Η εκδήλωση οργανώθηκε από τον Σύλλογο Στήριξης του Έργου της Ιεράς Μητροπόλεως Λάμπης, Συβρίτου και Σφακίων «Ο Άγιος Ραφαήλ» στο καθολικό της Ι.Μ. Αγίου Ραφαήλ στο Σπήλι, παρουσία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη της περιοχής κ.κ. Ειρηναίου, της Αντιπεριφερειάρχου κ. Μαρίας Λιονή, του Δημάρχου Αγ. Βασιλείου κ. Γιάννη Ταταράκη, του Βουλευτή κ. Γιάννη Κεφαλογιάννη και πλήθους κόσμου.
Ο τιμώμενος έλαβε την τιμητική πλακέτα ιδιαίτερα συγκινημένος από τα χέρια της προέδρου του Συλλόγου κ. Γεωργίας Μπατσολάκη για να πει, «νιώθω πως την τιμή αυτή δεν την δικαιούμαι καθόλου», συμπληρώνοντας ο ίδιος: «είναι ηθικό χρέος κάθε ανθρώπου να προσφέρει όπως μπορεί στο κοινωνικό σύνολο. Η προσφορά και η αλληλεγγύη είναι ο μόνος τρόπος που μπορεί να μας βγάλει από τα αδιέξοδα των πολύ δύσκολων καιρών, που περνάμε».
ΑΝΑΣΤΗΛΩΣΗ ΙΕΡΩΝ ΝΑΩΝ – ΜΝΗΜΕΙΩΝ
Ο Γιάννης Γενεράλης πέρα της γνωστής φιλανθρωπικής τους προσφοράς συνέβαλε ιδιαίτερα στην αναστήλωση ιερών ναών – μνημείων της περιοχής του Αμαρίου. Στην σύντομη ομιλία του αναφέρθηκε στην σημασία των έργων αυτών, λέγοντας: «Αισθάνομαι περήφανος για την συμβολή μου στην αναστήλωση ενός πολύ σπουδαίου εκκλησιαστικού μνημείου, του ναού του αγίου Ιωάννη του Θεολόγου που βρίσκεται σε μικρή απόσταση από το χωριό μου, το Γερακάρι. Πρόκειται για ένα σπάνιας αξίας και αρχιτεκτονικής ναό που χρονολογείται στον 12ο και 13ο αιώνα και που η αναστήλωσή του ήταν πολύχρονη και πολυδάπανη. Σε συνεργασία με τον σεβασμιώτατο, κ. Ειρηναίο και την Αρχαιολογική Υπηρεσία Ρεθύμνου για δύο συνεχόμενα χρόνια και με όλα τα έξοδα μελετών και υλικών να επιβαρύνουν την εταιρεία Gerakari Lamasat προσπαθήσαμε και αναδείξαμε όλον τον αρχαιολογικό και πολιτιστικό πλούτο των ναών της περιοχής», είπε και συμπλήρωσε: «Επίσης ένα άλλο θέμα άξιο προβληματισμού είναι το ατελές εκκλησιαστικό οικοδόμημα που βρίσκεται στην περιοχή Κάμπος μεταξύ Σπηλίου και Γερακαρίου και σε υψόμετρο σε μια κορφή πάνω περίπου 1000 μ. Ήταν όνειρο του δεσπότη μας και καταφέραμε εγώ κι αυτός να το φτάσουμε μέχρι τα μπετά. Το όνειρο του ήταν να χτιστεί μια εκκλησία, αν θυμάμαι καλά, ο ναός των 100 Μαρτύρων. Καταφέραμε και φτάσαμε το οικοδόμημα στο επίπεδο των μπετών. Πέρασαν χρόνια πολλά σε αυτό το στάδιο. Θα ήταν σπουδαίο έργο όλων μας αν κάποια στιγμή καταφέρναμε με άλλη οικονομική υποστήριξη να αποπερατώσουμε το ναό αυτό.
Ακόμα θα ήθελα να σας πω πως ως ναυτικός πάρα πολλές φορές προσευχήθηκα και ζήτησα την βοήθεια του προστάτη των ναυτικών Άη Νικόλα. Ήταν, λοιπόν, εσωτερική μου ανάγκη να χτίσω και να παραδώσω στην Μητρόπολη σας, στην Μητρόπολη μας αφιερωμένο σε αυτόν που με βοήθησε, την εκκλησία του Αγίου Νικολάου Γερακαρίου. Κλείνοντας, υπενθυμίζω πως υπάρχουν ακόμα δύο εκκλησίες μεταξύ Γερακαρίου και Κουρουτών, ο Άγιος Γεώργιος και η Παναγιά Κερά, που χρήζουν συντήρησης και καλό θα είναι οι αρχές του τόπου να ασχοληθούν και με αυτό το θέμα, ώστε να μην χαθούν αυτοί οι πολύτιμοι αρχαιολογικοί και θρησκευτικοί θησαυροί».
