ΟΙ ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ ΦΥΤΕΥΟΥΝ ΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑ ΤΟΥ ΡΕΘΥΜΝΟΥ
Ξεκίνησαν χθες και συνεχίζονται σήμερα οι εργασίες φύτευσης τριών νησίδων πράσινου στην οδό Ελευθερίου Βενιζέλου. Παράλληλα με τις εργασίες φύτευσης και κατά τις απογευματινές ώρες 18:00-20:00 στο βόρειο πεζοδρόμιο της ίδιας παραλιακής οδού θα συνεχιστεί και απόψε η δωρεάν διανομή φυτών στους πολίτες του Ρεθύμνου που το επιθυμούν.
Όπως ανακοίνωσε το Δημοτικό Λιμενικό Ταμείο, σκοπός της χειρονομίας αυτής είναι, όσον το δυνατόν περισσότεροι συμπολίτες μας να αποκτήσουν ένα μικρό κομμάτι του Κήπου της Παραλίας στο σπίτι τους.
Στο μεταξύ, η ομάδα εθελοντών που συμμετέχει στην πολύ όμορφη αυτή κίνηση, καλεί τους Ρεθεμνιώτες να συμμετάσχουν στην πρωτοβουλία αυτή με το μήνυμα «κάτι φυτρώνει εκεί που σπέρνουν».
Στο κείμενο του μηνύματος τους αναφέρουν τα εξής:
«Δύσκολος χειμώνας φέτος, ατελείωτος……κάθε μέρα βροχή και κρύο.
Ξυπνάω και σήμερα, Σάββατο, ημέρα χαλάρωσης και περισυλλογής.
Ανοίγω το παράθυρο προετοιμασμένη άλλη μια φορά να αντικρύσω τον θολό ουρανό και τον ψυχρό αέρα να μπαίνει στο δωμάτιο. Αντίθετα ένας λαμπερός ήλιος σκόρπισε παντού τις ακτίνες του, πάνω στα σκεπάσματα, στον απέναντι τοίχο, στον πίνακα με το κάστρο του Τολέδο….
Χωρίς δεύτερη σκέψη πετάγομαι, ντύνομαι, και παίρνω το ποδήλατό μου. Με «τρείς πεταλιές» φτάνω στον περιφερειακό, συνεχίζω λιμάνι και προχωρώ προς την παραλία. Η απόλαυση στο αποκορύφωμα, ήλιος, θάλασσα, ποδήλατο, Ρέθυμνο….. ο,τι αγαπώ δίπλα μου.
Φτάνω στο σημείο όπου, πριν χρόνια ήταν εκεί ο «Λαβύρινθος», χώρος που ακουμπούσαμε τα όνειρα και τις συντροφιές της εφηβείας μας. Και εκεί που χανόμουν στις αναμνήσεις της νιότης μου ακούω φασαρία, κουβέντες, κόσμος. Ένα συνεργείο με κηπουρούς, εργάτες, οδηγούς, υπαλλήλους, σαν μελίσσι απλωμένο σε δυο περιφραγμένους χώρους, έσκαβαν, σκορπούσαν λίπασμα, έσπερναν…..
Πλησιάζω να ρωτήσω τι γίνεται και συναντώ τον Μιχάλη, φίλος καλός, ανήσυχο πνεύμα με φρέσκιες ιδέες, ανεξάντλητη φαντασία και δημιουργικότητα, σαν τον μαέστρο να δίνει εντολές και να συντονίζει όλη αυτήν την ομάδα ανθρώπων. Κάτι σπέρνουν εδώ…
- «Τι ετοιμάζεις πάλι;» Μου εξηγεί ότι θέλει να κάνει…. κάτι όμορφο και μοναδικό, μου λέει, για να στολίσει το παραλιακό μονοπάτι. Μια μεγάλη ποικιλία λουλουδιών και φυτών θα ανθίσουν εδώ (δελφίνια, κρινάκια) σε μια διάταξη ιδιαίτερη, το ένα είδος μέσα στο άλλο αγκαλιασμένα μέσα στο χώμα ανακατεμένο με άμμο… και το αποτέλεσμα; Ένα φυσικό χαλί γεμάτο χρώματα και λουλούδια….
