Ζητούν διερεύνηση των περιβαλλοντικών, κοινωνικών και χωρικών επιπτώσεων – Στο επίκεντρο η απώλεια περίπου 13.000 ελαιοδέντρων και η εναλλακτική της αναβάθμισης του υφιστάμενου δρόμου
Αναφορά προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τη Γενική Διεύθυνση Περιβάλλοντος και την Επιτροπή Αναφορών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κατέθεσαν κάτοικοι και φορείς της περιοχής του Ρεθύμνου, ζητώντας να διερευνηθούν οι περιβαλλοντικές, κοινωνικές και χωρικές επιπτώσεις από την προτεινόμενη νέα χάραξη του Βόρειου Οδικού Άξονα Κρήτης στην περιοχή του Ρεθύμνου.
Ακουλουθεί η επιστολή:
Προς:
Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Γενική Διεύθυνση Περιβάλλοντος
Επιτροπή Αναφορών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
ΘΕΜΑ: Αίτημα διερεύνησης της περιβαλλοντικής, κοινωνικής και χωρικής επιβάρυνσης από την προτεινόμενη νέα χάραξη του Βόρειου Οδικού Άξονα Κρήτης (ΒΟΑΚ) στην περιοχή Ρεθύμνου
Αξιότιμες κυρίες, Αξιότιμοι κύριοι,
Με την παρούσα αναφορά απευθυνόμαστε στα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όχι μόνο ως κάτοικοι μιας περιοχής που αισθάνεται ότι βρίσκεται μπροστά σε μια επικείμενη μη αναστρέψιμη περιβαλλοντική μεταβολή, αλλά και ως Ευρωπαίοι πολίτες που αναζητούν προστασία, θεσμικό έλεγχο και πρόσβαση στη δικαιοσύνη.
Η τοπική κοινωνία του Ρεθύμνου πληροφορήθηκε ότι, κατόπιν των πρόσφατων δικαστικών εξελίξεων, επίκειται εντός των προσεχών εβδομάδων η έναρξη κατασκευαστικών εργασιών για τμήμα του Βόρειου Οδικού Άξονα Κρήτης (ΒΟΑΚ), με την είσοδο βαρέων εργοταξιακών μηχανημάτων στην περιοχή.
Η προοπτική αυτή έχει προκαλέσει βαθιά ανησυχία, αιφνιδιασμό και αισθήματα απόγνωσης σε κατοίκους, παραγωγούς και τοπικούς φορείς, καθώς εκτιμάται ότι, εφόσον προχωρήσει η συγκεκριμένη χάραξη, ένα σημαντικό τμήμα του φυσικού, παραγωγικού και πολιτιστικού κεφαλαίου της περιοχής θα υποστεί αλλοιώσεις που δεν θα μπορούν να αποκατασταθούν στην πράξη.
Απευθυνθήκαμε, με αυτή την αγωνία, στα δύο κορυφαία επίπεδα της Αυτοδιοίκησης της Κρήτης: στον Δήμο Ρεθύμνης και στην Περιφέρεια Κρήτης. Και οι δύο θεσμοί, όπως προκύπτει από τις επισυναπτόμενες αποφάσεις τους, τάχθηκαν υπέρ της εξέτασης μιας εναλλακτικής λύσης: της αναβάθμισης και διαπλάτυνσης του υφιστάμενου ΒΟΑΚ, αξιοποιώντας, μεταξύ άλλων, τις υφιστάμενες απαλλοτριωμένες ζώνες πλάτους περίπου 40 μέτρων.
Η λύση αυτή, σύμφωνα με τις θέσεις των τοπικών θεσμών, θα μπορούσε να περιορίσει σημαντικά την πρόσθετη κατανάλωση γης και την περιβαλλοντική, παραγωγική και κοινωνική επιβάρυνση, διασφαλίζοντας παράλληλα τον εκσυγχρονισμό και την ασφάλεια του οδικού δικτύου.
Η απάντηση του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών υπήρξε αρνητική, με επίκληση, μεταξύ άλλων, της ανάπτυξης νέων ξενοδοχειακών μονάδων στην περιοχή.
Το ζήτημα, συνεπώς, που τίθεται ενώπιον των ευρωπαϊκών θεσμών δεν είναι αν η Κρήτη χρειάζεται έναν σύγχρονο, ασφαλή και λειτουργικό ΒΟΑΚ. Αυτό αποτελεί κοινό αίτημα όλων μας.
Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν ο αναγκαίος εκσυγχρονισμός μιας μεγάλης ευρωπαϊκής υποδομής πρέπει να πραγματοποιηθεί με τη λύση που συνεπάγεται τη μικρότερη δυνατή περιβαλλοντική και κοινωνική επιβάρυνση ή με μια λύση η οποία, σύμφωνα με τις ανησυχίες της τοπικής κοινωνίας και των αυτοδιοικητικών θεσμών, οδηγεί σε εκτεταμένη απώλεια παραγωγικής γης, φυσικού τοπίου και φυτικού κεφαλαίου.
1. Η περιβαλλοντική διάσταση
Σύμφωνα με τα χωροταξικά και γεωγραφικά δεδομένα της περιοχής του Δήμου Ρεθύμνης, η πεδινή ζώνη του Αρκαδίου χαρακτηρίζεται σε σημαντικό βαθμό από ελαιοκαλλιέργειες και παραδοσιακό αγροτικό τοπίο, ενώ τμήματα της περιοχής εμπίπτουν σε καθεστώς γης υψηλής παραγωγικότητας.
Η προτεινόμενη νέα χάραξη, σύμφωνα με τα στοιχεία που διαθέτει η τοπική κοινωνία, διέρχεται από παραγωγικές εκτάσεις και περιοχές ιδιαίτερου φυσικού και αγροτικού χαρακτήρα.
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η εκτιμώμενη απώλεια περίπου 13.000 ελαιοδέντρων, μεταξύ των οποίων αναφέρονται και αιωνόβια ή μνημειακά ελαιόδεντρα, καθώς και η καταστροφή αμπελώνων, ελαιώνων, καλλιεργειών αβοκάντο, εσπεριδοειδών και κηπευτικών.
Δεν πρόκειται, συνεπώς, μόνο για την απώλεια ενός αριθμού δέντρων.
Πρόκειται για απώλεια παραγωγικού κεφαλαίου, γεωργικής γης, βιοποικιλότητας, οικοσυστημικών υπηρεσιών, τοπίου και ενός ζωντανού τμήματος της πολιτιστικής και αγροτικής ταυτότητας της Κρήτης.
Η ευρωπαϊκή περιβαλλοντική πολιτική αναγνωρίζει πλέον ρητά τη σημασία της προστασίας του εδάφους, της βιοποικιλότητας και της αντιμετώπισης της κατανάλωσης γης. Η ευρωπαϊκή στρατηγική για το έδαφος θέτει ως μακροπρόθεσμο στόχο την επίτευξη μηδενικής καθαρής κατανάλωσης γης και αναγνωρίζει ως κρίσιμες απειλές την αποσφράγιση, τη διάβρωση, την απώλεια οργανικής ύλης και τη μείωση της βιοποικιλότητας του εδάφους.
Αντίστοιχα, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει θέσει ως κεντρικό στόχο την προστασία και αποκατάσταση της βιοποικιλότητας και των οικοσυστημάτων, αναγνωρίζοντας τις πιέσεις που προκαλούνται από την ανάπτυξη υποδομών, την κατανάλωση γης και την υποβάθμιση των οικοτόπων.
2. Η απώλεια του φυσικού και πολιτιστικού τοπίου
Η περιοχή του Αρκαδίου δεν αποτελεί έναν απρόσωπο χώρο πάνω στον οποίο χαράσσεται μια γραμμή στον χάρτη.
Είναι ένας ζωντανός τόπος, με αγροτική παραγωγή, οικισμούς, φυσικά οικοσυστήματα, ιστορία και πολιτιστική συνέχεια αιώνων. Η περιοχή είναι προικισμένη με αμπελώνες, ελαιώνες, πυκνά δάση κυπαρισσίων που εναλλάσσονται με μικρούς λόφους, σχηματίζοντας ένα φυσικό ανάγλυφο πανομοιότυπο με εκείνο της Τοσκάνης. Διαθέτει πλήθος φυσικών οικοσυστημάτων πλούσιας βιοποικιλότητας και μεγάλου ενδημισμού ειδών.
