Μας ξάφνιασε ευχάριστα ο Πολιτιστικός Σύλλογος Ατσιποπούλου με τη διημερίδα που οργάνωσε Κυριακή 28 και Δευτέρα 29 Ιουλίου στην αίθουσα εκδηλώσεων του Πνευματικού Κέντρου.
Ήταν στο πλαίσιο της επετείου των 50 χρόνων από την ίδρυσή του και στόχος η ανάδειξη των ιστορικών και πολιτιστικών στοιχείων της περιοχής.
Η αίσθηση ότι παρακολουθήσαμε συνέδριο με το κύρος των Κρητολογικών δεν μπορεί να θεωρηθεί υπερβολή.
Κάθε εισήγηση ,έστω κι αν το θέμα περιοριζόταν σε καθαρά τοπικά πλαίσια αποτελούσε πραγματεία.
Κάθε εισηγητής προσέδιδε με την επιστημονική του δυναμική μια πνευματική ευρύτητα στο συνέδριο που εύλογα λαμβάνει το χαρακτηρισμό του πολιτιστικού γεγονότος.
«Εν Ατσιποπούλω» επομένως για ένα διήμερο περιηγηθήκαμε στο ιστορικό παρελθόν μιας περιοχής του Ρεθύμνου που διακρίθηκε σε όλες τις εποχές για την ανδρεία των κατοίκων και την φιλοπονία τους, το φιλότιμο και την αρχοντιά τους
Με τις εμπνευσμένες εισηγήσεις εκλεκτών συνέδρων αναπτύχθηκαν θέματα σχετικά με την θέση του Ατσιποπούλου στην τοπική αυτοδιοίκηση , στα χρόνια των Βενετών, στα σωζόμενα νοταριανά έγγραφα του 17ου αιώνα, με την ενετική του γέφυρα, με την ετυμολογία της λέξης Ατσιπόπουλο, με τις ηρωικές του μορφές όπως ο οπλαρχηγός Χαράλαμπος Λιανδρής, και προσωπικότητες της διασποράς όπως ο Ιωάννης Ροδινός και ο Ελευθέριος Παπαγιαννάκη με τις παλαιοντολογικές έρευνες στην περιοχή και με τα σπήλαιά της, με τον αγώνα των Ατσιπουλιανών για το νερό , με τις αιτίες θανάτου και τη θνησιμότητα του πληθυσμού Ατσιποπούλου στην περίοδο 1901-1914,με τα παραδοσιακά επαγγέλματα που έχουν χαθεί ,με τη δράση των πολιτιστικών συλλόγων και διάφορα λαογραφικά στοιχεία .
Τα θέματα που περιείχε το πρόγραμμα της πρώτης μέρας ανέπτυξαν εξαιρετικά οι κ.κ. Σαμψών Δημήτριος, Παπαλεξάκης Αλέξανδρος, Γάσπαρης Χαράλαμπος, Γρυντάκης Ιωάννης, Γάσπαρης Αιμίλιος, Πελαντάκης Θεόδωρος, Σαμψών Νικόλαος, Περπιράκης Γεώργιος , Σιμιτζής Βασίλειος, Στρατιδάκης Χάρης, Γαγάνης Στάθης, Λιονής Χρήστος, Αετουδάκης Δημήτριος, Δημητρακάκης Κωνσταντίνος και Βερνάδος Μιχαήλ.
Προσωπικοί λόγοι δεν μας επέτρεψαν να απολαύσουμε την πνευματική αυτή πανδαισία της πρώτης μέρας του συνεδρίου ,αλλά είχαμε μια αίσθηση χάρις στον απόηχο των εγκωμιαστικών σχολίων που ακούγονταν σε όλα τα «πηγαδάκια» που δημιουργούσαν οι σύνεδροι πριν ξεκινήσει η διαδικασία της τελευταίας μέρας του προγράμματος.
Αυτό που εντυπωσίαζε τον επισκέπτη και δημιουργούσε μια ολοκληρωμένη εικόνα της πολιτιστικής παράδοσης του Ατσιποπούλου ήταν και οι εκθέσεις με έργα καλλιτεχνών της περιοχής που κοσμούσαν το χώρο του συνεδρίου.
Με το συντονισμό του κ. Γεωργίου Περπυράκη Επίτιμου Σχολικού Σύμβουλου Πρωτοβάθμιας και της κας Μάγδας Μποιγδάνη –Παπαλεξάκη, άνοιξε το πρόγραμμα των εισηγήσεων ο εφημέριος Ατσιποπούλου π.Μιχαήλ Μυστράκης με θέμα τους Ιερείς και τους Ναούς της περιοχής.
Η μεστή περιεχομένου εισήγηση ανέδειξε το έντονο θρησκευτικό συναίσθημα των κατοίκων και τον ενεργό ρόλο της εκκλησίας στην ανάπτυξη του τόπου με την παραχώρηση εκτάσεων για την κατασκευή σχολείων και άλλων αναγκαίων υποδομών. Σημαντική η προσφορά του π. Εμμ. Γιαννούλη που ήταν εφημέριος σε μια από τις πιο δύσκολες εποχές ,όταν κάθε τόπος προσπαθούσε να επιβιώσει μετά τις τόσες συμφορές που κληροδότησαν πόλεμοι και πέτρινα χρόνια.
