Συνέντευξη στη Μαρία Ιερωνυμάκη
«Νιώθω ότι είμαι ένας άνθρωπος χαλαρός, αισιόδοξος, χαμογελαστός και θέλω να κάνω τους άλλους να γελάσουν»
Η πολύ επιτυχημένη εκπομπή του Mega «Κάψε το σενάριο» έκανε περιοδεία φέτος το καλοκαίρι σε πολλές πόλεις της Ελλάδας, ρίχνοντας αυλαία στην Κρήτη. Πρόκειται για μία παράσταση κωμωδίας και αυτοσχεδιασμού με πρωταγωνιστές τον Λάμπρο Φισφή, τον Δημήτρη Μακαλιά, την Ιωάννα Τριανταφυλλίδου και το Γιώργο Βαγιάτα, οι οποίοι καταπολεμάνε την κρίση με χιούμορ και ξεκαρδιστικές αυτοσχέδιες σκηνές. Έτσι, την π. Δευτέρα βρέθηκαν στο Θέατρο Ερωφίλη και παρουσίασαν μία κωμική παράσταση στην οποία συμμετείχαν οι θεατές.
Το «Ρ» βρέθηκε στην παράσταση και ο ηθοποιός Δημήτρης Μακαλιάς, σε συνέντευξη που παραχώρησε, μίλησε για την παράσταση, το θέατρο και τα όνειρά του. Αποφοίτησε με άριστα από τη Δραματική Σχολή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδας και είναι πτυχιούχος του Τμήματος Πολιτικών Επιστημών και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αθηνών. Παράλληλα, έχει κάνει σπουδές στη μουσική, το τραγούδι και το χορό και έχει παρακολουθήσει σεμινάρια από εξέχουσες φυσιογνωμίες. Έχει εμφανιστεί σε προσεγμένες δουλειές στην τηλεόραση και τον κινηματογράφο.
Τι ήταν αυτό που σε έκανε να ασχοληθείς με το θέατρο;
Από πολύ μικρός μου άρεσε ο κινηματογράφος και να βλέπω πάρα πολλές ταινίες. Πήγαινα πάρα πολύ κινηματογράφο και αυτό που με μάγευε ήταν ότι μπορούσα για δύο ώρες να ταξιδέψω σε κάτι φανταστικό, να πάω σε έναν άλλο κόσμο, να δω άλλους χαρακτήρες. Αυτό μου άρεσε πάρα πολύ και τελικά με κέρδισε. Η αλήθεια είναι ότι η πρώτη μου σκέψη ήταν να ασχοληθώ με αυτό το κομμάτι, το σκηνοθετικό, το κινηματογραφικό σε ένα άλλο επίπεδο που είναι πιο ολικό σε σχέση με μία θεατρική παράσταση και απευθύνεται σε πάρα πολύ κόσμο. Εκεί μπήκε το πρώτο μικρόβιο, πολλά χρόνια το ήθελα αυτό και ξεκίνησα σιγά σιγά. Το θέατρο είναι πιο απτό, στην ελληνική πραγματικότητα τουλάχιστον, σε σχέση με τον κινηματογράφο. Πιο πολύ πήγα να κάνω ένα βήμα προς το σινεμά και χωρίς να το καταλάβω, γράφτηκα σε μια δραματική σχολή. Πήγα και έδωσα εξετάσεις για να δω πώς είναι να εκτίθεσαι μπροστά σε κόσμο και για καλή μου τύχη με πήραν και ακολούθησα το δρόμο μου. Αφού είδα ότι το πράγμα πάει καλά, συνέχισα να το ακολουθώ. Το θέμα είναι ότι το ανακαλύπτω μέρα με τη μέρα και τώρα μου αρέσει πάρα πολύ, με καλύπτει απόλυτα.