Η προτεινόμενη χάραξη εκτιμάται ότι δημιουργεί ένα ιδιαίτερα μεγάλης κλίμακας τεχνικό έργο, με επιχώματα και τεχνικές κατασκευές που, σε ορισμένα σημεία, δύνανται να δημιουργήσουν ένα τεχνητό ανάγλυφο ύψους έως και περίπου 18 μέτρων, με αποτέλεσμα τη δραστική αλλοίωση της φυσιογνωμίας της περιοχής.
Υπάρχει σοβαρός φόβος ότι το έργο θα λειτουργήσει ως χωρικός και κοινωνικός φραγμός, διαχωρίζοντας την παράκτια ζώνη από την ενδοχώρα και τους οικισμούς και δημιουργώντας άνισες συνθήκες πρόσβασης, ανάπτυξης και οικονομικής δραστηριότητας.
Η εξέλιξη αυτή δεν μπορεί να αξιολογηθεί αποκλειστικά ως ζήτημα κυκλοφοριακής υποδομής. Αφορά την κοινωνική συνοχή, την ισόρροπη χωρική ανάπτυξη και το δικαίωμα των κατοίκων της ενδοχώρας να μην καταστούν οι «παράπλευρες απώλειες» μιας αναπτυξιακής επιλογής.
3. Ο κίνδυνος για την υδρολογική ισορροπία και την αντιπλημμυρική προστασία
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η επίδραση της νέας χάραξης στη φυσική απορροή των ομβρίων υδάτων.
Η περιοχή χαρακτηρίζεται από λοφώδες ανάγλυφο και φυσικές κλίσεις προς τη θάλασσα. Η χάραξη τέμνει εγκάρσια φυσικές διαδρομές απορροής και ρέματα, δημιουργώντας την ανάγκη για σημαντικές τεχνικές παρεμβάσεις προκειμένου να εξασφαλιστεί η ασφαλής διοχέτευση των υδάτων.
Κατά την ενημέρωση που έχουμε στη διάθεσή μας, εγείρονται ερωτήματα ως προς την παντελή έλλειψη της υδραυλικής τεκμηρίωσης και ειδικότερα ως προς την ύπαρξη ολοκληρωμένης προμελέτης αποχέτευσης και αποστράγγισης ομβρίων και επαρκούς υδραυλικού ελέγχου των προβλεπόμενων τεχνικών έργων στη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων(ΜΠΕ).
Το ζήτημα αυτό αποκτά ιδιαίτερη σημασία σε μια εποχή κατά την οποία η κλιματική αλλαγή αυξάνει τον κίνδυνο ακραίων βροχοπτώσεων και πλημμυρικών φαινομένων.
Η Οδηγία 2007/60/ΕΚ για τις πλημμύρες απαιτεί από τα κράτη μέλη να αξιολογούν τους κινδύνους πλημμύρας, να χαρτογραφούν τις περιοχές κινδύνου και να λαμβάνουν κατάλληλα μέτρα για τη μείωσή τους.
Παράλληλα, η Οδηγία-Πλαίσιο για τα Ύδατα 2000/60/ΕΚ στηρίζει μια ολοκληρωμένη προσέγγιση στη διαχείριση των υδάτων και στην προστασία της ακεραιότητας των υδατικών οικοσυστημάτων.
Για τον λόγο αυτό ζητούμε να εξεταστεί εάν η υδρολογική και υδραυλική διάσταση του συγκεκριμένου έργου έχει αξιολογηθεί με την πληρότητα που απαιτεί το ευρωπαϊκό περιβαλλοντικό κεκτημένο.
4. Η ανάγκη πραγματικής αξιολόγησης εναλλακτικών λύσεων
Ένα ακόμη κρίσιμο ζήτημα αφορά την εξέταση των εναλλακτικών λύσεων.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που διαθέτουμε, κατά την προηγούμενη φάση του σχεδιασμού και του διαγωνισμού, το 2019, είχε εξεταστεί και προκριθεί λύση αναβάθμισης/διαπλάτυνσης του υφιστάμενου ΒΟΑΚ, χωρίς, κατά την ενημέρωσή μας, να έχει αμφισβητηθεί η τεχνική της αρτιότητα.
