Την ανάγκη ουσιαστικού εκσυγχρονισμού των ενεργειακών υποδομών της χώρας, αλλά και επανεξέτασης του θεσμικού πλαισίου που διέπει τις ευθύνες των μηχανικών στις κρίσιμες υποδομές, αναδεικνύει η πρόεδρος της Νομαρχιακής Επιτροπής Ρεθύμνου του ΤΕΕ Τμήματος Δυτικής Κρήτης, Γεωργία Μανωλίτση, με αφορμή τις πρόσφατες φονικές πυρκαγιές στην Κρήτη και τη Βοιωτία.
Όπως επισημαίνει, οι τραγικές απώλειες ανθρώπινων ζωών, οι εκτεταμένες καταστροφές σε περιουσίες, ζωικό κεφάλαιο και φυσικό περιβάλλον, αλλά και οι δικαστικές εξελίξεις που ακολούθησαν, ανέδειξαν με τον πλέον δραματικό τρόπο ένα διαχρονικό ζήτημα που ο τεχνικός κόσμος επισημαίνει εδώ και χρόνια.
Στην παρέμβασή της τονίζει ότι η διερεύνηση των αιτιών κάθε τραγικού συμβάντος αποτελεί υποχρέωση της Πολιτείας και της Δικαιοσύνης, ωστόσο η αναζήτηση ευθυνών πρέπει να βασίζεται σε πλήρη τεχνική αξιολόγηση των πραγματικών δεδομένων και να εξετάζει ολόκληρη την αλυσίδα λήψης αποφάσεων, από τον σχεδιασμό και τη χρηματοδότηση έως τη λειτουργία και τη συντήρηση των υποδομών.
Παράλληλα, υπογραμμίζει ότι οι μηχανικοί και τα τεχνικά στελέχη εργάζονται μέσα σε συγκεκριμένο θεσμικό, διοικητικό και οικονομικό πλαίσιο, ενώ ζητήματα όπως η υπογειοποίηση δικτύων, η αντικατάσταση παλαιού εξοπλισμού, οι επενδύσεις εκσυγχρονισμού και οι διαθέσιμοι πόροι αποτελούν αποφάσεις που λαμβάνονται σε κεντρικό επίπεδο και δεν εξαρτώνται από τα στελέχη που διαχειρίζονται καθημερινά τη λειτουργία των δικτύων.
Η πρόεδρος της Ν.Ε. Ρεθύμνου του ΤΕΕ ΤΔΚ επισημαίνει ακόμη ότι το συγκεκριμένο περιστατικό δεν πρέπει να αποτελέσει μόνο αντικείμενο δικαστικής διερεύνησης, αλλά αφορμή για μια ευρύτερη επιστημονική και θεσμική συζήτηση σχετικά με το ισχύον νομικό πλαίσιο της τεχνικής ευθύνης των μηχανικών στις κρίσιμες υποδομές.
Τέλος, καλεί το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας να αναλάβει πρωταγωνιστικό ρόλο ως τεχνικός σύμβουλος της Πολιτείας, καταθέτοντας τεκμηριωμένες προτάσεις για την αναβάθμιση του θεσμικού πλαισίου, τη θωράκιση των κρίσιμων υποδομών, τη σαφή οριοθέτηση των ευθυνών όλων των εμπλεκομένων και την ουσιαστική ενίσχυση της πρόληψης.
Όπως καταλήγει, οι τραγωδίες δεν πρέπει να οδηγούν μόνο στην αναζήτηση υπαιτίων, αλλά και σε θεσμικές αλλαγές που θα μειώνουν την πιθανότητα επανάληψής τους, προς όφελος της κοινωνίας, της δημόσιας ασφάλειας και της προστασίας των μηχανικών που επιτελούν καθημερινά το έργο τους.
