ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΚΑΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΑΝΑΚΑΜΨΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ
ΓΡΑΦΕΙ Ο ΜΑΝΟΥΣΟΣ ΚΛΑΔΟΣ
Ανάμεσα σε συμπληγάδες βρίσκεται ο πρωτογενής τομέας της οικονομίας και στην Κρήτη αφού έξι χρόνια μετά το ξέσπασμα της οικονομική κρίσης, όχι μόνο δεν έχουν αξιοποιηθεί τα συγκριτικά πλεονεκτήματα του τομέα αλλά από χρόνο σε χρόνο αγρότες και κτηνοτρόφοι βουλιάζουν στην αβεβαιότητα και έρχονται αντιμέτωποι μόνο με απώλειες, βαριά φορολογία και φτώχεια.
Ενώ είναι καθολικά αποδεκτό, ότι ο πρωτογενής τομέας μπορεί να είναι ο σταθερός πυλώνας που θα δώσει νέα πνοή στην οικονομία, ενώ γίνεται τόσος λόγος για άνοιγμα στις διεθνείς αγορές και ευκαιρίες ανάπτυξης μέσα από την μεταποίηση και την εμπορία των τοπικών προϊόντων και ενώ είναι πασιφανής ο αναπροσανατολισμός της κοινωνίας στην αξιοποίηση της γης, η Ελληνική πολιτεία περί άλλων τυρβάζει προσθέτοντας μόνο χαμένες ευκαιρίες και πρόσθετες επιβαρύνσεις σε όλο το φάσμα της παραγωγής και προώθησης προϊόντων.
Περισσότεροι από 1000 νέοι άνθρωποι έχουν ενδιαφερθεί για τα προγράμματα νέων αγροτών στο νησί μας ενώ εκατοντάδες είναι εκείνοι που προσδοκούν πως μέσω των νέων Ευρωπαϊκών προγραμμάτων θα κάνουν ένα βήμα ανάπτυξης. Όμως όχι μόνο δεν έχει ακόμα ξεκινήσει η εφαρμογή της νέας ΚΑΠ, που υποτίθεται ότι βρίσκεται σε εξέλιξη εδώ και δύο χρόνια, αλλά η Ελληνική πολιτεία έχει επιβάλει τόσους φόρους και τέτοιες διαδικασίες, που προβλέπεται αντί ανάπτυξης… να επέρχεται το «Βατερλό» του πρωτογενούς τομέα με ό,τι αυτό συνεπάγεται.
Μιλώντας για το θέμα με τον Πρόεδρο του παραρτήματος Κρήτης του ΓΕΩΤΕΕ Δρ. Αλέξανδρο Στεφανάκη, γίνεται αντιληπτό, πως ακόμα και τώρα, που τα λάθη και οι παραλείψεις είναι φανερό πως έχουν οδηγήσει σε αυτή την οικονομική κατάντια την κοινωνία, το Ελληνικό Κράτος όχι μόνο δεν παραδειγματίζεται για να αλλάξει ρώτα, αλλά συνεχίζει να αντιμετωπίζει εσφαλμένα όλο το φάσμα των συνιστωσών, που συνθέτουν τον πρωτογενή τομέα, δηλαδή, την σταθερή βάση οικονομικής ανάκαμψης και προόδου.
Ενώ ο κόσμος φαίνεται να επαναπροσδιορίζει τους στόχους του και να βλέπει θετικά την επιστροφή στην γη αξιοποιώντας νέες και παλιές καλλιέργειες, ενώ επιθυμεί να μπει στην μεταποίηση και στην εμπορία, ενώ βλέπει φως στην αγορά και δει την διεθνή, καμία ενθαρυντική κίνηση δεν γίνεται από το κεντρικό κράτος που εμμένει να κινείται με την βαριά, σκουριασμένη, βραδυκίνητη και αναποτελεσματική μηχανή του.