Αισθάνεσαι ότι είσαι κατά κάποιο τρόπο τυχερός;
Θεωρώ ότι είμαι πολύ τυχερός. Στο θέατρο είμαι από το 2006, αλλά προφανώς ο κόσμος δε σε μαθαίνει εύκολα από αυτό και η τηλεόραση είναι το μέσο για να σε μάθουν. Το πρώτο «πέταγμα» έγινε με τη «Γενιά των 592 ευρώ». Το «Κάψε το σενάριο» παίζεται εδώ και δύο χρόνια και επειδή οι ελληνικές παραγωγές είναι ελάχιστες, ο κόσμος σε μαθαίνει θέλει – δε θέλει, επειδή δεν έχει και πολλές επιλογές. Θεωρώ ότι είμαι δύο φορές τυχερός επειδή το Mega, ένα από τα μεγαλύτερα κανάλια, τολμάει να κάνει κάτι νεανικό, που για μένα θα ήταν δύσκολο να το κάνει ακόμα και τις καλές του μέρες. Είναι μία εκπομπή που πραγματικά ρισκάρει το κανάλι και έχει συγκεκριμένο κοινό. Όσο ευρύ κι αν είναι το φάσμα του κοινού, δεν μπορεί να απευθυνθεί σε όλους το κάθε προϊόν. Και αυτό είναι ένα πολύ ιδιαίτερο προϊόν που είτε θα σου αρέσει, είτε δε θα σου αρέσει καθόλου. Εγώ χαίρομαι πολύ που το τολμάει και δίνει την ευκαιρία σε όλους.
Ο κόσμος που σε βλέπει στο δρόμο τι σου λέει;
Ο κόσμος έρχεται για να μου πει θετικά πράγματα. Ξέρω ότι σε πολύ κόσμο δεν αρέσει, όπως και ότι σε πολύ κόσμο αρέσει πάρα πολύ. Δέχομαι τα σχόλια, το έχει αγαπήσει ο κόσμος, του αρέσει και ιδιαίτερα οι νέες ηλικίες. Βλέπω πολλά παιδιά που παίζουν με αυτά τα παιχνίδια μόνοι τους στο σπίτι ή κάνουν στο σχολείο παραστάσεις. Νομίζω ότι έχει πάρει μία νέα διάσταση το κομμάτι του αυτοσχεδιασμού, που μέχρι χθες δεν ήταν τόσο ευρέως γνωστό. Δεν είναι θέατρο αμιγώς, αλλά έχει χροιά θεάτρου το οποίο είναι πάρα πολύ ωραίο.
Λίγα λόγια για την παράσταση…
Είναι κάτι αντίστοιχο με την εκπομπή της τηλεόρασης, αλλά νομίζω χίλιες φορές καλύτερο γιατί είναι κάτι ζωντανό, που σημαίνει ότι έχει τα πάντα, τις αμηχανίες, τα γέλια και το «παιχνίδι» με το κοινό. Κάθε βράδυ είναι τελείως διαφορετικό, κάθε παράσταση δεν πρόκειται να ξαναγίνει ποτέ όπως έγινε η προηγούμενη και αυτό έχει να κάνει καθαρά με το κοινό και με εμάς.
Υπάρχουν κοινά στοιχεία της καθημερινής σου ζωής με την εκπομπή;
Σε αυτήν την εκπομπή είμαστε σχεδόν 100% ο εαυτός μας, δεν μπορείς να κοροϊδέψεις κανέναν, είσαι πραγματικά καθαρός σε αυτό που κάνεις. Σίγουρα, όμως, δε γίνεται να γελάω 24 ώρες τη μέρα. Νιώθω ότι είμαι ένας άνθρωπος χαλαρός, αισιόδοξος, χαμογελαστός, δεν είμαι η ψυχή της παρέας, όπως δεν είμαι και στην εκπομπή. Θέλω να βλέπω την κωμική πλευρά των πραγμάτων, να κάνω τους ανθρώπους να γελάσουν, αν μπορώ, απλά δεν είμαι συνέχεια έτσι.
