Πολύ ενδιαφέρουσα , ήταν η ομιλία του Νικολάου Τσουπάκη, φιλολόγου , δασκάλου και δημοσιογράφου, που είχε ως θέμα την ‘’Αμοιβαία σχέση Ελληνισμού και Χριστιανισμού και τη συμβολή της Ελληνικής Γλώσσας στην διάδοση του Χριστιανισμού
Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα 20 του μηνός στα πλαίσια των Ενοριακών Συνάξεων της Ενορίας του Ιερού Μητροπολιτικού Ναού Ρεθύμνης.
Πρώτα απ’ όλα έψαλλαν το ‘Χριστός Ανέστη’ στην φιλόξενη και ζεστή αίθουσα που βρίσκεται στο προαύλιο της Αγίας Βαρβάρας και κατόπιν ο Πατήρ Χαράλαμπος Καμηλάκης παρουσίασε τον ομιλούντα στο κοινό . Παρών ήταν και ο Πατήρ Γεώργιος Μεταξαράκης
Ο γνωστός φιλόλογος κ. Γεώργιος Μαυροτσουπάκης διάβασε το βιογραφικό του ομιλητή. και κατόπιν ακολούθησε από τον ομιλητή η παρουσίαση του θέματος. Ο ίδιος με τον λόγο του μας μετέφερε σε εποχές δύσκολες για τον Χριστιανισμό, τότε που προσπαθούσε να ριζώσει εν μέσω διωγμών για να διαδοθεί το ελπιδοφόρο και σωτήριο μήνυμα του Ιησού Χριστού στην Οικουμένη. Αναφέρθηκε σ το χωρίο του Ευαγγελίου του Ιωάννη στο οποίο οι Έλληνες ήλθαν στον Ιησού για να ακούσουν το σωτήριο μήνυμά του και στη φράση του ιδίου : ‘’ ελήλυθεν η ώρα , ίνα δοξασθή ο Υιός του Ανθρώπου. Μίλησε για τoν Απόστολο Παύλο και τη δράση του στην Αθήνα, στη συνομιλία του με τους Έλληνες φιλοσόφους στον Άρειο Πάγο, στον εκχριστιανισμό του Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτη και Πολιούχου των Αθηνών, της Δαμάρεως, του Τιμόθεου, του Τίτου, του Λουκά και λοιπών Ελλήνων που έγιναν χριστιανοί. Αναφέρθηκε στον Ιουστίνο που περισσότερο από όλους τους απολογητές χριστιανούς της εποχής του, ενεθάρρυνε τη συνάντηση και τον εναρμονισμό της ελληνικής φιλοσοφίας με τον Χριστιανισμό.
ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΣ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ
Eξήρε τον ρόλο των Πατέρων της εκκλησίας και δη τον των Τριών Ιεραρχών, Βασιλείου του Μεγάλου, Γρηγορίου του Θεολόγου, που σπούδασαν στην Αθήνα που ήταν τότε το μεγαλύτερο κέντρο πανεπιστημιακών και φιλοσοφικών σπουδών και του Ιωάννου του Χρυσοστόμου, που σπούδασε στην ξακουστή Αντιόχεια , οι οποίοι με την ευρεία ελληνική μόρφωση και παιδεία τους έδωσαν ώθηση στη θύραθεν παιδεία και συνετέλεσαν στον θαυμαστό συγκερασμό της με την χριστιανική. Δεν γινόταν να μην αναφερθεί και στον Μεγάλο Κωνσταντίνο, ιδρυτή της Κωνσταντινουπόλεως, που άνοιξε τον δρόμο για την εξάπλωση του Χριστιανισμού, ο οποίος μάλιστα ίδρυσε Πανεπιστήμιο για τις θύραθεν