ΤΟΥ ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ

ΡΕΘΥΜΝΗΣ ΚΑΙ ΑΥΛΟΠΟΤΑΜΟΥ

κ. ΕΥΓΕΝΙΟΥ

ΔΙΑ ΤΗΝ ΛΑΜΠΡΟΦΟΡΟΝ ΕΟΡΤΗΝ

ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΥ

ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Προς

Τον Ιερό Κλήρο, τις Μοναστικές Αδελφότητες και τον ευσεβή λαό

της Ιεράς Μητροπόλεως Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου.

Αγαπητά και πολυφίλητα παιδιά μου,

Χριστός Ανέστη! Με την διαπίστωση αυτή διασαλπίζει η Αγία μας Εκκλησία την λαμπροφόρο ημέρα της Αναστάσεως το ελπιδοφόρο Ευαγγέλιο της νίκης του Χριστού κατά του θανάτου και καλεί τα μέλη Της, όλους εμάς που συναποτελούμε το Σώμα Της, να βιώσομε ευχαριστιακά την «θείαν ευφροσύνην εν τη ευσήμω ημέρα της εγέρσεως».

Χριστός Ανέστη! μας λέγει η Μητέρα μας Εκκλησία και μας προτρέπει να προσεγγίσομε στο μέγα θαύμα της πίστεώς μας, να γίνομε μάρτυρες του κενού μνημείου και έπειτα κήρυκες και ευαγγελιστές της Αναστάσεως του Σωτήρος μας Ιησού Χριστού σε ένα κόσμο που σήμερα, περισσότερο ίσως από ποτέ άλλοτε, το έχει ανάγκη.

Χριστός Ανέστη! λοιπόν. Ο Χριστός που άδειασε τον εαυτό Του με άκρα ταπείνωση και έλαβε μορφή ανθρώπου, όπως την δική μας, και, με την ευδοκία του Θεού Πατέρα και την συνεργία του Αγίου Πνεύματος, κυοφορήθηκε από την Παρθένο Μαρία.

Χριστός Ανέστη! Εκείνος που ενανθρώπησε αληθινά και έγινε κατά πάντα όμοιος με εμάς τους ανθρώπους, εκτός από την αμαρτία. Τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος. «Θεός αληθινός εκ Θεού αληθινού», που ένωσε ασύγχυτα τις δύο φύσεις Του, την θεϊκή και την ανθρώπινη, καθώς και τις δύο θελήσεις και τις δύο ενέργειές Του. Εκείνος που εκών, με την θέλησή Του, έπαθε τα πάθη ως άνθρωπος και σταυρώθηκε και πέθανε και τάφηκε. Εκείνος που, μετά την Ανάστασή Του, φανερώθηκε στους μαθητές Του και επαγγέλθηκε σε αυτούς ότι θα τους στείλει «δύναμιν εξ ύψους». Εκείνος που τους προέτρεψε να βαπτίζουν όλα τα έθνη «εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος» και να τηρούν όλα όσα τους παρήγγειλε.

Χριστός Ανέστη! Για να μπορούμε να κατανοούμε πως ο δρόμος της ζωής μας δεν μπορεί να είναι άλλος από εκείνο, ο οποίος οδηγεί στην ελευθερία «της δόξης των τέκνων του Θεού» (Ρωμ. η΄, 21), δεν μπορεί να είναι άλλος από τον δρόμο της ταπεινώσεως, της πρακτικής, συνεχούς και κενωτικής αγάπης στην σχέση μας με τον Θεό, τον συνάνθρωπο και τον κόσμο. Δεν μπορεί να είναι άλλος από τον δρόμο της θυσίας του εαυτού μας και των ιδιοτελειών του, της φιλαυτίας και των εγωϊστικών επιδιώξεών του για χάρη του πλησίον, ο οποίος δεν είναι εχθρός, ξένος ή αντίπαλος, αλλά αδελφός και παιδί αγαπημένο του ίδιου Θεού Πατέρα.

Χριστός Ανέστη! Για να μας δείξει πως για τον ουρανό ένας δρόμος υπάρχει, ο μονόδρομος της ταπείνωσης και της προσφοράς. Ο δρόμος που άνοιξε ο ίδιος, που «επτώχευσεν» εκούσια για να πλουτίσομε εμείς. Η πορεία σ’ αυτόν τον δρόμο προϋποθέτει την απόρριψη της φιλαυτίας και του ναρκισσισμού μας, την σταθερή απόφαση να ανακαλύψομε τον εαυτό μας και να τον εγκαταλείψομε στα χέρια Του, κάνοντας την ζωή μας ζωή Του.

