- Η δημοσιογράφος του τουριστικού ρεπορτάζ αναλύει τα κρίσιμα σημεία που ταλανίζουν σήμερα την τουριστική βιομηχανία
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ ΜΑΝΟΥΣΟ ΚΛΑΔΟ
Κορυφώνεται η αγωνία για το τουριστικό μέλλον της χώρας. Η πανδημία του κορωνοϊού λειτουργεί ως σεισμός πολλών ρίχτερ για τον τουριστικό τομέα και όχι μόνο, αφού απειλεί να ανατρέψει συθέμελα το σύνολο της παγκόσμιας οικονομίας. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που πιστεύουν πως είδη μιλάμε για ένα παγκόσμιο οικονομικό κραχ ενώ παράλληλα η συζήτηση για το πώς θα ανακάμψει η οικονομία την επόμενη ημέρα βρίσκεται σε εξέλιξη, προβληματίζοντας την παγκόσμια κοινότητα.
Σε τοπικό επίπεδο το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στην «τουριστική βιομηχανία» καθώς αποτελεί την ατμομηχανή της τοπικής οικονομίας και φαίνεται πως ανοίγουν πληγές, οι οποίες δεν υπήρξαν καν κατά την περίοδο της οικονομικής κρίσης των προηγούμενων δέκα χρόνων. Τους προβληματισμούς που τίθενται για το τουριστικό γίγνεσθαι συζητήσαμε με την δημοσιογράφο κ. Βίκυ Βαμιεδάκη, η οποία περισσότερο από είκοσι χρόνια ασχολείται με τον τουρισμό και την οργάνωση μεγάλων τουριστικών γεγονότων.
Παρακολουθεί τα τεκταινόμενα με τον τουρισμό σε διεθνές επίπεδο και μέσα από την εφημερίδα μας καταθέτει την δική της άποψη, η οποία θα λέγαμε πως είναι συγκρατημένα απαισιόδοξη αλλά σίγουρα ψύχραιμη και κυρίως πάνω στα κρίσιμα σημεία που απασχολούν την τουριστική οικονομία.
Περισσότερα στην συζήτηση που ακολουθεί.
Ποια είναι η εικόνα που έχετε διαμορφώσει για το μέλλον της φετινής τουριστικής χρονιάς;
Αυτές τις ημέρες στη χώρα μας αλλά και τουλάχιστον σε όλη τη Μεσόγειο θα ξεκινούσε η μεγάλη γιορτή του τουρισμού για το 2020. Θα άνοιγε η σεζόν, μαζί της και η τουριστική βιομηχανία η οπoία πολλά ανέμενε από αυτή την ιδιαίτερα υποσχόμενη χρονιά. Η κυβέρνηση επέδειξε εξαιρετικά αντανακλαστικά και έκλεισε έγκαιρα τα ξενοδοχεία, με στόχο να προστατεύσει εργαζόμενους και επιχειρήσεις. Εντυπωσιακό ήταν το γεγονός ότι πολλοί άγγλοι επισκέπτες μας, ζητούσαν επίμονα από τα ξενοδοχεία να μάθουν αν μπορούν να έρθουν για διακοπές, ενώ η Ελλάδα είχε λάβει ήδη όλα αυστηρά μέτρα και έκλεινε τα σύνορα. Στη χώρα τους υπήρχε ακόμα η μόδα της «ανοσίας της αγέλης»…
Είναι πολύ νωρίς για να διαμορφώσουμε όποια εικόνα για τη φετινή χρονιά, με μόνο σίγουρο ότι χάνονται οι πρώτοι μήνες της καλοκαιρινής περιόδου. Το καλό σενάριο είναι να κερδίσουμε λίγους μήνες της καλοκαιρινής σεζόν, τους τελευταίους και τους μήνες της χειμερινής περιόδου, όπου ιδανικά θα ενισχυθούν από συνέδρια, εκθέσεις και εταιρικές εκδηλώσεις. Οι βασικές χώρες από τις οποίες προέρχονται οι τουρίστες της Ελλάδας, βρίσκονται αυτή τη στιγμή στο μάτι του κυκλώνα του ιού. Είναι άγνωστο το τι θα γίνει. Σε τι κατάσταση θα βρίσκονται οι αεροπορικές εταιρείες τους, οι touroperators, τα ταξιδιωτικά γραφεία, οι ίδιοι οι ταξιδιώτες. Προφανώς αν δεν στηρίξουν κεντρικά οι κυβερνήσεις με μέτρα και χρηματοδοτήσεις, ο κλάδος δεν μπορεί να επανέλθει από μόνος του.