ΗΓΕΤΙΚΗ ΜΟΡΦΗ
Με ιδιαίτερα θερμά λόγια μίλησε στην εκδήλωση ο Σεβ. Μητροπολίτης Λάμπης, Συβρίτου και Σφακίων κ.κ. Ειρηναίος και η Πρόεδρος του Συλλόγου που οργάνωσε την εκδήλωση κ. Μπατσολάκη.
Για μια ηγετική επιχειρηματική μορφή και προσωπικότητα έκανε λόγο στην σύντομη ομιλία του ο Δήμαρχος Αγ. Βασιλείου κ. Γιάννης Ταταράκης για να τονίσει μεταξύ άλλων, ότι «Ο τιμώμενος ανήκει στους αυτοδημιούργητους επιχειρηματίες που αξιοποίησε το ταλέντο και την ικανότητά του να διαβλέπει τις εξελίξεις, να εντοπίζει τις ευκαιρίες και να πράττει αναλόγως. Παρά το γεγονός ότι οι δραστηριότητες του κ. Γενεράλη ήταν εκτός Ελλάδας, ο ίδιος δεν ξέχασε ποτέ τον τόπο του και όταν οι συνθήκες ήταν ώριμες, επέστρεψε. Επέστρεψε στην πατρίδα του για να αξιοποιήσει τις δυνατότητες του, όχι μόνο για να γευτεί ο ίδιος τη χαρά της δημιουργίας και να προσφέρει στην οικογένεια του ένα καλύτερο μέλλον, αλλά να προσφέρει και στον τόπο του. Υπηρέτησε και υπηρετεί μια ανομολόγητη από τον ίδιο αποστολή: το να προσφέρει και να αφήσει κάτι στον τόπο του, στην Κρήτη, στο Ρέθυμνο και βέβαια στην ιδιαίτερη πατρίδα του, το Γερακάρι», κατέληξε ο κ. Ταταράκης, συγχαίροντας τον σύλλογο «Ο Άγιος Ραφαήλ» για την πρωτοβουλία, λέγοντας πως «είναι σημαντικό να τιμούμε ανθρώπους σαν τον Γιάννη Γενεράλη. Να αναγνωρίζουμε την προσφορά τους. Να δείχνουμε την αγάπη, τον θαυμασμό, τον σεβασμό μας και την ευγνωμοσύνη μας στο πρόσωπο τους. Αγαπητέ Γιάννη, δέξου από όλους εμάς ένα μεγάλο “ευχαριστώ” για την προσφορά σου προς τον τόπο μας. Εμείς, αλλά και ολόκληρη η Κρήτη είναι περήφανη για ανθρώπους σαν και εσένα, καθώς η προσφορά σου ξεπερνά τα όρια της ευρύτερης περιοχής. Να είσαι πάντα καλά».
Η ΑΞΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟΥ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
Για την αξία της προσφοράς και του εθελοντισμού στη ζωή της εκκλησίας μίλησε ο διακεκριμένος θεολόγος Νικόλαος Κ. Μαρκαντώνης.
Στην ομιλία του τόνισε τα εξής: «Κατ΄ αρχάς η εθελοντική και ανιδιοτελής προσφορά της Εκκλησίας και των μελών της προς το κοινωνικό σύνολο δεν εκτιμάται ούτε αξιολογείται πρόχειρα και από τον καθένα μας. Πολύ λιγότερο στο πλαίσιο μιας σύντομης ομιλίας!
Για το υπέροχο φαινόμενο εθελοντισμού η εκκλησία ως θεσμός διακονίας ανταποδίδει στον ευεργέτη των αδελφών του που ασίγαστη ευγνωμοσύνη!
Νοείται δε η ευγνωμοσύνη αυτή της αγάπης, «εν Χριστώ» - αυτό είναι το όνομα της – ως αντιδώρημα τιμής με το πρόσημο της αιωνιότητας. Τιμή που απονέμει η εκκλησία με διάκριση πάντοτε:
Στους μάρτυρες αίματος, στους ομολογητές της αγάπης και της πίστεως συνάμα και της πατρίδος!Σε όσους, με θάρρος -αφανάτιστα- ομολογούν την πίστη τους, στην εκ δηλούμενη αδιαφορία του κόσμου, στην αμφισβήτηση, την περιφρόνηση, την χλεύη! Η ευγνωμοσύνη της Εκκλησίας νοείται προς τους ευεργέτες του έργου Της, μικρούς και μεγάλους, γνωστούς και άγνωστους ίσως, στον κόσμο, όχι όμως στην Πρόνοια της Παγγνωσίαςκαι Αγάπης του Θεού!
Είναι μεγάλη, φίλες και φίλοι, η αγκαλιά της Εκκλησίας όπου οι πάντες χωρούν και ουδείς περισσεύει!
