Κανείς να μην παρασυρθεί από τα άσφαιρα πυρά του κ Μαρινάκη για την χρηματοδότηση του λεγόμενου «ολιστικού προγράμματος» της ΔΕΥΑΡ. Ενός ολιστικού που κολυμπά σε πελάγη δημιουργικής ασάφειάς, αφού όσο κι αν προσπαθήσαμε ποτέ δεν πήραμε απαντήσεις που να δείχνουν ένα συγκροτημένο ιεραρχημένο πρόγραμμα με αρχή μέση και τέλος, για την ολιστική αντιμετώπιση της αθλιότητας που αντιμετωπίζουν καθημερινά οι δημότες στην υδροδότησή τους. Για τυράκι όμως στη φάκα έκανε δουλειά. Ήταν το καταφύγιο του κ Μαρινάκη κάθε φορά που ήταν αναγκασμένος να αναμετρηθεί με την αδυσώπητη πραγματικότητα.
Ο κ Μαρινάκης ως Δήμαρχος αλλά και ως πρόεδρος της ΠΕΔ και της ΕΔΕΥΑ, παντού με την στήριξη της ΝΔ αλλά και όλης της βολικής αντιπολίτευσης, έπαιξε το παιγνίδι τους στην δρομολόγηση της ακόμη πιο αποφασιστικής εμπορευματοποίησης του νερού. Την μετατροπή του σε φλέβα χρυσού για τους επιχειρηματικούς ομίλους, στην πεπατημένη της ενέργειας. Όλοι τους μεθόδευσαν την χρεοκοπία των ΔΕΥΑ για να σερβίρουν στο λαό ως φάρμακο, το φαρμάκι των πανάκριβων τιμολογίων και της λεγόμενης «διαχειριστικής επάρκειας» από την ΡΑΑΕΥ.
Για χρόνια οι ΔΕΥΑ αιμορραγούν σχεδιασμένα από την άρνηση της κρατικής χρηματοδότησης, των έργων αύξησης των διαθεσίμων ποσοτήτων νερού παρά την αυξανόμενη ζήτηση, τα εγκαταλειμμένα δίκτυα σουρωτήρια, την τεράστια υποστελέχωση που μετατρέπει τις ΔΕΥΑ σε πελάτη εργολάβων και παρόχων υπηρεσιών και κυρίως τα ληστρικά τιμολόγια ρεύματος, που, με την έκρηξη των τιμών, τίναξαν την πάγκα στον αέρα. Όλες οι κυβερνήσεις, νεοφιλελεύθερες, σοσιαλδημοκρατικές, μονοκομματικές ή συνεργασίας, με πείσμα αρνούνται την ένταξη των ΔΕΥΑ στο φτηνό τιμολόγιο των ενεργοβόρων βιομηχανιών.
Την δική του συμβολή στην σχεδιασμένη χρεοκοπία είχε και ο κ Μαρινάκης με το πέρασμα του αρδευτικού νερού από τον Δήμο στην ΔΕΥΑΡ, που μόνο η Λαϊκή Συσπείρωση καταψήφισε. Μέσα σε μια νύχτα το ρεύμα του αρδευτικού εκτινάχτηκε από το φτηνότερο τιμολόγιο του Δήμου στο πανάκριβο της ΔΕΥΑΡ. Επιβάρυνε με 400 χιλιάδες ευρώ τότε (σήμερα πολύ περισσότερα) τα οικονομικά της ΔΕΥΑΡ και τους δημότες φυσικά. Για να κερδίζουν ακόμη περισσότερα οι ενεργειακοί όμιλοι χωρίς να κουνήσουν ούτε το μικρό τους δακτυλάκι. Το αντιλαϊκό αυτό «ανδραγάθημα» υπενθυμίζει στην κυβέρνηση ο κ Μαρινάκης για να «μετρήσει» στην αντιλαϊκή αξιολόγησή του. Στο λαό σερβίρει φτηνές δικαιολογίες, που αναιρούνται από τα ίδια τα λεγόμενά του.
Φαίνεται πως το «ολιστικό» της ΔΕΥΑΡ, ήταν το τυράκι που έκρυβε την φάκα. Το νέο σχέδιο διαχείρισης του νερού, με την ΚΥΑ ληστρικής τιμολόγησης για να πούμε το νερό νεράκι. Τον απόλυτο έλεγχο των ΔΕΥΑ από την δήθεν ανεξάρτητη ΡΑΑΕΥ, για να επεκτείνει την ενεργειακή φτώχεια και στο νερό. Τον ωμό εκβιασμό της λεγόμενης «διαχειριστικής επάρκειας» από την ΡΑΑΕΥ, που επιβάλει στις ΔΕΥΑ να φορτώσουν στο λαό τα χρέη που συσσώρευσαν στους ενεργειακούς και άλλους ομίλους. Χωρίς αυτήν (διαχειριστική επάρκεια) κόβουν κάθε στα ψίχουλα ευκαιριακών χρηματοδοτήσεων και στον τραπεζικό δανεισμό. Με δικαιολογία την εξασφάλισή της αποφασίστηκαν, παραμονές των Χριστουγέννων, τα νέα τιμολόγια φωτιά της ΔΕΥΑΡ.
Τώρα που η φάκα έχει πλήρως αποκαλυφτεί, το τυράκι του ολιστικού μάλλον τους είναι περιττό. Πρέπει όμως να γίνει και το σχετικό καβγαδάκι για να μπερδευτούν οι αφελείς.
Ο λαός και οι δημότες και από αυτή την υπόθεση πρέπει να βγάλουν τα συμπεράσματά τους. Τίποτα δεν μπορεί να περιμένει απ’ το πολιτικό προσωπικό που υπηρετεί τα κέρδη των λίγων. Για να κερδίσουν οι πολλοί πρέπει να χάσουν οι λίγοι. Εκτός κι αν το κέρδος για τους πολλούς είναι αέρας κοπανιστός κάποιων ολιστικών.
Τώρα να δυναμώσει ο αγώνας για:
- Να δοθεί έκτακτη επιχορήγηση σε όλες τις ΔΕΥΑ, που θα καλύψει τα χρέη που η κυβέρνηση συσσώρευσε στις ΔΕΥΑ.
-Οι ΔΕΥΑ να ενταχθούν αμέσως στο φτηνό βιομηχανικό τιμολόγιο των ενεργοβόρων βιομηχανιών. Να καταργηθεί το χρηματιστήριο της ενέργειας και των ρύπων.
- Να καταργηθεί ο ΦΠΑ στο νερό.
-Προσλήψεις μόνιμου προσωπικού στα παραγωγικά συνεργεία και ειδικότητες των ΔΕΥΑ με μισθολογική κάλυψη μέσω του κρατικού προϋπολογισμού. Οι ΔΕΥΑ να εκτελούν με δικά τους μέσα τον κύριο όγκο των εργασιών τους
- Να καταργηθεί η ΚΥΑ για την τιμολόγηση του νερού και την διαχειριστική επάρκεια.
- Χρηματοδότηση από κοινοτικούς και εθνικούς πόρους. Για αύξηση των υδατικών αποθεμάτων και όχι για αποτροπή της χρήσης του νερού με εργαλείο τις πανάκριβες τιμές. Για αντικατάσταση των γερασμένων δικτύων. Για έργα ύδρευσης, αποχέτευσης και αντιπλημμυρικής προστασίας με κριτήριο τις λαϊκές ανάγκες και το περιβάλλον.
- Να αντιμετωπιστεί η κατασπατάληση του νερού στα ξενοδοχεία με πλαφόν ανά κλίνη. Να απαγορευτούν οι ατομικές πισίνες,