επιστήμες όπου η διδασκαλία επιφανών επιστημόνων σοφιστών και ρητόρων διατηρούσε στο επιθυμητό ύψος τη φήμη του ελληνικού πνεύματος. Μας ταξίδεψε στον 4ο αιώνα μετά Χριστώ, τον χρυσό αιώνα των χριστιανικών γραμμάτων, τότε που ήταν πλέον διάχυτη η σύνδεση Ελληνισμού – Ορθοδοξίας τότε που γεννήθηκε ο όρος Ορθοδοξία, ο οποίος εξέφραζε την είσοδο του Ακτίστου στην Ιστορία. Πληροφορηθήκαμε ακόμη για σπουδαίους Βυζαντινούς διανοούμενους που είχαν συνδυάσει την κλασική παιδεία με την χριστιανική πίστη ξεκινώντας από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Φώτιο, ένθερμο υποστηρικτή των ελληνικών γραμμάτων και πρόδρομο του λεγόμενου Βυζαντινού Ανθρωπισμού, ιδρυτή μιας από τις πιο μεγάλες βιβλιοθήκες της εποχής του και συγγραφέα του περίφημου έργου Μυριόβιβλος, χάριν του οποίου έχουμε πληροφορίες για έργα αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων, που ο ίδιος μελέτησε. Αναφέρθηκε επίσης στον Λέοντα τον Φιλόσοφο ή Μαθηματικό, για τον οποίο ο χαλίφης της Βαγδάτης Αλ Μαμούν έγραψε επιστολή στον αυτοκράτορα Θεόφιλο, προκειμένου να έρθει στη χώρα του να διδάξει φιλοσοφία, μαθηματικά, και αρετή. Δεν παρέλειψε ο ομιλητής να μιλήσει για την εξαίρετης μόρφωσης Άννα Κομνηνή, την πρώτη Ελληνίδα ιστορικό, θυγατέρα του αυτοκράτορος Αλεξίου Α΄ Κομνηνού, που έγραψε το περίφημο έργο ‘Αλεξιάς’ στο οποίο περιγράφει τη δράση του πατέρα της. Αξιοσημείωτη ήταν και η αναφορά του στον Επίσκοπο του 11ου αιώνος Ιωάννου Μαυρόποδος των Ευχαϊτών ο οποίος προσευχόμενος στον Χριστό τον παρακάλεσε στη δίκαιη κρίση του να πάρει μαζί του, τους ειδωλολάτρες Πλάτωνα και Πλούταρχο ‘’επειδή με τα έργα τους και τη ζωή τους βρέθηκαν πολύ κοντά στους δικούς του νόμους’’
Στο Βυζάντιο υπήρχαν τότε πολλά σχολεία στα οποία πήγαιναν οι περισσότεροι για να μορφωθούν. Στη δε Κωνσταντινούπολη υπήρχαν ανώτερες σχολές όπως το Πανδιδακτήριο, η Πατριαρχική Σχολή και το ξακουστό Πανεπιστήμιο της Μαγναύρας.
Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΣΥΝΕΒΑΛΕ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΣΤΗΝ ΔΙΑΔΟΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ
Επεσήμανε ότι οι Ευαγγελιστές έγραψαν τα Ευαγγέλια στην Ελληνική γλώσσα προκειμένου να διαδοθεί ο λόγος τους στα πέρατα της οικουμένης, δεδομένου ότι τότε τα Ελληνικά ήταν η παγκόσμια γλώσσα της εποχής, ενώ ακόμη και σήμερα συνεχίζει να είναι η πιο πλούσια, από τις πιο αρχαίες και η μόνη συνεχώς ομιλούμενη δυτική γλώσσα από την αρχαιότητα έως σήμερα.
