Πάει ο Παλιός ο Χρόνος ας γιορτάσουμε παιδιά

Και του χωρισμού ο πόνος ας κοιμάται στην καρδιά

Γέρε χρόνε φύγε τώρα πάει η δική σου η σειρά

Ήλθε ο νέος με τα δώρα, με τραγούδια με χαρά

Καλή χρονιά(δις)χαρούμενη χρυσή Πρωτοχρονιά!

Χθές ετοίμασα απολογισμό των δράσεων του Λυκείου μας το 2025 που ήταν μια πολύ παραγωγική χρονιά, με σκοπό, περιληπτικά, να σας τον διαβάσω απόψε. Αξιωθήκαμε να εκδώσομε τον Α΄Τόμο της ζωής και δράσης του Λυκείου μας της κ.Μαριέττας Εκκεκάκη, ταξιδέψαμε με την χορευτική μας ομάδα, στην Άψαλο στην Μακεδονία καλεσμένοι από τους εκεί Ποντίους, οργανώσαμε τρείς Σπονδές Μνήμης  ομιλίες, εμφανίσεις και έναν πανέμορφο Κλήδονα στην πλατεία Μικρασιατών, δημοσιεύσαμε τρία Ψηφίσματα ένα από τα οποία για το Νοσοκομείο μας, συμβάλλαμε σε ανθρωπιστικές δράσεις κ.α.πολλά….  Όμως μετά την ολοκλήρωση αυτής της εργασίας πάνω στις δραστηριότητές μας, αισθάνθηκα έντονη την ανάγκη να μοιραστώ μαζί σας απόψε, κάτι άλλο….μερικές σκέψεις που συχνά με βασανίζουν και που ο ερχομός του νέου χρόνου μου προσφέρει μια μοναδική ευκαιρεία να τις εκφράσω σε εσάς.  Επιτρέψτε μου σας παρακαλώ αυτήν την σαν-εξομολόγηση που πιστεύω επιβάλλουν οι χαλεποί αυτοί καιροί και συγχωρείστε με αν σας προβληματίσω.

Κάθε χρόνο ευχόμαστε Υγεία-Χαρά-Ευτυχία-Ειρήνη για την καινούργια χρονιά.  Φέτο, ας προσθέσομε σε όλα αυτά και με ιδιαίτερη έμφαση και έγνοια, θα έλεγα, την ευχή για Θεία Φώτιση για λιγώτερο Παραλογισμό.

Βλέπετε, σήμερα, δυστυχώς, μαζί με την απάνθρωπη και φιλοπόλεμη πολιτική των μεγάλων μα και των μικρότερων επίσης, καλούμαστε να αντιμετωπίσομε και να παλέψομε ένα μεγάλο ερωτηματικό-πρόβλημα που φέρει το όνομα: Τεχνολογία!

Μια τεχνολογία που όπως φαίνεται, έχει κηρύξει τον δικό της ανηλεή πόλεμο απέναντι στο ανθρώπινο είδος, ακυρώνοντας την δράση, το όραμα, την ενσυναίσθηση, την κοινωνικότητα και η οποία παρά την ταχύτητα και τις λεγόμενες  « ευκολίες» που πραγματικά και αναμφισβήτητα μας παρέχει,, αυξάνει ταυτόχρονα, οδυνηρά, το άγχος, την κατάθλιψη, την απομόνωση, την εξάρτηση, την καταπίεση, την ρομποτοποίηση, την σκληροκαρδία. 

Γιατί;  Ένα μεγάλο «γιατί» νοιώθω να με πνίγει!  Γιατί αυτή η καταστροφική κατεύθυνση της Τεχνολογίας στην εξέλιξη του είδους μας;  Καταστροφική κυρίως για τα παιδιά μας και το μέλλον τους;

Κι είναι πολλοί αυτοί που ανησυχούν και που διατείνονται πως χάνοντας τις διαχρονικές μας Αξίες και την λεγόμενη «ανθρωπιά» μας, έχομε μείνει  έρμαιο στα χέρια της κάθε επιστημονικής, οικονομικής,  ή όποιας άλλης ελίτ που ανεξέλεγκτα χαράζουν δρόμους και πορείες παγκόσμια.

Είναι πλέον φανερό το πόσο σοβαρό έχει γίνει το έλλειμμα Φρόνησης- Σύνεσης- Αρετής που είναι απαραίτητες για να είμαστε σε θέση να διαχειριστούμε και να δαμάσομε αυτόν τον γίγαντα της Τεχνολογίας που αναπτύσσεται με απίστευτα γρήγορους ρυθμούς και μας αφήνει πίσω, χαμένους….

Σύνεση-Φρόνηση-Αρετή! Τούτη την ευλογημένη χρονιά, ας δουλέψομε περισσότερο πάνω σε αυτές τις τρείς ιδέες- ιδανικά που φαίνεται να τις έχομε όχι μόνο ξεχάσει αλλά και ακυρώσει στον βωμό της απληστίας, του ψέμματος της στυγνής καθημερινότητας, της εγωπάθειας,  του παραλογισμού.

Υπάρχει ελπίδα;

Πάντα υπάρχει η θεϊκή-μαγική αχτίδα Φωτός στο κατασκότεινο κουτί της Πανδώρας.

Η Πίστη στον Χριστό μας, το στήριγμα της Αρχαίας Ελληνικής Φιλοσοφίας, το καλοδεχούμενο ρίζωμα της Αγάπης στις καρδιές μας.  Αγάπης προς την Πατρίδα, τον συνάνθρωπο, τον σύντροφο, την οικογένεια και τους φίλους, προς τον εαυτό μας τον ίδιο, με γνώμονα όχι το ζήν αλλά το ευ ζήν, όπως το εννοούν οι μεγάλοι Έλληνες φιλόσοφοι και που έχει ως στόχο όχι την καλοζωία αλλά μιά ζωή γεμάτη με Αρετή!

Χριστός Ετέχθη!

Καλή κι ευλογημένη χρονιά σε όλους και σε όλον τον κόσμο