Η τοπική κοινωνία εύλογα διερωτάται:
Για ποιο λόγο εγκαταλείφθηκε η λύση αυτή;
Ποια νέα τεχνικά, οικονομικά, συγκοινωνιακά ή πολεοδομικά δεδομένα επέβαλαν την αλλαγή;
Ποια συγκριτική αξιολόγηση πραγματοποιήθηκε μεταξύ των εναλλακτικών λύσεων ως προς την κατανάλωση γης, την απώλεια γεωργικής παραγωγής, την καταστροφή φυτικού κεφαλαίου, τη βιοποικιλότητα, το τοπίο, τον κίνδυνο πλημμυρών, την κοινωνική συνοχή και το συνολικό περιβαλλοντικό αποτύπωμα;
Και, κυρίως:
Γιατί να επιλεγεί μια λύση με τόσο υψηλό περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος, εφόσον υπάρχει ή υπήρχε τεχνικά εφικτή λύση αναβάθμισης της υφιστάμενης υποδομής;
Τα ερωτήματα αυτά αποκτούν ιδιαίτερη βαρύτητα υπό το πρίσμα της ευρωπαϊκής νομοθεσίας για την περιβαλλοντική εκτίμηση. Η Οδηγία 2011/92/ΕΕ, όπως τροποποιήθηκε με την Οδηγία 2014/52/ΕΕ, απαιτεί την εκτίμηση των σημαντικών άμεσων και έμμεσων επιπτώσεων μεγάλων έργων, μεταξύ άλλων των μεγάλων οδικών υποδομών, και εντάσσει τη συμμετοχή του κοινού στον σχετικό μηχανισμό περιβαλλοντικής λήψης αποφάσεων.
5. Δεν ζητούμε να μην κατασκευαστεί ο ΒΟΑΚ. Ζητούμε να κατασκευαστεί με τον σωστό τρόπο.
Θέλουμε να είμαστε απολύτως σαφείς.
Δεν αντιτιθέμεθα στην ανάπτυξη της Κρήτης. Δεν αντιτιθέμεθα στην κατασκευή ενός σύγχρονου και ασφαλούς ΒΟΑΚ. Δεν αντιτιθέμεθα στην τουριστική ανάπτυξη ούτε στη βελτίωση των υποδομών.
Αντιθέτως, ζητούμε μια υποδομή αντάξια μιας σύγχρονης ευρωπαϊκής περιφέρειας.
Αυτό που ζητούμε είναι να εφαρμοστεί στην πράξη η βασική αρχή της βιώσιμης ανάπτυξης:
η ανάπτυξη δεν μπορεί να απαιτεί την καταστροφή εκείνων ακριβώς των φυσικών και παραγωγικών πόρων στους οποίους στηρίζεται η ίδια η ζωή και η οικονομία ενός τόπου.
6. Η έκκληση μιας κοινωνίας που αισθάνεται ότι δεν έχει πλέον πού να απευθυνθεί
Απευθυνόμαστε στην Ευρωπαϊκή Ένωση γιατί οι κάτοικοι της περιοχής αισθάνονται ότι οι δυνατότητες να ακουστεί η αγωνία τους σε εθνικό επίπεδο έχουν εξαντληθεί.
Βλέπουν μπροστά τους την προοπτική να ξεκινήσουν εργασίες που, εφόσον υλοποιηθούν, θα μετατρέψουν οριστικά το τοπίο στο οποίο γεννήθηκαν, εργάστηκαν και μεγάλωσαν.
Για έναν άνθρωπο που επί δεκαετίες καλλιεργεί τον ελαιώνα του, η απώλεια δεν είναι μια γραμμή σε έναν τεχνικό χάρτη.
Για μια οικογένεια που ζει από τη γεωργική παραγωγή, δεν είναι μια στατιστική περιβαλλοντικής επίπτωσης.
Για μια τοπική κοινωνία, δεν είναι απλώς ένα τεχνικό έργο.
Είναι η απώλεια ενός κομματιού της ζωής της.
Και όταν οι άνθρωποι αισθάνονται ότι δεν μπορούν πλέον να βρουν απάντηση στο ερώτημα «πού θα βρω το δίκιο μου;», τότε ο ευρωπαϊκός θεσμός στον οποίο απευθύνονται δεν είναι απλώς μια ακόμη διοικητική αρχή.
Είναι η τελευταία θεσμική πόρτα στην οποία χτυπούν.