Ποια είναι η σχέση σου με τα άλλα παιδιά της παράστασης;
Είμαστε μία πολύ συμπαγής ομάδα, υπάρχει σύμπνοια, αντοχή και ανοχή, έχουμε αγαπηθεί και είμαστε μία πολύ συγκροτημένη ομάδα με τα καλά και τα αρνητικά μας, γιατί είμαστε τελείως διαφορετικοί άνθρωποι. Έχουμε βρει τη χρυσή τομή. Εδώ και δύο χρόνια δουλεύουμε πολύ σκληρά μαζί, δουλέψαμε και πολλούς μήνες πριν βγει το τηλεοπτικό προϊόν για να το χτίσουμε όλο αυτό και περνάμε καλά. Αφού έχουμε αντέξει τόσο καιρό, δε μας χαλάει τίποτα τώρα. Είναι ωραίο να βρίσκεις τέτοιες ομάδες και να δημιουργούμε καλά όλοι μαζί.
Ποια είναι η συμβουλή σου προς τα παιδιά που δε βρίσκουν διέξοδο στη χώρα μας για να κάνουν όσα θέλουν;
Θέλω να πιστεύω ότι τα πάντα μπορεί κάποιος να τα κάνει στη χώρα του, εκτός κι αν κάνεις κάτι τόσο εξειδικευμένο που πραγματικά στη χώρα σου δεν υπάρχει και έχεις ανάγκη να πας κάπου έξω. Το λέω από την προσωπική μου πλευρά γιατί εγώ νιώθω πολύ οικεία με τη χώρα μου, δε θέλω να τη χάσω και δε θέλω να φύγω. Από εκεί και πέρα, νομίζω ότι πρέπει να παλεύουμε για τα όνειρά μας, να πιεστούμε πολύ και να τα δώσουμε όλα. Αυτό που πιστεύω είναι ότι δεν πρέπει να έχουμε τεράστια όνειρα. Δηλαδή, να μη βάζουμε τον πήχη πολύ ψηλά γιατί δε μπορούμε να τον πιάσουμε και απογοητευόμαστε. Θα πρότεινα να παλεύουμε για τα όνειρα μας βήμα προς βήμα για να μπορούμε να τα πετυχαίνουμε. Κάθε φορά θα ανακαλύπτουμε και άλλους στόχους. Το όνειρό μας αλλάζει σχεδόν κάθε μέρα. Και εγώ με άλλο όνειρο ξεκίνησα, αλλά τώρα ζω το όνειρό μου, το οποίο δεν είναι το ίδιο με αυτό πριν από 15 χρόνια, αλλά με κάνει ευτυχισμένο. Έτσι, αν ακολουθείς κάθε φορά αυτό που το ένστικτο και η ψυχή σου σε πηγαίνει, θα δεις ότι υπάρχουν πάρα πολλοί παράδρομοι στο δρόμο προς το όνειρό σου που ίσως σου ανοίξουν άλλες οπτικές που σε κάνουν ακόμη πιο ευτυχισμένο και ολοκληρωμένο. Πάντα μπορούμε να βρούμε κάτι το οποίο θα μας καλύπτει και ας μην είναι ο αστροναύτης που ονειρευτήκαμε στα πέντε.
Ποιο είναι το δικό σου όνειρο για το μέλλον;
Ακολουθώ την παρόρμηση της στιγμής. Επαγγελματικά νιώθω πολύ όμορφα και πλήρης. Μου αρέσει να δουλεύω δημιουργικά, οπότε θέλω κάθε μου δουλειά να έχει κάτι καινούριο να δώσει και σε εμένα και στο κοινό. Είναι πολλές οι πλευρές που θέλεις να ανιχνεύσεις, άρα και πολλά τα όνειρα. Σε κάθε επίπεδο, επαγγελματικό, προσωπικό, ευχαρίστηση, ψυχαγωγία, το ακολουθώ. Σίγουρα, πάντως, θα ήθελα να κάνω οικογένεια γιατί μου αρέσει αυτό και αποτελεί ένα στόχο μου για το μέλλον.