Τόνισε δε, πως ενώ μέχρι τον Ιουστινιανό, επίσημη γλώσσα του Βυζαντίου ήταν η Λατινική, παρότι ο λαός καταλάβαινε την Ελληνική, και πως ο αυτοκράτωρ Ηράκλειος(610-641) έκανε επίσημη γλώσσα της αυτοκρατορίας, την Ελληνική. Είπε , ότι όλες οι οικουμενικές σύνοδοι των Χριστιανών γίνονταν και γράφονταν στα Ελληνικά, δεδομένου ότι ανέκαθεν ήταν η πιο πλήρης και πλούσια γλώσσα, η οποία θα μπορούσε να ερμηνεύσει και την πιο σύνθετη και πολύπλοκη φιλοσοφική ή θεολογική σκέψη. Μας θύμησε αυτό που πάντα έλεγε η αείμνηστη Βυζαντινολόγος και πρύτανης του Πανεπιστημίου της Σορβώνης κ. Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ ότι ‘’το Βυζάντιο ήταν η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ‘‘Εξελληνισμένη και Εκχριστιανισμένη’’
Ο ομιλητής, μας ταξίδεψε στην υπέρτατη τέχνη, μέσω ενός μεγάλου κάδρου που είχε φτιάξει για την περίσταση, στο οποίο είχε τοποθετήσει μεταξύ άλλων ένα αντίγραφο παλαιάς λιθογραφίας, που απεικόνιζε την Αγιά Σοφιά τη βυζαντινή, την ορθόδοξη, με τον σταυρό και το περίφημο καμπαναριό και οβελίσκους της , πριν τη βεβηλώσουν οι Τούρκοι και υψώσουν τους μιναρέδες και την ημισέληνο που καταστρέφουν την αρμονία και την αμαυρώνουν. Στο κάδρο αυτό προβάλλονταν θαυμάσιες φωτογραφίες του υπέρλαμπρου ναού από το εξωτερικό και το εσωτερικό του, τα μοναδικά ψηφιδωτά και τον τέλειο τρούλο που φαίνεται να αιωρείται με τα σαράντα παράθυρά του, τα οποία δίδουν την αίσθηση της παρουσίας του θεού και του ουράνιου θόλου. Παράλληλα με την παρουσίαση του κάδρου εξήγησε στο κοινό ότι η Αγία Σοφία είναι από πλευράς αρχιτεκτονικής το σύμβολο της ένωσης του Ελληνισμού με τον Χριστιανισμό, δεδομένου ότι σε αυτόν τον ναό οι Έλληνες αρχιτέκτονες από την Μικρά Ασία, Ανθέμιος και Ισίδωρος ένωσαν τον τύπο του ορθογώνιου ή τετράγωνου ναού με τα περίκεντρα κτίρια δημιουργώντας την ‘’ Βασιλική με τρούλο’’, υιοθετώντας παράλληλα στοιχεία της αρχαιοελληνικής αρχιτεκτονικής και τέχνης με στοιχεία και σύμβολα της Ανατολής και της Χριστιανοσύνης. Τέλος ο κ. Τσουπάκης έδωσε στο ακροατήριο φωτοτυπίες που περιείχαν ετυμολογία βασικών ελληνικών λέξεων, που ο Χριστιανισμός (και τα τριών δογμάτων) πήρε από τον Ελληνισμό, δεδομένου ότι το όχημα της παγκόσμιας διάδοσης της θρησκείας του Θεανθρώπου ήταν η μοναδική Ελληνική Γλώσσα.
ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΤΟ ΕΡΓΟ ΣΤΗΝ ΕΝΟΡΙΑΚΗ ΕΣΤΙΑ
Κατά τη λήξη της όμορφης εκδήλωσης ο γνωστός Θεολόγος Νικόλαος Μαρκαντώνης , με καταγωγή από τις Ελένες Αμαρίου, που έχει διατελέσει πρόεδρος του Συνδέσμου Κρητών θεολόγων (1989-1993) και έχει τιμηθεί από τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο με τον Σταυρό του Αποστόλου Παύλου της Εκκλησίας Κρήτης, συνεχάρη τον ομιλητή με τη σεμνότητα που τον διακρίνει και με ύφος μειλίχιο και δήλωσε ότι ήταν άψογη η παρουσίαση του θέματος , το οποίο χαρακτήρισε δύσκολο, ενώ επεσήμανε ότι ο Νίκος Τσουπάκης έθεσε με τρόπο εύστοχο και με προσοχή τη σχέση Ελληνισμού και Χριστιανισμού και την αλληλεπίδρασή των δύο μεγάλων αυτών οντοτήτων.
Είναι γεγονός ότι στον καλαίσθητο χώρο της Ενοριακής Εστίας του Μητροπολιτικού Ναού που πραγματοποιούνται οι ενοριακές συνάξεις γίνεται σημαντικό έργο καθώς καλλιεργείται η γνώση και η μάθηση, η αλληλεγγύη η κοινωνικοποίηση των πιστών σε πνεύμα αγαστής συνεργασίας κατά τις εποικοδομητικές συναντήσεις που πραγματοποιούνται κάθε απόγευμα στις 6 το απόγευμα .
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ
