Τον γνωρίζω 30 χρόνια τώρα. Από τα θρανία του φροντιστηρίου Αγγλικών ξεκίνησε μια φιλία, που κατέληξε αδερφική στα χρόνια του λυκείου και έπειτα. «Τους συγγενείς δεν τους διαλέγεις», συμφωνούσαμε οι δυο μας σε μια συζήτηση, πρόσφατα. Αλλά τους φίλους ναι, τους διαλέγεις, τους επιλέγεις και γιατί όχι τους… εκλέγεις μάλιστα!
Έχω την τύχη, λοιπόν, να λέω πως είναι φίλος μου και εγώ δικός του. Αλλά αυτό είναι κάτι που δεν αφορά κανέναν μάλλον, πέρα από τους δυο μας. Ούτε αποτελεί, φυσικά, και τον λόγο για να τον στηρίξει κάποιος ώστε να εκλεγεί στις επερχόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές του Οκτωβρίου.
Γιατί, ωστόσο, να στηρίξει κάποιος τον Γιώργη τον Παπαδόσηφο και να τον στείλει στη θέση του δημοτικού συμβούλου με τη «Νέα Αντίληψη» του Γιώργη Μαρινάκη;
Επειδή η αγάπη του για το Ρέθυμνο καταντά πολλές φορές σχεδόν εκνευριστική. Από την αρχή των σπουδών του, ο σκοπός και στόχος του ήταν να γυρίσει στη γενέτειρά του και να αφοσιωθεί σε αυτήν.
Μαζί σε πρώτη φάση, συνεπικουρούμενοι από λίγους/ελάχιστους, κατά την αφετηρία των χρόνων της βαθιάς κρίσης, ονειρευτήκαμε και σχεδιάσαμε το πως μπορούμε να προσφέρουμε στην πόλη μας και τους ανθρώπους της μέσα από την εθελοντική δράση. Εγώ, με τη φυγή μου στο εξωτερικό προς 8ετίας περίπου, εγκατέλειψα, τρόπον τινά. Εκείνος το συνέχισε, το πάλεψε, το παλεύει και το συνεχίζει με όλες του τις δυνάμεις, μα και πάνω από αυτές πολλές φορές.
Ξέρετε, όταν μιλάμε για εθελοντισμό, ή καλύτερα για τη λήψη πρωτοβουλιών με σκοπό την εθελοντική προσφορά, ο πρωτεργάτης είναι μόνος. Πολύ μόνος πραγματικά, ενώ μπορεί και να παραμείνει μόνος μέχρι τέλους επί της ουσίας, αν και στον απόηχο τα εύσημα μοιράζονται συλλογικά.
Τρέχει, πασχίζει, αφιερώνει χρόνο (και χρήμα από την τσέπη του, για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους) και αφιερώνεται. Εδώ και πολλά χρόνια. Κρατάει το κεφάλι χαμηλά όμως και συνεχίζει. Επειδή θέλει και μπορεί, με γνώμονα την προσφορά στο Ρέθυμνο.
Γιατί νοιάζεται για τον συμπολίτη και την καθημερινότητά του. Γιατί τον ακούει, τον αφουγκράζεται και κρατά «σημειώσεις», ώστε να δει πως μπορεί από το μετερίζι του κάτι να αλλάξει, να βελτιωθεί, να γίνει καλύτερο, να εξαλειφθεί ή να δημιουργηθεί εκ του μηδενός. Πιέζοντας συνάμα, όσο αυτό είναι εφικτό, για να κατορθώσει το παρακάτω βήμα.
Γιατί νοιάζεται για τον ηλικιωμένο εμπράκτως -τη φράση «αν δεν έχεις γέρο αγόρασε» από τον Γιώργη την έμαθα. Στην πράξη μάλιστα, όχι στα λόγια μόνο.
Γιατί νοιάζεται για τις ρίζες του (η ενασχόλησή του και με τον πολιτιστικό σύλλογο στο Γιαννούδι, μέρος καταγωγής της γιαγιάς του Μαίρης Γιουλούντα, χήρας του χαροκαμένου Γιάννη Παπαδόσηφου, αυτό καταδεικνύει). Και «δουλεύει» για αυτούς τους επί μέρους τόπους καταγωγής όλων μας, που καυχιόμαστε να λέμε πως είμαστε Ρεθεμνιώτες, και οι οποίοι εκτείνονται νότια, δυτικά και ανατολικά. Δήμο, εξάλλου, δεν συναποτελούν μόνον ο αστικός ιστός και τα πέριξ προάστια, αλλά και πολλά χωριά, όπου ευδοκιμούν ακόμη η κτηνοτροφία και η αγροτιά. Άλλωστε και ο ίδιος σε ένα τέτοιο περιβάλλον μεγάλωσε, εν πολλοίς, πριν εγκατασταθεί στο κέντρο της πόλης κατά τα εφηβικά του έτη και μετά που γύρισε από τις σπουδές του.
Όλα τα παραπάνω δε, που χαρακτηρίζουν τη δράση του Γιώργη, χαρακτηρίζονται με τη σειρά τους αποκλειστικά από την εθελοντική σκοπιά ως τώρα, χωρίς δηλαδή ο ίδιος να βρίσκεται άμεσα στον χώρο της λήψης των αποφάσεων. Κι όμως έχει καταφέρει ήδη πολλά.
Για όλους τους παραπάνω λόγους, λοιπόν, αξίζει κανείς να κάνει τον κόπο και να σχεδιάζει έναν μικρό σταυρό πλάι στο όνομά του στο ψηφοδέλτιο. Καθώς θα έχει συμβάλει έτσι στο να μπει ένα γερό θεμέλιο στην προσπάθεια -και επιτακτική ανάγκη- ανανέωσης του δημοτικού σώματος με φρέσκο αίμα και όραμα ουσιαστικό για τον Δήμο και τους πολίτες του.
Υ.Γ.: Για όσους σπεύσουν να σχολιάσουν περί «αγιογραφίας» του Γιώργη: Ας το κάνουν. Το κείμενο προφανώς και δε χαρακτηρίζεται από αντικειμενικότητα. Η δραστηριότητα όμως ως τώρα του φίλου μου -και είναι πολλοί που την έχουν γνωρίσει και αναγνωρίσει σε βάθος- είναι δεδομένη και αντικειμενικά πλούσια.
Υ.Γ.2: Είμαι δημότης Μυλοποτάμου -κακώς- και ψηφίζω στο Πέραμα. Ζω δε, όπως προανέφερα, στο εξωτερικό.
Υ.Γ.3: Καλή και χωρίς παρωχημένες αγκυλώσεις ψήφο σε όλους.
Πάλαι ποτέ -και για πάντα- Δημοσιογράφος
Κάτοικος Στοκχόλμης, εργαζόμενος ως ταχυδρόμος
