Ο συντοπίτης μας βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Μίμης Ανδρουλάκης
Του Γιώργου Μανουσάκη
Ο συντοπίτης μας βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Μίμης Ανδρουλάκης, με χθεσινό του κείμενο στο προσωπικό του ιστολόγιο αναφέρεται στο ζήτημα δημοκρατικής νομιμοποίησης της κυβέρνησης στην αντιμετώπιση της κρίσης χρέους και εν κατακλείδι προτείνει κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας με Πρωθυπουργό κοινής αποδοχής. Το σενάριο αυτό το ξανακούσαμε τον περασμένο Ιούνιο, όταν το πρότεινε ο ίδιος ο Πρωθυπουργός και μετά από λίγες ώρες αναίρεσε την πρόταση του. Αυτό όμως δεν εμπόδισε την κυβερνητική παράταξη από το να ψηφίσει τον Ιούλιο το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα και τώρα να φέρνει ξανά νέα μέτρα και περικοπές. Βεβαίως ο Μίμης Ανδρουλάκης, παρά τις ενστάσεις του, ψήφισε το μεσοπρόθεσμο, και απ΄ ότι φαίνεται θα ψηφίσει και τα νέα μέτρα...
Όμως, πέρα όσων αναφέρει ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, υπάρχει η ίδια η πραγματικότητα που θέτει ζήτημα δημοκρατικής και ηθικής νομιμοποίησης της σημερινής κυβέρνησης στο να εφαρμόζει αυτό το δημοσιονομικό πρόγραμμα και να επιχειρεί κάθε 3 μήνες να "σώζει" την Ελλάδα. Γιατί το ΠΑΣΟΚ το 2009 ψηφίστηκε από τη σχετική πλειοψηφία του εκλογικού σώματος για να εφαρμόσει ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα, ένα πρόγραμμα κοινωνικής δικαιοσύνης, με ενίσχυση των χαμηλόμισθων - συνταξιούχων και είσπραξη εσόδων από το κεφάλαιο. Αυτό ήταν το νόημα του "λεφτά υπάρχουν". Όμως όπως αποδεικνύεται, το προεκλογικό πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ το 2009 φτιάχτηκε με στόχευση να εξασφαλίσει ευρεία κοινοβουλευτική πλειοψηφία, όπως τα κατάφερε με τις 160 έδρες, σε αντίθεση με την εύθραυστη του Καραμανλή το 2007.
Έτσι με το "λεφτά υπάρχουν" ο Γ. Παπανδρέου προσπάθησε και πέτυχε να αποκτήσει μια άνετη κοινοβουλευτική πλειοψηφία για να μπορεί να εφαρμόσει τις πιο ακραίες νεοφιλελεύθερες πολιτικές, χωρίς να υπάρχει άμεσος κίνδυνος να πέσει. Γι΄ αυτό και ο ΓΑΠ δεν προκήρυξε εκλογές όταν "ανακάλυψε" το έλλειμμα και δεν έθεσε υπό την κρίση των πολιτών το πρόγραμμα για την αντιμετώπιση του προβλήματος, αφού γνώριζε ότι ακόμα και αν ξανακέρδιζε τις εκλογές, δεν θα μπορούσε να λάβει τόσο άνετη κοινοβουλευτική πλειοψηφία 160 εδρών.
Οι πρόσφατες αποκαλύψεις για σκόπιμη αλλοίωση των στατιστικών στοιχείων της ΕΛΣΤΑΤ για να εμφανιστεί το έλλειμμα του 2009 πιο μεγάλο, και η αποκάλυψη του Ντομινίκ Στρος Καν ότι από το Νοέμβριο του 2009 ο Παπανδρέου είχε ζητήσει εμπλοκή του ΔΝΤ στην Ελλάδα, απλώς επιβεβαιώνουν το σενάριο ότι η σημερινή κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ είχε από την αρχή στόχευση να εφαρμόσει ακραία νεοφιλελεύθερα μέτρα περικοπών, εξαφάνισης των εργασιακών κατακτήσεων και της μικρομεσαίας τάξης και εξαπάτησε τους ψηφοφόρους με το προεκλογικό της πρόγραμμα. Άλλωστε το ΠΑΣΟΚ με την προνομοιακή του σχέση με τις συνδικαλιστικές οργανώσεις ήταν και είναι το ιδανικό όργανο επιβολής ακραίων αντιλαϊκών μέτρων.
Συνεπώς, είναι εμφανές από τα παραπάνω ότι υπάρχει όχι μόνο ζήτημα δημοκρατικής νομιμοποίησης των μέτρων της κυβέρνησης, αλλά και ζήτημα ύπαρξης της ίδιας της δημοκρατίας, αφού στο επιχείρημα των πολιτών ότι έχουν εξαπατηθεί από το προεκλογικό πρόγραμμα της κυβέρνησης, οι κυβερνητικοί παράγοντες απαντούν ότι έχουν εκλεγεί από δημοκρατικές εκλογές....