Ο φιλόλογος και συγγραφέας κ. Γιώργος Φρυγανάκης, με το γνωστό ύφος που τον χαρακτηρίζει και σαν πένα και σαν ομιλητή καταξιώνοντάς τον στο χώρο του πνευματικού Ρεθύμνου, μας παρουσίασε το Ρέθυμνο μέσα από την ποίηση.
Θα θέλαμε να είχε περισσότερη ώρα στην διάθεσή του γιατί ήταν εξαιρετικής σημασίας όσα ανέφερε. Ο κ. Φρυγανάκης έχει τον τρόπο να αναδεικνύει κάθε πτυχή του θέματος με το οποίο καταπιάνεται και χάρισμα απαγγελίας που προβάλει την ποίηση κάθε δημιουργού κατά τρόπο που δεν μπορεί η απλή ανάγνωση να επιτύχει
Το θέμα αυτό ήταν εξαιρετικά δύσκολο γιατί ως γνωστόν το Ατσιπόπουλο είναι από τις περιοχές που έχουν υμνηθεί όσο ελάχιστες.
Ακριβοδίκαια ο κ.Φρυγανάκης ανταποκρίθηκε στην πρόκληση να κλείσει τόσες πληροφορίες στα ασφυκτικά χρονικά πλαίσια μιας εισήγησης . Και ικανοποίησε στο μέγιστο βαθμό το ακροατήριο
Αξια προσοχής είναι η πρόταση που έκανε στο τέλος της εισήγησης για τον τάφο του Δαλέντζα ενός από τους επιφανέστερους λογοτέχνες του Ρεθύμνου. Ο τάφος χρήζει άμεσου εξωραϊσμού και οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να δείξουν το ανάλογο ενδιαφέρον ,σ’ ένδειξη σεβασμού στο έργο και τους κοινωνικούς αγώνες ενός τόσο σημαντικού ανθρώπου.
Η κ. Χρυσούλα Δημητρακάκη στη συνέχεια συνεπήρε το ακροατήριο που παρακολουθούσε κρατώντας και την ανάσα του ένα χείμαρρο ιδεών αρμονικά δεμένων με ποίηση, φιλοσοφία, συναίσθημα, άποψη.
Αν και ήταν αναμενόμενη η τόσο σημαντική σε άκουσμα και υψηλά νοήματα εισήγηση της κας Δημητρακάκη, «Αναμνήσεις ενός καλοκαιρινού ονείρου» ξεπέρασε κάθε προσδοκία με την οικουμενικότητα που έδινε στο θέμα η εκλεκτή εισηγήτρια έστω κι αν αναφερόταν στο χωριό της.
Μας συγκίνησε η συγγραφέας κ. Μαργαρίτα Μυλωνάκη με την συγκλονιστική ιστορία στο Ατσιπόπουλο το 1929 ,που ήταν και μια μνημόσυνη αναφορά στην πεθερά της
Ο κ. Μιχάλης Τρούλης επισήμανε με τη σειρά του και επαίνεσε τον τρόπο που οι μικροί μαθητές προσέγγισαν τον τόπο τους ,θέμα που ανέπτυξε και ο δάσκαλος κ. Λευτέρης Βογιατζιδάκης με αντιπροσωπεία μαθητών του μέσα από την αναφορά στη δράση «Ατσιπόπουλο ο τόπος που ζω» Μια υποδειγματική ομαδική εργασία μαθητών υπό την φωτισμένη εποπτεία ενός δασκάλου με όραμα.
Το συνέδριο έκλεισε με την εισήγηση του Αντιδημάρχου κ. Γιώργου Γεωργαλή που αναφέρθηκε στην εκπαίδευση και την σχολική στέγη στο Ατσιπόπουλο.
Αξίζει κάθε έπαινο ο Πολιτιστικός Σύλλογος Ατσιποπούλου και ιδιαίτερα η οργανωτική επιτροπή που αποτελούσαν οι Δέσποινα Πετσαγγουράκη Αγγελιδάκη , Μιχαήλ Βερνάδος, Μιχαήλ Σπιθουράκης, Ελευθέριος Παπαλεξάκης,Αιμίλιος Γάσπαρης , Κωνσταντίνος Δημητρακάκης και Μιχαήλ Ροδινός για την άψογη.
Θα περιμένουμε ανυπόμονα τα πρακτικά του συνεδρίου που θεωρούμε ότι αποτελεί σταθμό στα πολιτιστικά δρώμενα του τόπου μας.
Για το Α’ συνέδριο Ατσιπουλιανών
Εσμίξανε οι χωριανοί
μέσα στο Σύλλογό μας
για να τα πουν τα νέα τους
πάντα για το καλό μας
Και μονιασμένοι να ‘μαστε
τσι χαλεπούς καιρούς μας
κι αλληλεγγύη να ‘χουμε
μα και γερό το νου μας
Ο γης τα’ αλλού να βοηθά
μ’ αγάπη και μεράκι
με καθαρή συνείδηση
να φεύγει το φαρμάκι
Κι αυτοί που ‘ναι στο σύλλογο
γερά μας το βαστούνε
και το χωριό βγάζουν ψηλά
κι όμορφα τα’ αγαπούνε
Ο Σύλλογος ο Ατσιπουλιανός
έχει πρεπιά και τρόπους
και δίνει παραδείγματα
σε ούλους τους Ανθρώπους