7. Το αίτημά μας προς τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα
Για όλους τους παραπάνω λόγους, ζητούμε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων τους, να εξετάσουν την υπόθεση και ιδίως:
- Να εξεταστεί εάν η περιβαλλοντική αξιολόγηση του έργου συμμορφώνεται πλήρως με τις απαιτήσεις της Οδηγίας 2011/92/ΕΕ, όπως τροποποιήθηκε με την Οδηγία 2014/52/ΕΕ.
- Να εξεταστεί εάν έχουν αξιολογηθεί επαρκώς και με διαφανή τρόπο οι εναλλακτικές λύσεις χάραξης, ιδίως η δυνατότητα αναβάθμισης και διαπλάτυνσης της υφιστάμενης οδού.
- Να εξεταστεί η πραγματική έκταση των επιπτώσεων στην αγροτική γη, στο έδαφος, στη βιοποικιλότητα, στους οικοτόπους, στο τοπίο και στο φυτικό κεφάλαιο της περιοχής.
- Να εξεταστεί η επάρκεια της υδρολογικής και υδραυλικής τεκμηρίωσης και η συμβατότητά της με το ευρωπαϊκό πλαίσιο για την προστασία των υδάτων και τη διαχείριση των κινδύνων πλημμύρας.
- Να εξεταστεί κατά πόσον έχουν αξιολογηθεί επαρκώς οι σωρευτικές και μακροπρόθεσμες περιβαλλοντικές και κοινωνικές επιπτώσεις του έργου.
- Να εξεταστεί κατά πόσον η προτεινόμενη λύση συνάδει με τους ευρωπαϊκούς στόχους για την προστασία της βιοποικιλότητας, την προστασία του εδάφους, τον περιορισμό της κατανάλωσης γης και την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή.
- Να διασφαλιστεί ότι η τοπική κοινωνία και οι ενδιαφερόμενοι πολίτες έχουν ουσιαστική δυνατότητα ενημέρωσης, συμμετοχής και πρόσβασης στα περιβαλλοντικά δεδομένα και στις σχετικές διαδικασίες.
Δεν ζητούμε προνομιακή μεταχείριση.
Ζητούμε να ακουστεί η φωνή μας.
Δεν ζητούμε να σταματήσει η ανάπτυξη.
Ζητούμε η ανάπτυξη να μην μετατραπεί σε καταστροφή.
Δεν ζητούμε να μη γίνει ο ΒΟΑΚ.
Ζητούμε να γίνει με τον ασφαλέστερο, δικαιότερο και περιβαλλοντικά υπεύθυνο τρόπο.
Και πάνω απ’ όλα, ζητούμε να μην κληθούν οι επόμενες γενιές να πληρώσουν το τίμημα μιας επιλογής που σήμερα μπορεί ακόμη να επανεξεταστεί.
Το περιβάλλον δεν είναι απλώς η κληρονομιά που παραλάβαμε.
Είναι η παρακαταθήκη που έχουμε υποχρέωση να παραδώσουμε.
Με την πεποίθηση ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι μόνο μια ένωση οικονομικών και κρατών, αλλά πρωτίστως μια Ένωση δικαίου, δημοκρατίας, περιβαλλοντικής προστασίας και αλληλεγγύης προς τους πολίτες της, προσφεύγουμε σε εσάς και ζητούμε την εξέταση της υπόθεσης.
Για μια τοπική κοινωνία που αισθάνεται ότι βρίσκεται μπροστά σε μια μη αναστρέψιμη αλλαγή, η ανταπόκρισή σας δεν αποτελεί απλώς μια διοικητική διαδικασία.
Αποτελεί μια ελπίδα ότι η φωνή των πολιτών μπορεί ακόμη να ακουστεί πριν είναι αργά.
Υποσημείωση: Eπισυνάπτονται σχετικά αρχεία και φωτογραφίες.