Χαρακτηριστικά ο Δρ. Στεφανάκης δήλωσε στην εφημερίδα μας, ότι «υπάρχει το θετικό, αυτό που λέει, ότι ο κόσμος προσπαθεί να αναπροσανατολιστεί. Υπάρχει ένας πολύ ισχυρός αναπροσανατολισμός στον πρωτογενή τομέα και στην παραπέρα μεταποίηση και εμπορία των προϊόντων του. Όμως, επί χρόνια πολλά χωλαίναμε απελπιστικά και συνεχίζουμε να χωλαίνουμε στην μεταποίηση. Μεγάλο μέρος των προϊόντων πωλούνταν χύμα, άρα, ήταν απόλυτα εξαρτημένα από το σύστημα. Επομένως έχουμε μια μεταστροφή και μια προσπάθεια για αναπροσαρμογή. Αυτή όμως η προοπτική δεν αντιμετωπίζεται σωστά από το κράτος. Ο πρωτογενής, είναι πραγματικός τομέας της οικονομίας, δηλαδή έχει «πόδια» διότι πατάει πάνω στους φυσικούς πόρους, έχει βάση, έχει ανθρώπους, έχει κάτι που δεν μετακομίζει εύκολα, δεν ανεβαίνει ή κατεβαίνει αλλά κλείνει, δεν είναι δηλαδή σαν τον τουρισμό που γίνεται μια αναταραχή και τελειώνει, ο πρωτογενής τομέας είναι εδώ. Τον δουλεύουμε και παράγουμε. Και παράγουμε το ανελαστικό αγαθό του ανθρώπου που είναι το πρώτο πράγμα στην κοινωνία. Γίνεται, λοιπόν, μια μεταστροφή πάρα πολλών ανθρώπων και μάλιστα καλού επιπέδου. Αυτό που συμβαίνει όμως δεν αξιοποιείται αλλά εμπόδια διαμορφώνουν κακές συνθήκες για το μέλλον.»
ΤΑ ΤΡΙΑ ΒΑΣΙΚΑ ΛΑΘΗ
Ο συνδυασμός της μη χρηματοδότησης, της βαριάς φορολογίας, της αδυναμίας προώθησης των προϊόντων και το πεπαλαιομένο σύστημα κρατικής διαχείρισης απειλούν τον πρωτογενή τομέα της οικονομίας.
Ο Πρόεδρος του παραρτήματος Κρήτης του ΓΕΩΤΕΕ Δρ. Αλέξανδρο Στεφανάκη διακρίνει τρία βασικά προβλήματα και δηλώνει τα εξής:
«Το πρώτο είναι το πρόβλημα αδυναμίας χρηματοδότησης, το οποίο όταν συνδυάζεται με αυτό το τρελό πράγμα που έχει γίνει με την φορολογία των επιχειρήσεων, στην ουσία διαμορφώνεται ένα εφιαλτικό σενάριο. Δεν γίνεται ανάπτυξη μέσα από αυτές τις διαδικασίες και την συγκεκριμένη προοπτική. Είναι φανερό, ότι δεν θέλουν και δεν έχουν βρει τον τρόπο να προχωρήσουν στην ανάπτυξη αυτού του τόπου.
Το δεύτερο πρόβλημα είναι, ότι μέσα στην διαδικασία του αναπροσανατολισμού έχουμε βρεθεί στην ουσία χωρίς διαφήμιση και προώθηση των προϊόντων του πρωτογενή τομέα. Είμαστε, χωρίς μάρκετινγκ, χωρίς αγορές. Διότι επί δεκαπέντε χρόνια η αγορά που προωθούσε η Κρήτη ήταν η Αθήνα και οι άλλες μεγάλες πόλεις της χώρας που ζούσαν με δανεικά και ασφαλώς τώρα δεν μπορούν να καταναλώσουν όπως πριν. Η Κρήτη, λοιπόν, έχει χάσει τις αγορές της. Για αυτό υπάρχει αυτή η τρομακτική κατρακύλα στην τιμή του αρνιού και στην μη απορρόφηση του, υπάρχει ο εφιάλτης στο τυρί και δυστυχώς υπάρχει ο εφιάλτης στο λάδι, το οποίο συνεχίζουμε να στέλνουμε κατά 80% στις ξένες αγορές για να βελτιώνουν τα λάδια τους που δεν έχουν ούτε στο ελάχιστο την ποιότητα του δικού μας ελαιολάδου. Αγοράζουν χύμα το λάδι μας για να βελτιώσουν την δική τους ποιότητα και να το πουλήσουν μετά αυτοί τυποποιημένο. Άρα δεν μένουν χρήματα στον τόπο μας. Και επιστεγάζεται το πρόβλημα αυτό με το ότι συνεχίζουν οι τομείς της οικονομίας να μην συμβαδίζουν. Έχουν γίνει καλά βήματα στο να δέσουν μεταξύ τους οι τομείς της οικονομίας αλλά είμαστε ακόμα σκορποχώρι. Αλλού πάει ο τουρισμός, αλλού ο πρωτογενής τομέας, υπάρχει μια μεταποίηση που ψάχνεται, δεν υπάρχει συνεργασία φυτικής – ζωικής παραγωγής όπως θα έπρεπε και έτσι δεν επιτυγχάνεται το επιθυμητό αποτέλεσμα.