Η φετινή κατάσταση θα επηρεάσει και το μέλλον; Ποια είναι η εικόνα που έχετε και ποιες είναι οι δικές σας εκτιμήσεις;
Με τον πλανήτη ολόκληρο σε εγκλεισμό θεωρώ ότι όλοι κρυφά ή φανερά ονειρεύονται ταξίδια! Ονειρευόμαστε στον ξύπνιο μας, το αγαπημένο μας μέρος, στο βουνό ή τη θάλασσα, μια στιγμή ελεύθεροι στον ήλιο. Με το κριτήριο της νοσταλγίας και της προσμονής θα έλεγα ότι η κατάσταση αυτή που ζούμε θα επηρεάσει θετικά τα ταξίδια. Όμως τα κριτήρια είναι πιο ψυχρά. Όλα εξαρτώνται από την οικονομική κατάσταση που θα βρίσκεται ο καθένας από εμάς την επόμενη μέρα. Αν θα έχουν τα νοικοκυριά της Ευρώπης τα χρήματα να ταξιδέψουν για διακοπές. Παρακολουθώ με προσοχή τα socialmediaπολλών ξενοδοχείων στη χώρα μας, που ανεβάζουν αναρτήσεις με όμορφες εικόνες, καλώντας τον κόσμο να συνεχίσει να ονειρεύεται. Οι ανταπόκριση του κόσμου είναι συγκινητική και έντονη. Όλοι εύχονται να περάσει όλο αυτό που ζούμε, για να έρθουν! Αυτή είναι μια εικόνα, μια πρόθεση. Ο καθένας από εμάς μπορεί να κρίνει από τη δική του διάθεση, την προσωπική του πρόθεση και επιθυμία για το τι θα ήθελε να κάνει μόλις σημάνει το «φτου, ξελευτερία»! Προσωπικά θα ήθελα να ταξιδέψω στην αγαπημένη μου νότια Ιταλία, στην Απουλία στην περιοχή του Σαλέντο. Θα το κάνω εφόσον μπορώ να το αντέξω οικονομικά, αλλιώς θα περιμένω. Εκτιμώ λοιπόνότι ο οικονομικός παράγοντας θα είναι ο πιο καθοριστικός. Και αυτό θα εξαρτηθεί από τη διάρκεια αυτής της κρίσης και την οικονομική στήριξη που θα έχουμε όλοι από τα κράτη μας.
Τι πρέπει να κάνουμε για να αναβαθμίσουμε το τουριστικό μας προϊόν και γενικότερα να αντιμετωπίσουμε την αρνητική κατάσταση που υπάρχει σήμερα;
Νομίζω ότι ήρθε η ώρα της αλήθειας. Της ειλικρίνειας και της επιτυχίας της σχέσης τιμής – ποιότητας. Ήμασταν έτοιμοι να πληρώσουμε για να πάμε διακοπές στο φεγγάρι, γιατί δεν μας κάλυπτε ο πλανήτης γη και τώρα δεν μπορούμε να πάμε ούτε στο διπλανό χωριό. Πρέπει, τώρα που έχουμε τόσο χρόνο, να σκεφτούμε τι είναι αυτό που προσφέρουμε και σε ποιον. Πόσο το κοστολογούμε, πόσο κοστίζει τελικά. Πόση προμήθεια μας παίρνουν οι μεσάζοντες και γιατί. Πόσο πολύτιμο είναι το φυσικό περιβάλλον και γιατί πρέπει να το προστατέψουμε με τη ζωή μας. Όχι μόνο οι επιχειρηματίες και οι επαγγελματίες του τουρισμού. Όλοι πρέπει να το σκεφτούμε αυτό.
Χρόνια τώρα αναρωτιόμαστε για το ποια και τι είναι η νέα πολυτέλεια. Πως θα κάνουμε το τουριστικό μας προϊόν σύγχρονο, υπέροχο, μοναδικό, πολυτελές, αξέχαστο.
Ε, λοιπόν η νέα πολυτέλεια είναι να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι. Γιατί αυτό είναι κάτι που αναγνωρίζεται αμέσως, εκτιμάται, αξιολογείται και ευτυχώς δεν μετράται με κλασικό χρήμα. Είναι ανεκτίμητο. Είναι απολύτως αξέχαστο. Και τώρα που αυτός ο ιός ανέδειξε ως μεγαλύτερη ανάγκη την ανθρώπινη επαφή, που η κορυφαία επιθυμία είναι να δεις, να αγγίξεις, να συναναστραφείς έναν άνθρωπο, προφανώς η μεγαλύτερη αξία είναι ο άνθρωπος. Πίσω στα βασικά λοιπόν. It’sall about people. Για πρώτη φορά στη σύγχρονη ιστορία του τουρισμού λοιπόν, δεν τίθεται θέμα αναβάθμισης τουριστικού προϊόντος, αλλά ανθρώπων.