Με ιδιαίτερη εκτίμηση,
Οι υπογράφοντες κάτοικοι και φορείς της περιοχής Ρεθύμνου
Μαλάς Άγγελος Αντιδήμαρχος Ρεθύμνου,
Παπαδογιάννης Νεκτάριος Πρύτανης Ελληνικού Μεσογειακού Πανεπιστημίου και Δημοτικός Σύμβουλος Δήμου Ρεθύμνης,
Αλεξανδράκης Γεώργιος Ομότιμος Καθηγητής Πανεπιστημίου Μαϊάμι ΗΠΑ και πρώην Πρόεδρος Συγκλήτου,
Μποτονάκης Μποτώνης Αντιδήμαρχος Δήμου Ρεθύμνης,
Λαχνιδάκης Δημήτριος Αντιδήμαρχος Δήμου Ρεθύμνης,
Παπαδόσηφος Γεώργιος Αντιδήμαρχος Δήμου Ρεθύμνης,
Σκορδίλης Γεώργιος Αντιδήμαρχος Δήμου Ρεθύμνης,
Παντελιδάκης Στυλιανός Οικονομολόγος ,
Θεοδωρής Παναγιώτης Ηλεκτρονικός Μηχανικός,
Βαρούχας Αντώνιος Πρόεδρος Κοινότητας Άδελε ,
Κακογιαννάκης Νικόλαος τ. Αντιπεριφερειάρχης Κρήτης,
Σερλής Δημήτριος Πρόεδρος Προέδρων Νομού Ρεθύμνης Πρόεδρος Κοινότητας Σταυρωμένου ,
Σπυρλιδάκης Παντελής Επιχειρηματίας,
Σκουλής Γεώργιος Οικονομολόγος,
Κανακάκης Γεώργιος Πρόεδρος Κοινότητας Αμνάτου,
Βαμβακάς Βασίλειος Πρόεδρος Πολιτιστικού Συλλόγου Αμνάτου,
Χαρκιανάκης Παντελής Πρόεδρος Πολιτιστικού Συλλόγου Άδελε-Αγίας Παρασκευής,
Μοτάκης Γεώργιος Δημοτικός Σύμβουλος Δήμου Ρεθύμνης,
Κιαγιάς Δράκος Πρόεδρος Κοινότητας Πρίνου,
Κιαγιάς Δημήτριος τ. Δημοτικός Σύμβουλος Αρκαδίου,
Τσούλας Θεόδωρος Δικηγόρος,
Παρασύρης Κωνσταντίνος Πρόεδρος Κοινότητας Αρχαίας Ελεύθερνας,
Αποστολάκης Κωνσταντίνος Πρόεδρος Πολιτιστικού Συλλόγου Αρχαίας Ελεύθερνας, Μανωλακάκης Ιωάννης Πρόεδρος Κοινότητας Κυριάννας,
Καλλιοτζής Σταμάτης Πρόεδρος Πολιτιστικού Συλλόγου Κυριάννας,
Συνατσάκης Ματθαίος Πρόεδρος Κοινότητας Πηγής,
Πιατάς Στυλιανός Επιχειρηματίας τ. Αντιδήμαρχος Δήμου Ρεθύμνης,
Βαρούχας Ανδρέας Πρόεδρος Πολιτιστικού Συλλόγου Πηγής,
Μπουζάκης Ιωσήφ Αντιπρόεδρος Πολιτιστικού Σταυρωμένου
Νικολουδάκης Μανώλης Πρόεδρος Κοινότητας Ελεύθερνας,
Περακάκης Στυλιανός Πρόεδρος Κοινότητας Μέσης,
Μαθιουδάκης Νίκος Πρόεδρος Κοινότητας Έρφων,
Κόκκινος Γεώργιος Πρόεδρος Κοινότητας Χαρκίων,
Ξεξάκης Στυλιανός τ. Αντιδήμαρχος Αρκαδίου,
Πολιουδάκης Αντώνιος Πολιτικός Μηχανικός,
Ψαρουδάκης Εμμανουήλ Επιχειρηματίας,
Τζιλιγκάκης Κωνσταντίνος Πρόεδρος Πολιτιστικού Συλλόγου Έρφων,
Τζιλιγκάκης Σόλων Πολιτικός Μηχανικός και Προέδρος Πολιτιστικού Συλλόγου Ελεύθερνας, Παπαδάκης Μαρίνος Επιχειρηματίας,
Κουμνάς Φώτης Επιχειρηματίας,
Γιουλούντας Ευάγγελος τ. Αντιδήμαρχος Δήμου Ρεθύμνης,
Μαθιουδάκης Νεκτάριος Επιχειρηματίας
