Γράφει η Αθηνά Πετρακάκη
Η μοναδική μάγισσα του Ρεθύμνου δεν κρατάει μαγικό ραβδί, δεν φοράει ψηλό καπέλο και μακρύ μανδύα. Κρατάει πινέλα και χρώματα, φοράει μια μακριά ποδιά και δημιουργεί έργα τέχνης γεμάτα «μαγεία». Πρόκειται για την Κατερίνα Μανετάκη, που το «καλλιτεχνικό» της όνομά το δανείστηκε από μια παιδική σειρά που παρακολουθούσε μικρή.
Φύση καλλιτεχνική και πληθωρική προσωπικότητα η «Μάγισσα Κλοκλό», έχει το εργαστήριό της στην οδό Τζάνε Μπουνιαλή ή αλλιώς στα Πεταλάδικα, το οποίο ξεκίνησε το 2013, εν μέσω οικονομικής κρίσης, γιατί όπως λέει και η ίδια, η ύφεση μας κάνει πιο δημιουργικούς. Από παιδί, ζωγράφιζε πολύ καλά κι είχε ταλέντο στις κατασκευές, αλλά ούτε η ίδια δεν το είχε αξιολογήσει. Το καλλιτεχνικό κομμάτι του εαυτού ήταν σε λανθάνουσα κατάσταση και χρειάστηκαν αρκετά χρόνια για να βγει στην επιφάνεια.
Πριν όμως γίνει η γνωστή σε όλους «Κλοκλό», ασχολήθηκε με εντελώς διαφορετικά πράγματα σε σχέση με το σημερινό της αντικείμενο. Η ίδια σημειώνει: «Πέρασα στο Οικονομικό του Ρεθύμνου, δούλεψα σαν λογίστρια, έκανα και δυο χρόνια άσκηση στην εφορία, μέχρι που κατάλαβα ότι δεν με ικανοποιούσε αυτή η δουλειά. Οι προθεσμίες και η πίεση ήταν πέρα από τη φύση μου και παραιτήθηκα».
Τα πρώτα βήματα…
«Μετά την παραίτηση μου από το λογιστικό γραφείο για ένα διάστημα αρκετών μηνών, έμεινα στο σπίτι κι άρχισα να φτιάνω μικρά πράγματα τα οποία τα έκανα δώρα. Εκείνο το διάστημα, έμαθα από έναν πολύ κοντινό μου άνθρωπο, ότι έχει βγει ένα καινούριο υλικό, το οποίο είχε δει σε μια διαφήμιση. Πρόκειται για το powertex, έναν σκληρυντή με υψηλές αντοχές, που οποιοδήποτε απορροφητικό υλικό, όπως για παράδειγμα το ύφασμα, το μετατρέπει σε πέτρα. Το αναζήτησα το βρήκα και από τότε συνεχώς μαθαίνω μέσα από σεμινάρια, πώς και με πόσους διαφορετικούς τρόπους μπορώ να το χρησιμοποιώ. Από το 2009 που το γνώρισα και το πρωτοχρησιμοποίησα, όλα μου τα έργα έχουν έστω και μια πινελιά powertex.
Μια έκθεση μόνο για φίλους…
«Το 2012 έκανα την πρώτη μου έκθεση στο café «Bizarre», η οποία παρουσιάστηκε μόνο στους φίλους μου, για να δουν τη δουλειά μου και να μου πουν με ειλικρίνεια τη γνώμη και τις εντυπώσεις τους. Ήξερα ότι οι φίλοι, θα μου έλεγαν την αλήθεια. Άλλωστε αυτός που σε αγαπάει θα σου πει στην αλήθεια, την οποία οφείλεις ν’ ακούσεις. Όλοι οι φίλοι μου λοιπόν, ήταν θετικοί και με παρότρυναν να προχωρήσω. Έτσι, το 2013, εντός της οικονομικής κρίσης άνοιξα το κατάστημα στα Πεταλάδικα, έχοντας στο μυαλό μου ότι η ύφεση μας κάνει πιο δημιουργικούς».
Στο ερώτημα αν γνωρίζει ή αν φαντάζεται από την αρχή πως θα είναι ολοκληρωμένο κάποιο έργο, η απάντηση ήταν αρνητική. «Όχι δεν ξέρω πως θα είναι η τελική του μορφή, αφήνομαι και με κατευθύνει το ίδιο το έργο. Έπαψα πια να φοβάμαι το «λευκό καμβά», το ξεκίνημα δηλαδή μιας δημιουργίας. Πειραματίζομαι με τα υλικά. Βάζω μαζί υλικά που θεωρούνται αταίριαστα, όπως για παράδειγμα χρώμα λαδιού και ακρυλικό σ’ ένα πίνακα. Είναι για μένα πρόκληση να ταιριάζω αταίριαστα πράγματα».
Για το καλλιτεχνικό μέρος και την έμπνευση ανέφερε ότι όλα έχουν να κάνουν με το συναίσθημα. «Είναι καθαρό συναίσθημα. Όταν είμαι στεναχωρημένη τα έργα μου είναι σκούρα. Όταν είμαι χαρούμενη, βάζω χρώμα. Έμπνευση παίρνω από τους ανθρώπους, τους παρατηρώ και παίρνω στοιχεία τους».
Η Κατερίνα Μανετάκη, ζωγράφιζε από μικρό παιδί, αλλά όπως λέει ή ίδια ποτέ δεν σκέφτηκε, ότι στο μέλλον θα γινόταν το επάγγελμα της. «Ήρθε μόνο του κι εγώ απλά το ακολούθησα», λέει χαρακτηριστικά, ενώ τονίζει ότι έχει αμέριστη συμπαράσταση από τον σύζυγο της Κώστα Δάνδολο, ο οποίος πέραν των άλλων κατασκευάζει και όλες τις βάσεις για να μπορέσει να δουλέψει πάνω σε αυτές.
Ο στολισμός του δρόμου που κέρδισε τις εντυπώσεις
«Πριν από δύο χρόνια στολίσαμε μαζί με το Δημήτρη το Γιαννούλη την οδό Μπουνιαλή, τα πεταλάδικα όπως είναι γνωστά, με αστέρια και βροχές. Από τότε όμως, είχαμε στο μυαλό μας αυτόν το φωτισμό που βλέπετε σήμερα. Το κόστος ήταν αρκετά μεγάλο, αφού μόνο τα λαμπάκια μας στοίχησαν 1300 ευρώ. Δε μιλάμε ούτε για την εγκατάσταση ούτε για τις ώρες εργασίας. Δεκαπέντε καταστήματα βοήθησαν οικονομικά και προχωρήσαμε. Βάλαμε τα καινούρια φώτα και προσθέσαμε και τις βροχές που είχαμε από τους πρώτους στολισμούς για να μην είναι μονότονο. Το αποτέλεσμα νομίζω, μας δικαίωσε. Επίσης είχαμε ήδη συμφωνήσει ότι θα φτιάξουμε τον τάρανδο και το έλκηθρο που είναι τοποθετημένο έξω και το μόνο που έμενε ήταν να ξεκινήσουμε. Μας πήρε περίπου 20 μέρες για το σημερινό αποτέλεσμα, χωρίς βιασύνες όμως, γιατί έπρεπε να δουλέψουμε και στα μαγαζιά μας».
Ήταν στοίχημα να μπει κόσμος στα Πεταλάδικα…
«Εδώ και τρία χρόνια, έβλεπα ένα τσούρμο ανθρώπων να κατεβαίνει την Εθνικής Αντιστάσεως και να μην μπαίνει στα Πεταλάδικα, σε αυτόν τον όμορφο και φαρδύ δρόμο. Ήταν για μένα ένα στοίχημα, βρήκα συμπαραστάτη και το Δημήτρη το Γιαννούλη και όλα πήγαν καλά. Για τις ώρες που εργάζεται είπε ότι πολλές φορές ξεκινάει από το πρωί και καταλήγει να φύγει από το εργαστήριο της, στις 2 τα ξημερώματα. «Δεν υπάρχουν ωράρια και αργίες, υπάρχουν πολύ όμορφα πράγματα για να φτιάξουμε», υπογραμμίζει.
Η Μάγισσα Κλοκλο του Ρεθύμνου, σε όλους τους τόνους αναφέρει πόσο πολύ αγαπά τη δουλειά της και για το μέλλον ονειρεύεται να συνεχίσει να κάνει το ίδιο πράγμα. «Θέλω να έχω την υγεία μου και να μπορώ να συνεχίσω να δημιουργώ».
Κλείνοντας τονίζει: «Υπάρχει ένας μύθος γύρω από το χειροποίητο που εμένα μ ενοχλεί. Όλος ο κόσμος θεωρεί ότι το χειροποίητο πρέπει να είναι ακριβοπληρωμένο. Δεν γίνεται ν’ απαιτείς ή να χρεώνεις το χρόνο που κάθεσαι μέσα στη ζέστη σου, στο χώρο σου, που δουλεύεις όποτε θέλεις και να παίρνεις περισσότερα από τα παιδάκια που δουλεύουν στα ξενοδοχεία και σερβίρουν για 8 ώρες, ή ακόμα και από την κυρία που σου καθαρίζει το σπίτι. Δεν μπορείς να ζητάς τρελά ποσά. Είναι απαράδεκτο».
Λόγω των ημερών ζητήσαμε από την Κατερίνα Μανετάκη να κάνει μια ευχή για τα Χριστούγεννα και χαμογελώντας είπε: «Ν’ Αγαπιόμαστε. Να έχουμε υγεία και ν’ αγαπιόμαστε όλοι. Δεν υπάρχει κάτι καλύτερο».
