Για δεύτερη συνεχή χρονιά στο «VAULT»
Κατά την επίσκεψη μου στην Αθήνα την περασμένη εβδομάδα, πήγα να παρακολουθήσω τη θεατρική παράσταση «Η μαμά μου ποτέ δεν πεθαίνει» στο νέο πολυχώρο πολιτισμού «VAULT» στο Βοτανικό. Στην αρχή ήμουν προβληματισμένη σχετικά με το τι θα δω και θα ακούσω στις ιστορίες αυτές αλλά και τι θα έχουν να μου διδάξουν. Το αποτέλεσμα, ωστόσο, ήταν παραπάνω από τις προσδοκίες μου και φεύγοντας μου άφησε μία περίεργη αίσθηση για τις ιστορίες που άκουσα, σοκαριστική και ταυτόχρονα συγκινητική. Πρόκειται για ιστορίες έντεκα γυναικών διαφορετικής ηλικίας, οικονομικής κατάστασης και διανοητικού επιπέδου που μέσα από τους μονολόγους τους αφηγούνται, εξομολογούν και ξαναζούν τις σχέσεις τους με τις μητέρες και τις κόρες τους και αποκαλύπτουν αυτόν τον τόσο καθοριστικό δεσμό γι’ αυτές.
Η συγγραφέας Claire Castillon στο βιβλίο της «Η μαμά μου ποτέ δεν πεθαίνει» ανατέμνει τη σκοτεινή πλευρά της πολύπλοκης αυτής σχέσης και αποκαλύπτει πολλών ειδών συναισθήματα. Αυτή η συλλογή διηγημάτων έχει τον γαλλικό τίτλο «Insecte», παρουσιάστηκε το 2006 και γνώρισε μεγάλη επιτυχία θεμελιώνοντας τη διεθνή καριέρα της συγγραφέως. Η ελληνική μετάφραση έχει γίνει από την Κατερίνα Μανιάτη και η σκηνοθεσία της παράστασης είναι του Δημήτρη Καρατζιά.
Ουσιαστικά, τοποθετείται η σχέση μάνας - κόρης στο μικροσκόπιο και είναι ιστορίες σχέσεων στοργής, οργής, ανταγωνισμού, αγάπης και μίσους. Είναι μία παράσταση που έχει όλων των ειδών τα συναισθήματα και οι γυναίκες γελούν, συγκινούνται, θυμώνουν, φωνάζουν, κλαίνε, προσπαθούν να σταθούν στα πόδια τους, να επικοινωνήσουν και φοβούνται στην ιδέα απώλειας της μάνας. Σε κάποιον από τους μονολόγους, μπορεί να βρει κανείς συμπεριφορές του και να σκεφτεί «ευτυχώς που δεν είναι έτσι η δική μου μαμά» ή «υπάρχουν πολύ χειρότερες σχέσεις», γιατί οι σχέσεις που παρουσιάζονται είναι πολύ διαφορετικές από αυτές που έχουμε συνηθίσει. Δεν υπάρχει η θυσία που συνήθως διαβάζουμε σε βιβλία, αλλά συναντάμε μητέρες οι οποίες είναι γεμάτες ανασφάλειες, φόβους, τραύματα και οι συμπεριφορές αυτές σημαδεύουν τις κόρες τους στη μετέπειτα ζωή τους.
Οι ερμηνείες των ηθοποιών Αθηνάς Τσιλύρα, Ιωάννας Πηλιχού, Νίκης Αναστασίου, Κικής Μαυρίδου, Ειρήνης Σταματίου και Γιάννας Σταυράκη ήταν άψογες, συγκλονιστικές, καθηλωτικές. Η μουσική ήταν εξαιρετική, αυτή που ταιριάζει σε μία δραματική παράσταση, η σκηνοθεσία λιτή και το τέλος συναρπαστικό. «Η μαμά μου ποτέ δεν πεθαίνει» ανεβαίνει στον πολυχώρο πολιτισμού «VAULT» για δεύτερη συνεχή χρονιά και θα συνεχιστεί μέχρι την Κυριακή των Βαΐων με παραστάσεις κάθε Παρασκευή και Σάββατο στις 21.15 και Κυριακή στις 18.15. Είναι μία παράσταση, πάντως, που αξίζει να τη δει κανείς γιατί αφυπνίζει με περίεργο τρόπο τους εφιάλτες και τους φόβους μας και μας κάνει να βγούμε από τα αδιέξοδα που πιθανώς να έχουμε εγκλωβιστεί στη σχέση μάνας με κόρη…
Μαρία Ιερωνυμάκη
