«Καλημέρα πως είσαι;» «Καλά εσύ;» «Καλά κι εγώ. Που σε πετυχαίνω;» «Είμαι ακόμα ξαπλωμένη
Του Εμμανουήλ Ακουμιανάκη
Πολιτικού Επιστήμονα
E-mail: [email protected]
http://soixantedix.blogspot.com
«Καλημέρα πως είσαι;» «Καλά εσύ;» «Καλά κι εγώ. Που σε πετυχαίνω;» «Είμαι ακόμα ξαπλωμένη». «Μάλιστα…. Σε φαντάζομαι. Θα μου πεις τι φοράς;» Αυτό είναι ένα δείγμα καθημερινού διαλόγου ανάμεσα σε αρκετούς χρήστες του facebook, του twitter, του messenger και άλλων «social media».
Στα μέσα του 2005, στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, κάνει την εμφάνισή της μια καινούρια μόδα: το sexting. Ετυμολογικά αποτελεί συμπτυγμένη ένωση δυο αγγλικών λέξεων, του sex και του texting. Αφορά την ανταλλαγή μηνυμάτων κειμένου και άσεμνων φωτογραφιών των χρηστών, μέσω ηλεκτρονικών υπολογιστών και κινητών τηλεφώνων. Αυτή η ανταλλαγή μηνυμάτων ερωτικού περιεχομένου έχει ως βασικό στόχο την εξ αποστάσεως ικανοποίηση κάποιου εικονικού ή πραγματικού συντρόφου. Δεν πρόκειται για ποινικά κολάσιμη διακίνηση πορνογραφικού υλικού, αλλά για ερασιτεχνικές φωτογραφίες και βίντεο με πρωταγωνιστές τους ίδιους τους αποστολείς τους. Όμως, ελάχιστοι από τους φορείς αυτής της μόδας γνωρίζουν, πως ότι γίνεται στο διαδίκτυο μένει για πάντα εκεί. Ο πρόεδρος της Google, ο Eric Schmidt, πριν από ενάμιση χρόνο δήλωσε πως, «αρκετές χιλιάδες νεαρών χρηστών του διαδικτύου, θα αναγκαστούν κάποτε να αλλάξουν όνομα, προκειμένου να ξεφύγουν από το ψηφιακό παρελθόν τους».
Η ανία και η οικονομική κρίση επιτείνουν τη συνήθεια αυτή. Κλεισμένοι στα σπίτια τους οι Νεοέλληνες, αναζητούν τρόπους να περάσουν την ώρα τους. Παρατηρούμε τα τελευταία χρόνια άτομα σχετικά μεγάλης ηλικίας να δημιουργούν «προφίλ» στα διάφορα κοινωνικά δίκτυα και να μας στέλνουν αιτήματα φιλίας. Μερικοί δημοσιεύουν προσωπικές πληροφορίες, φωτογραφίες, στιγμιότυπα από οικογενειακές στιγμές, διευθύνσεις, τηλέφωνα και πάσης φύσεως δραστηριότητές τους. Άλλοι εμφανίζονται με το προσωπικό τους όνομα, αλλά χωρίς φωτογραφίες και προσωπικά στοιχεία. Κάποιοι επιλέγουν την ασφάλεια της ανωνυμίας εμφανιζόμενοι με ψεύτικα στοιχεία, άσχετες φωτογραφίες και εικονικά προφίλ. Το διαδίκτυο αποτελεί μια τεράστια βάση δεδομένων (database), η οποία μπορεί να τεθεί στη διάθεση οποιουδήποτε κακόβουλου χρήστη και να προκαλέσει ηθική βλάβη στον καθένα από εμάς που έχει «απλώσει» τη ζωή του στον «τοίχο» ενός κοινωνικού δικτύου. Δεν είναι λίγες οι φορές που ανήλικα παιδιά παρασύρονται από ανώνυμους χρήστες και οδηγούνται σε περιπέτειες με οδυνηρά αποτελέσματα. Δεν αποτελούν πρωτοτυπία τα ραντεβού που κλείνονται σε «chat-rooms» και προσκαλούν κόσμο σε χρήση διαφόρων ουσιών ή ακόμα και σε ομαδικές αυτοκτονίες. Επιπλέον, οι γονείς που δεν έχουν ηλεκτρονική παιδεία, αδυνατούν να παρακολουθήσουν πολλές φορές τις διαδικτυακές παρέες των παιδιών τους. Συνήθως όταν αντιλαμβάνονται τι συμβαίνει, το κακό έχει ήδη συντελεστεί.
Το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη έχει αναλάβει τελευταία σημαντικές δράσεις στον τομέα της προστασίας των χρηστών του διαδικτύου. Είναι πολύ σοβαρό θέμα η γνώση της ασφαλούς χρήσης και περιήγησης στον κυβερνοχώρο, ειδικά όταν αυτή γίνεται από ανήλικους χρήστες. Οι κίνδυνοι είναι υπαρκτοί και η Πολιτεία οφείλει να θέτει κανόνες που διασφαλίζουν την διακίνηση ψηφιακού υλικού με σεβασμό στις επιταγές του Συντάγματος. Η διαδικτυακή σεξουαλική παρενόχληση είναι καθημερινό φαινόμενο και απαντάται περισσότερο στα κοινωνικά δίκτυα. Αυτή όμως η δραστηριότητα απαιτεί δύο: εκείνον που την εκπέμπει και αυτόν που τη δέχεται. Χωρίς ανταπόκριση δεν υπάρχει συνέχεια. Χωρίς συγκατάβαση δεν υπάρχει παρενόχληση. Ο ηλεκτρονικός αναλφαβητισμός δεν αποτελεί άλλοθι για τους γονείς των ανήλικων χρηστών του διαδικτύου. Ο ηλεκτρονικός υπολογιστής και το διαδίκτυο ανοίγουν πόρτες πληροφόρησης, αλλά χωρίς κανόνες, ο χρήστης χάνεται σε πολυδαίδαλες διαδρομές και δυσκολεύεται να βρει την έξοδο. Και δυστυχώς, οι συναναστροφές με ψηφιακούς φίλους μας στερούν τη δια ζώσης επικοινωνία, ειδικά στους σημερινούς χαλεπούς καιρούς, που την έχουμε ανάγκη περισσότερο από ποτέ.