Συνεχίζω με το ποδήλατό μου μέχρι… «τέρμα παραλία». Μπράβο Μιχάλη, σκέφτομαι, είμαι σίγουρη ότι αυτό που έχεις εμπνευστεί και το υλοποιείς θα πετύχει. Θα πετύχει; Πρέπει να πετύχει…
Δεν αρκεί η ιδέα, δεν αρκεί η φύτευση, δεν αρκεί η χρηματοδότηση, δεν αρκεί η βοήθεια από την πολιτεία και η στήριξη αυτών που σε πίστεψαν και προχωρούν μαζί σου… Ενημέρωση και ευαισθητοποίηση του κόσμου χρειάζεται.
Αφήνω την φαντασία μου να ζωντανέψει αυτό , που το συνεργείο που μόλις άφησα πίσω μου, ετοιμάζει. Τι ωραία!! Θα ανθίσουν τα παρτέρια και θα αποπνέουν ομορφιά, καλαισθησία, αρμονία. Χρώματα και ευωδιές θα αποτελούν πόλο έλξης για όλες τις κοινωνικές ομάδες. Οι οικογένειες θα περπατούν δίπλα στα ολάνθιστα παρτέρια, τα παιδιά τους θα τρέχουν και θα γεμίζουν όμορφες εικόνες. Οι ηλικιωμένοι άνθρωποι θα έχουν ένα ακόμη κίνητρο για περίπατο και αισθητική απόλαυση. Νεαρά ζευγάρια και εφηβικές παρέες θα σουλατσάρουν ανέμελα ξεφυλλίζοντας πάνω στο ξύλινο μονοπάτι τα όνειρά τους για το μέλλον. Εκατοντάδες τουρίστες θα θαυμάζουν το εξαιρετικό αποτέλεσμα που θα αποτελεί μοναδικής ομορφιάς αστική καλλιέργεια.
Αλλά το καλό πάει σχεδόν πάντα μαζί με το….κακό! Στο μυαλό μου υποχωρούν οι όμορφες σκέψεις και αρχίζουν να αναδύονται και εικόνες άσχημες που, όμως, αποτελούν και αυτές μια πραγματικότητα. Γιατί πάντα θα υπάρχουν αδιάφοροι γονείς που θα αφήνουν τα παιδιά τους ανεξέλεγκτα να κόβουν και να καταστρέφουν λουλούδια και φυτά. Σκυλάκια θα σκαλίζουν το χώμα ψάχνοντας να ακουμπήσουν την «ανάγκη» τους αδιαφορώντας οι συνοδοί τους για την προστασία του χώρου. Και αργά το βράδυ, άνθρωποι μεθυσμένοι μετά από ολονύκτια διασκέδαση με το λογικό θολωμένο από ποτά και ουσίες θα ορμούν χωρίς δεύτερη σκέψη και θα καταπατούν και θα καταστρέφουν ό,τι ωραίο έχει δημιουργηθεί εκεί….
Α όχι! Δεν πρέπει να μείνουμε αδιάφοροι και άπρακτοι. Ας δραστηριοποιηθούμε άμεσα. Ας μάθουμε στα παιδιά, ας εξηγήσουμε στους γονείς, ας αφυπνίσουμε τους νέους. Και αν δούμε κάποιους να βανδαλίζουν τον χώρο να παρεμβαίνουμε, να μιλήσουμε ώστε να προλάβουμε μια καταστροφή.
ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ πρέπει να αγαπήσουμε αυτό που θα «φυτρώσει εκεί που σπέρνουν». Και αφού το αγαπήσουμε, θα το προστατεύσουμε.
Ας αποτελέσει ένα στοίχημα για όλους τους πολίτες αυτής της μικρής και γραφικής πόλης.
Γιατί αν το εγχείρημα αυτό πετύχει, σε επόμενη φάση θα έχουμε την ευτυχία να απολαμβάνουμε τους μοναδικής ομορφιάς και έμπνευσης κήπους σε όλο το μήκος της παραλίας.»
