Σωστή η επισήμανση ότι οι τρεις αποσπάσεις εκπαιδευτικών στη Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη και στα ΓΑΚ - Αρχεία Νομού Ρεθύμνης τους δίνουν μια τονωτική ένεση, ώστε να κρατηθούν εν ζωή. Οπωσδήποτε οι δύο αποσπασμένες εκπαιδευτικοί στη Βιβλιοθήκη, μαζί με τους τέσσερις μόνιμους υπηρετούντες υπαλλήλους, συγκροτούν την κρίσιμη μάζα για μια ουσιαστική λειτουργία της, εφόσον βέβαια αφεθούν σ’ αυτό. Άλλωστε υπάρχουν και μονοπρόσωπες Βιβλιοθήκες ανά την Ελλάδα που παράγουν υποδειγματικό έργο. Άλλωστε η πρότυπη για την Κρήτη Βιβλιοθήκη των Χανίων δεν λειτουργεί με περισσότερο προσωπικό από την ρεθεμνιώτικη.
Όμως η απόσπαση ενός μόνο εκπαιδευτικού στα Αρχεία δεν προοιωνίζεται τίποτα καλό για τη λειτουργία τους, εφόσον μάλιστα αυτή δεν είναι καν η Ασπασία Παπαδάκη, ιδρύτριά τους, οραματίστρια και υλοποιός της επιτυχημένης πορείας τους. Υπενθυμίζω ότι η πορεία αυτή μεταξύ άλλων περιλαμβάνει πνευματικά γεγονότα για την πόλη μας, όπως διοργανώσεις ημερίδων και συνεδρίων, εκδόσεις κ.λπ. Σκέφτομαι πρόχειρα, ποιος θα μπορούσε να την αντικαταστήσει στη συνδιοργάνωση της ημερίδας «Μαρτυρίες για τη Μονή Αρκαδίου» που προγραμματίζουμε για τα τέλη Οκτωβρίου το Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο Ρεθύμνης και το Σχολικό Μουσείο του Δήμου; Κι ακόμη ποιος άλλος θα μπορούσε να βοηθήσει στην ολοκλήρωση του εκπαιδευτικού προγράμματος που σχεδιάζαμε για μαθητές πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και πολύ περισσότερο ποιος θα το εμψυχώσει στην πράξη; Και ποιος άλλος θα μπορούσε να κάνει τις τρεις μέχρι σήμερα εκδόσεις που έχει πραγματοποιήσει, οι οποίες διακρίνονται για το υψηλότατο επίπεδό τους;
Να σημειώσω ότι το ίδιο ακριβώς συνέβη και στα Χανιά, όπου δεν αποσπάστηκε στα εκεί ΓΑΚ – Ιστορικό Αρχείο Κρήτης η «ψυχή» τους των τελευταίων χρόνων Κώστας Φουρναράκης. Να κάνω γνωστό για τους μη γνωρίζοντες τα τεκταινόμενα του γείτονος νομού ότι ο πνευματικός αυτός άνθρωπος τα πήρε από την μέχρι τότε τυπική λειτουργία τους και τα ξανάκανε όπως ήταν στα χρόνια του Νικολάου Τωμαδάκη, τα έκανε δηλαδή πνευματικό φάρο της πόλης. Μόνο που οι γείτονές μας Χανιώτες, όπως διαπίστωσα, δεν το αφήνουν έτσι το πράγμα, κι αυτό γιατί ξέρουν να εκτιμούν την εργατικότητα και την επιστημοσύνη των ανθρώπων. Το ερώτημα τι θα κάνουμε εμείς στο Ρέθυμνο...
Χάρης Στρατιδάκης