Χριστός Ανέστη! Για να πιστεύομε σωστά και να ζούμε αγαπητικά, να κατανοούμε την πίστη ως κατάφαση του ανθρώπου στο μυστήριο της κενώσεως του Θεού, ως έμπρακτη έκφραση της μίμησης του Χριστού και της φιλανθρωπίας Του, της αγάπης Του δηλαδή στον άνθρωπο, στον κάθε ελάχιστο αδελφό Του, κατά την εντολή Του: «εφ’ όσον εποιήσατε ενί τούτων των αδελφών μου των ελαχίστων, εμοί εποιήσατε» (Ματθ. κε΄, 40).

Χριστός Ανέστη! Για να μας δείξει πως είναι ο Αδελφός όλων αδιακρίτως των παιδιών του Θεού, ο Εσταυρωμένος Αδελφός όλων των εσταυρωμένων ανθρώπων, όλων των κοπιώντων και πεφορτισμένων, των αμαρτανόντων και των μετανοούντων για τούς οποίους κτίσθηκε και υπάρχει η Εκκλησία. Ο Αδελφός όλων όσων σηκώνουν καρτερικά τον προσωπικό τους σταυρό, ανεβαίνουν με υπομονή τον δικό τους Γολγοθά, έχοντας σταθερά προσηλωμένη την σκέψη και την ελπίδα τους στην ανάστασή τους και την οριστική και αιώνια απαλλαγή τους από την φθορά και τον θάνατο.

Χριστός Ανέστη! Για να μην χάνομε το θάρρος μας, για να μπορούμε να ελπίζομε, για να μπορούν τα πνευματικά μας αισθητήρια να ακούνε την φωνή Του, όταν κλυδωνιζόμαστε επάνω στην τρικυμιώδη θάλασσα του βίου με όλους τους ανέμους εναντίους και απειλητικούς: «θαρσείτε, εγώ ειμι• μη φοβείσθε» (Ματθ. 14, 27). Για να κλείνομε βαθειά μέσα στην καρδιά μας την «θεία και φίλη και γλυκυτάτη φωνή» Του, πως δεν θα μας αφήσει ποτέ, πως θα βρίσκεται διαρκώς «μεθ’ ημών». Για να μην φοβόμαστε κανένα και τίποτε, για να αισιοδοξούμε, για να κοιτάζομε μπροστά, για να οικοδομούμε, για να δημιουργούμε, για να αγαπούμε, γνωρίζοντας πως «η αγάπη έξω βάλλει τον φόβον».

Αγαπητά μου παιδιά και μέλη τίμια της Τοπικής μας Εκκλησίας, Χριστός Ανέστη! Με αυτήν την διαπίστωση, η οποία γίνεται ευχή στα χείλη μας, ιδιαίτερα τούτες τις ημέρες, εύχομαι σε όλους το ανέσπερο Φως του Παναγίου Τάφου, της Πηγής «της ημών αναστάσεως», να διασκορπίσει όλα τα σκοτάδια από την ζωή μας. Η χαρά της Αναστάσεως να διασκεδάσει κάθε θλίψη της. Το Σώμα και το Αίμα του Αναστάντος Κυρίου μας να γλυκάνει κάθε πίκρα και να θεραπεύσει κάθε ασθένειά μας.

Σας εύχομαι χρόνια πολλά και ευλογημένα και σας παρακαλώ να μην λησμονείτε ούτε ένα λεπτό της ζωής σας πως ο Χριστός σταυρώθηκε για τον άνθρωπο και δεν σταυρώνει τον άνθρωπο, πως ο Χριστός αναστήθηκε για να ανασταίνεται καθημερινά ο άνθρωπος. Πως ο Χριστός σταυρώθηκε για να έχομε την δυνατότητα να ανασταινόμαστε έπειτα από κάθε πτώση, έπειτα από κάθε πάθος, έπειτα από κάθε σταυρό.

Τελικά, για εμάς ο «Χριστός Ανέστη!» Για να μπορούμε με ειλικρίνεια και παρρησία, από τα κατάβαθα της καρδιάς μας, να ομολογούμε αυτό που αισθανόμαστε και ζούμε μέσα στην Εκκλησία μας, το «Αληθώς», για εμάς, «Ανέστη!»

Σας ασπάζομαι με πολλή πατρική αγάπη

και εγκάρδιες πασχάλιες ευχές

Άγιον Πάσχα 2013

Ο Επίσκοπός Σας

Ο Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου Ευγένιος