναι απρόσμενη. Γιατί ποτέ δεν ξέρεις τι πρόκειται να βρεις,

Του Γιώργου Φιλίππου

Λένε, ότι η ζωή είναι  ωραία γιατί είναι απρόσμενη. Γιατί ποτέ δεν ξέρεις τι πρόκειται να βρεις, να ανακαλύψεις. Έτσι τυχαία και εγώ και καθώς έψαχνα στο θαυματουργό ίντερνετ ανακάλυψα ή για την ακρίβεια πρόσεξα κάτι…

Καταρχάς η επιλογή του Google στον τίτλο είναι εντελώς τυχαία καθώς υπάρχουν χιλιάδες μηχανές αναζήτησης, ίσως πολύ καλύτερες από αυτή. Καθώς λοιπόν έψαχνα μια εικόνα, άλλα πληκτρολογούσα στο πεδίο αναζήτησης και άλλα μου έβγαζε.

Και σίγουρα δεν έκανε λάθος. Και τι εννοώ;  Να… προσπαθούσα να βρω μια εικόνα να απεικονίζει κλέφτες και προς έκπληξη μου διαπίστωσα ότι μέσα στους κοινότυπους κλέφτες ήταν και πολιτικοί! Δηλαδή αν το διαδίκτυο ακολουθεί  την κοινωνία τότε σίγουρα η κοινωνία έχει συνδυάσει την πολιτική ηγεσία όχι απλά με «αχόρταγους» γραφειοκράτες αλλά με κοινούς κλέφτες.

Μια άλλη κατηγορία η οποία «περιπλέκεται» αυτή την περίοδο είναι η αστυνομία, οι άνθρωποι δηλαδή  που είναι υπεύθυνοι για την ακεραιότητά μας. Πληκτρολογώντας λοιπόν αστυνομία στο ίντερνετ θα  διαπιστώσει κανείς, ότι εκτός από επιβλητικούς αστυνόμους και πολυάριθμα περιπολικά παντός είδους, βρίσκει και αποτρόπαιες αστυνομικές πράξεις. Θα δει επίσης θύματα αστυνομικής βίας  που ορισμένες φορές σοκάρουν.

Και επειδή στην περίοδο μας, ΛΕΦΤΑ… δεν υπάρχουν(Γιώργο), αν λοιπόν θελήσει κανείς να δει πως είναι τα λεφτά έστω και εικονικά και πάει και πατήσει: λεφτά, θα δει πάλι πολιτικούς, όχι μόνο από την τωρινή κυβέρνηση(γιατί αυτή η κολόνια κρατάει χρόνια) αλλά γενικότερα. Ανθρώπους δηλαδή που θεωρητικά μας εκπροσωπούν.

Αν πάλι κανείς πάει και πατήσει «μούντζα» (λέξη «συνταγματικά» κατοχυρωμένη στους πολιτικούς) θα δει χιλιάδες ανθρώπους να σηκώνουν τα χέρια τους, να τα ‘απλώνουν’ και να χαρίζουν απλόχερα το αποτέλεσμα στη Βουλή και τους ενοίκους της.

Οκ το παραδέχομαι δεν λέω κάτι πρωτότυπο. Όλοι ξέρουν… Το θέμα είναι ότι τα πράγματα έχουν αρχίσει να ζορίζουν και ζορίζουν απειλητικά. Πέρα από την υπάρχουσα κατάσταση η οποία μεταφράζεται διαφορετικά σε κάθε περίπτωση, ο καθένας μας θα πρέπει να πάρει τις αποφάσεις του ή μάλλον ο καθένας από εμάς θα πρέπει να κάνει τις επιλογές του. Επιλογές, τις οποίες θα ακολουθεί και δεν θα τις παραβαίνει ανάλογα με το προσωπικό του συμφέρον. Γιατί αυτό το αναθεματισμένο συμφέρον μας έφτασα εδώ. Όποιο και αν είναι το ‘εδώ’.  

Αχ.. εμείς οι Έλληνες μια ζωή δεν ξέραμε τι θέλαμε ή μάλλον ξέραμε και δεν ξέραμε... Όλοι εμείς που συντηρούσαμε αυτό το σύστημα στις επόμενες  εκλογές θα συνεχίσουμε να κάνουμε αυτό που κάναμε τόσο χρόνια… Το καθήκον μας!

Βρε παιδάκι μου πώς να στο πω πιο απλά; Δεν γίνεται να φοράς all star με πουκάμισο. Απλά δεν γίνεται. Ή all star  και μπλουζάκι ή πουκάμισο και μοκασίνι. Πώς να το κάνουμε δηλαδή; Έτσι μπερδεύεται και το ίντερνετ έτσι μπερδεύτηκε και η κοινωνία και τώρα, δεν ξέρει πώς να αντιδράσει.  Πολλά κουράγια εύχομαι γιατί ο δρόμος είναι μακρύς…