Σεβασμιώτατε, Λάμπης και Σφακίων κ. Ειρηναίε, εντιμότατο ακροατήριο.
Δε θα εκφωνήσω λόγο αν και έχω κληθεί, ίσως,γι αυτό. Ήδη αναφερθήκατε στα πρέποντα ως ο κατεξοχήν αρμόδιος!Με τη σειρά λοιπόν και με την καρδιά μου επιθυμώ να ευχαριστήσω συγχαίροντας από κοινού με τον διακεκριμένο συμπολίτη μας, Ιωάννη Γενεράλη. Ο οποίος καιρό τώρα, εθελοντικά και γενναιόδωρα, προσφέρει, συνειδητή και έμπρακτη αλληλεγγύηστον τόπο και την εκκλησία του, με ότι αυτό σημαίνει.
Η ανάδειξη της ιδιαίτερης πατρίδας του, στο βαθμό που όλοι γνωρίζουμε, ασφαλώς δεν αφορά μονάχα στο Γερακάρι. Εξακτινώνεται στην ευρύτερη περιοχή, στην ενοριακήλειτουργία, ιδιαιτέρως στην ιστορική Μητρόπολη μας! Δράττομαι της ευκαιρίας να θυμίσω στην αγάπη σας ένα ακόμη ευεργέτη, αυτή τη φορά στις Ελένες της δεκαετίας 1920 1930. Όταν ο Στυλιανός Μιχ. Μαρκαντώνης, εμφορούμενος από αισθήματα αγάπης προς την Εκκλησίακαι γνήσιο πατριωτισμό, μπόρεσε ν αλλάξει, κυριολεκτικά τη «μοίρα» του χωριού του! Υπάρχουν ασφαλώς κι άλλοι. Εύχομαι οι δύο άνδρες που αναφέρθηκαν να έχουν συνεχιστές ανάλογης προσφοράς και στο μέλλον.
Φίλες και φίλοι
Μιλώντας κάποιος περί εθελοντισμού και προσφοράς στη ζωή της Εκκλησίας, οφείλει να γνωρίζει μάλλον να συνειδητοποιεί τον πραγματικό Της ρόλο. Αρκεί να πεις για την παιδεία ήθους που εκπορεύεται μέσα από τους κόλπους Της και απευθύνεται στον ελεύθερο άνθρωπο χωρίς κανένα ορισμό και περιορισμό!
Μια παιδεία, που γίνεται πρόξενος αρετών της αγάπης της αυτοπροσφοράς, της αλληλεγγύης και της θυσίας, στην άσκηση, τη μίμηση τη διάδοση του αγαθού.
Η ίδια η ζωή της Εκκλησίας αποτελεί την πηγή άντλησης όλων μας, «ως αλλήλων μέλη» του ενός Σώματος, μας εξηγεί, ωραία, ο Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Νικόλαος. Πρόκειται για την αλληλοπροσφορά των μελών προς τα μέλη, η οποία διαχέεται στο Σώμα ολόκληρομε τρόπους φανερούς αλλά και αφανείς και μυστικούς, ως ζωογόνος πνοή!Επειδή ο σαρκωθείς Χριστός ενσάρκωσε την αγάπη του θεού την οποία πρόσφερε γενόμενος θυσία «μέχρι θανάτου θανάτου δε Σταυρού» (φ.β.8)! Κίνητρο αυτής της Αγάπης η προσφορά του ανθρώπου προς τον άλλο, όποιος κι αν είναι αυτός, σύμφωνα με την παράδοση και πρακτική της αγάπης, χωρίς διάκριση χρώματος ή δόγματος!
Κλείνοντας επιθυμώ να διατυπώσω στην αγάπη σας την ακόλουθη εκκλησιολογική ευχή ως συμπέρασμα.
Συμβαίνει λοιπόν εμείς όλοι οι, κατά χάρη, ανήκοντες στην αυθεντική ζωή της Εκκλησίας να βιώνουμε το αναφαίρετο προνόμιο της Χαράς όπως διακηρύσσει και ο γνώριμος άγιος Πορφύριος-. Της χαράς, πρώτα στον παρόντα βίο, θεωρούμενης υπό το «πρίσμα» του αιωνίου! Και το προνόμιο αυτό της Χαράς-ανήκει κατά τεκμήριο πάντα- στον Ιερό μας Κλήρο, στις μοναστικές αδελφότητες και φυσικά στις οικογένειες των! Ενδεικτικά, σημειώνεται ότι, ο τιμώμενος σήμερα από την τοπική μας Εκκλησίας- γόνος ιστορικής οικογένειας έλκει καταγωγή εκ πατρός από μακαριστό Ιερέα, πάλαι ποτέ εφημέριο της Ενορίας Γερακάρι.
Σας ευχαριστώ»
