Η είδηση  για το θάνατο του συναδέλφου μας Ανδρέα Στεφάνου ήταν «κεραυνός εν αιθρία»,  ήταν ένας απίστευτά εργασιομανής και αδέκαστος υπάλληλος, αρχικά του Δήμου Ρεθύμνου και στη συνέχεια της Δ.Ε.Υ.Α.Ρ., πρώτος πήγαινε στην υπηρεσία και τελευταίος έφευγε και με υπευθυνότητα φρόντιζε για το καλό των Δημοτών.  Πάντα αντιμετώπιζε τα αιτήματα  των δημοτών με το ωραίο χαμόγελο του και το μοναδικό χιούμορ του, για αυτό όλοι τον αποκαλούσαν «ο Ανδρέας μας».

Είχε πάρει σωστή ανατροφή  από τον Μικρασιάτη  πατέρα του Νίκο Στεφάνου και από την αξιοπρεπή μητέρα του Ελένη Χατζηδάκη από τον Αποκόρωνα.

Ο Ανδρέας λάτρευε τα τρία του αδέλφια, Νίκο, Στεφανία σύζυγο Λευτέρη Δραμηλάρη και Ράλλια χήρα Νίκου Τσακμάκα, μιλούσε με υπηρηφάνεια για αυτούς και πάντα ήταν δίπλα τους.

Ο Ανδρέας Στεφάνου ήταν δίκαιος άνθρωπος αγωνιζόταν για Δικαιοσύνη, αξιοπρεπέστατους μισθούς καθώς για την ασφάλεια των εργαζομένων.  Αυτοί τον τιμήσανε με την ψήφο τους και τον έστελναν να τους εκπροσωπήσει σε Θεσμικά Όργανα Πανελλήνιου  επίπεδου και πέτυχε πολλά.

Ο Ανδρέας Στεφάνου ήταν βαθιά δημοκράτης, πάλεψε για Ελευθερία, Δημοκρατία και κοινωνική Δικαιοσύνη και Αξιοπρέπεια.  Συμμετείχε στο ιστορικό  ανένδοτο αγώνα του «114» χωρίς φόβο άλλα με θάρρος.

Ο μοναδικός Ανδρέας ένωσε τη ζωή του με σύντροφο μια αξιόλογη Ρεθυμνιώτισσα την Ελένη Λιονή, δημιούργησαν υποδειγματική οικογένεια και απέκτησαν ένα καταπληκτικό κορίτσι, την Ελένη Στεφάνου, σοβαρή και εργατική σαν τον πατέρα της, και σύζυγος της ο Μανώλης Ανυφαντάκης της γνωστής Ρεθυμνιώτικης οικογένειας.

Ο Σύλλογος εργαζομένων Δ.Ε.Υ.Α.Ρ τιμά την μνήμη του Ανδρέα Στεφάνου και δηλώνει ότι οδηγός μας θα είναι το ήθος, η εργατικότητα, η συνέπεια, η δημοκρατικότητα και αγωνιστικότητα του, ενώ η μνήμη του θα είναι φάρος και οδηγός στην περπατησιά μας.  Σε ευχαριστούμε συνάδελφε Ανδρέα μας για την παρακαταθήκη που μας αφήνεις και δεν ξεχνάμε αυτό που έλεγες «Η ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΜΑΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΠΡΈΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΩΜΕΝΗ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΗΡΕΤΕΙ ΤΟΥΣ ΔΗΜΟΤΕΣ ΜΕ ΠΡΟΘΥΜΙΑ ΚΑΙ ΧΑΜΟΓΕΛΟ»

Καλό Παράδεισο.