Το τρίτο μεγάλο πρόβλημα είναι ότι έχουμε αποδεκατισμένες υπηρεσίες και σε πολλές περιπτώσεις, έτσι όπως είναι δομημένο το Αθηνοκεντρικό Κράτος, εντελώς αποπροσανατολισμένες, δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα και είναι απίστευτα διαπλεκόμενες. Θα πρέπει να γίνουν τρομακτικές ρήξεις μέσα στο δημόσιο σύστημα και να σπάσουν τα αποστήματα, τα οποία έχουν την απόλυτη ευθύνη για το κατάντημα της Ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας.»
ΑΠΑΙΤΟΥΝΤΑΙ ΡΙΖΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ
Σύμφωνα με τον Πρόεδρο του παραρτήματος Κρήτης του ΓΕΩΤΕΕ Δρ. Αλέξανδρο Στεφανάκη απαιτούνται ριζικές αλλαγές στην εφαρμογή της αγροτικής πολιτικής στην χώρας μας. Σε άλλη περίπτωση, το σενάριο είναι εφιαλτικό καθώς όπως δήλωσε «Θα συνεχιστεί η λεηλασία της περιουσίας των Ελλήνων. Θα χάνουν την περιουσία τους οι άνθρωποι που έχουν δουλέψει πάρα πολύ. Αυτό είναι το εφιαλτικό σενάριο. Ο συνδυασμός της μη χρηματοδότησης, της μη διασύνδεσης των τομέων και η βαριά φορολογία θα διαλύσει την Εθνική μας οικονομία. Αυτά που γίνονται… ούτε στον κλήδονα δεν γράφονται! Δεν υπάρχει κανένα πνεύμα ανάπτυξης αλλά μόνο αρπαγής των πάντων χωρίς λογική. Έχουμε φτάσει οι αγρότες να πληρώνουν 24% ΦΠΑ στα αγροεφόδια αλλά να πουλάνε με 13% ΦΠΑ τα προϊόντα τους! Οι σοβαροί κτηνοτρόφοι παράγουν 100 τόνους γάλα και δεν εισπράτουν ούτε τα κόστη παραγωγής! Άρα οδηγούμαστε στην καταστροφή.»
Ο ίδιος σχολίασε και την φορολόγηση των βοσκοτόπων και αγροτεμαχίων, λέγοντας, ότι «Αυτό είναι ανέκδοτο. Είναι παγκόσμια πρωτοτυπία. Σε κανένα ανεπτυγμένο κράτος δεν φορολογείται η μηχανή. Φορολογείται το εισόδημα. Τα αγροκτήματα που καλλιεργούνται και παράγουν εισοδήματα είναι μηχανές. Κανένας δεν λέει να μην πληρώνουν φόρους οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι. Αλλά να πληρώνουν αυτό που τους αναλογεί. Που θα τους επιτρέπει την βιωσιμότητα και την ανάπτυξη. Σήμερα στα 1000 ευρώ εισόδημα, στον παραγωγό μένουν τα 50 ευρώ! Και αυτό χωρίς πιστωτικό σύστημα, χωρίς οργάνωση, χωρίς σωστή και επαρκή αξιοποίηση των ευρωπαϊκών προγραμμάτων. Άρα που οδηγούμαστε; Ή αλλάζει η αγροτική πολιτική ή επέρχεται όλεθρος».
