Οι γιορτές των Χριστουγέννων είναι πια παρελθόν.
Πώς αφήσαμε να κάνουμε γιορτές με τόσους όγκους πάγου στην καρδιά μας;
Δεν υπάρχει τελικά σ’ αυτήν την πόλη κάτι θετικό ν’ ασχοληθούμε, πέρα των όποιων εκτροπών; Πώς αντιστέκεσαι, αλήθεια;
Σίγουρα το καλό υπάρχει παντού, μόνο που δεν «πουλάει» ως είδηση για να προκαλέσει το ενδιαφέρον των ΜΜΕ. Η καθημερινότητα επικεντρώνονται στην προβολή των όποιων αρνητικών συμβαίνουν, παίζοντας θαυμάσια το ρόλο της Κασσάνδρας στο παιχνίδι της Μέδουσας. Γιατί το ζητούμενο από τον τραυματισμό των ανθρώπινων σχέσεων είναι η ανοχή στην υφιστάμενη κατάσταση, η σιωπή, η απομόνωση και τελικά η απολίθωσή μας!
Η καλύτερη αντίσταση, όπως πολλές φορές ακόμα έχω επισημάνει σε βιβλία και άρθρα μου, γίνεται μέσα από την τέχνη. Η παραγωγή πολιτισμού είναι αυτή που, σε κάθε περίπτωση, θα μας βγάλει από το τέλμα της παρακμής και της σήψης που έχουμε περιέλθει. Η αντίσταση μέσα από την τέχνη είναι πραγματικά ο σύγχρονος ρόλος του Περσέα, που εξολοθρεύει τις Μέδουσες της απολίθωσης. Και σε τοπικό επίπεδο ασφαλώς όταν μιλάμε για τέχνη και δη για θέατρο, μας έρχεται συνειρμικά στο νου ο «Θεατρικός Περίπλους»!
Σε προηγούμενο δημοσίευμά μου είχα κάνει αναλυτική αναφορά στην επιλογή της παραπάνω ομάδας, να ανεβάσει τα φετινά Χριστούγεννα την «Βασίλισσα του χιονιού» του Άντερσεν. Είχα αναφερθεί τότε στην άριστη επιλογή του φίλου σκηνοθέτη και ηθοποιού Θωμά Καντιφέ για το συγκεκριμένο έργο και την ευστοχία της επιλογής με βάση την ενεστώσα κατάσταση. Τα τελευταία γεγονότα που προανέφερα ήρθαν να δικαιώσουν απόλυτα το Θωμά, που με την ομάδα του αντιστέκεται και παράγει πολιτισμό τα τελευταία 24 χρόνια στην πόλη μας.
Λίγο πριν τα Χριστούγεννα έτυχα θεατής της παραπάνω παράστασης. Με το σημερινό μου άρθρο θα ήθελα να καταθέσω το ζεστό μου λόγο για κάθε παιδί ξεχωριστά, μια και η δική τους πολιτιστική επιλογή και πρόταση είναι η καλύτερη απάντηση στην ηθική λαίλαπα των καιρών. Θα ήθελα επίσης να μεταφέρω στους συμπολίτες μας το σύνολο των θετικών συναισθημάτων που αποκόμισα και που με διακατέχουν. Και φυσικά να τους προτρέψω να μην χάσουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν την παράσταση που θα επαναληφτεί μέσα στο Γενάρη. Να μην παραλείψουν μάλιστα να πάρουν και τα παιδιά τους στην παράσταση!!!
Αρχίζω την αναφορά στους συντελεστές της παράστασης από το τεχνικό της μέρος, που ήταν καθ’ όλα άψογο και εξ ολοκλήρου επαγγελματικό. Ένα μεγάλο μέρος, αν όχι το μεγαλύτερο, της επιτυχίας οφειλόταν στον ήχο και το φωτισμό! Υπεύθυνες οι κατά τα πάντα άξιες «συνήθως ύποπτες» του Περίπλου, Έλενα Πατσαχάκη, Ζαμπία Τριπολιτάκη, Εύη Καννά! Αυτές οι κυρίες από το παρασκήνιο ανύψωσαν τεχνικά στο προσκήνιο την παράσταση ως τ’ αστέρια!
Κι έρχομαι τώρα στους ηθοποιούς, που ερασιτέχνες και επαγγελματίες έλαμψαν επί σκηνής με την παρουσία τους. Πρώτη και καλύτερη φυσικά η Elke Buettgenbach που ως παρουσία της βασίλισσας του χιονιού μας πάγωσε… όλους, θυμίζοντάς μας συνειρμικά την παγωμένη φράου Μέρκελ! Την Elke συνεπικουρούσε με την ηλεκτρονική φωνή της η Μαρία Καντιφέ, με υποκριτική δεινότητα αντάξια δασκάλας δραματικής σχολής!
Ωραία παρουσία ως «κυρά των πάγων» αλλά και ως εικονική βασίλισσα του χιονιού η Ειρήνη Καυκαλάκη! Με τις συχνές επαναλήψεις και αντιστροφές του λόγου, σκορπούσε το κέφι και χάριζε άφθονο γέλιο στους θεατές. Εξίσου ιλαρή, δροσερή κι άλλο τόσο πληθωρική παρουσία η Σοφία Καλοκύρη, ως «κυρά των λουλουδιών»! Ωραίοι οι νεοφώτιστοι στον Περίπλου, Μαρία Αρχανιώτου, Καλλιρόη Αλεξάκη και Γιάννης Σταθάκης. Ιδιαίτερα οι δύο τελευταίοι ως πριγκιπικό ζευγάρι, ειδικά στην κρεβατομουρμούρα που τους έβγαλαν τα κοράκια! Καλός ο Γιάννης κι ως λήσταρχος, με το βαρύ ιδιωματικό του λόγου! Η δε Μάνια Καστανάκη, ως λησταρχίνα, ήταν ιδιαίτερα πειστική! Μας έμαθε μάλιστα πως γίνεται το αυγολέμονο με αυγά φιδιού…
Καλή και τρυφερή παρουσία η Ελένη Αλμπαντάκη, ως κόρη των ληστών. Μας έδειξε μάλιστα και τη φιλοσοφία του έργου, όταν μεταμελήθηκε κι άφησε ελεύθερους τη Γκέλντα και τον αιχμάλωτο τάρανδο των ληστών! Μας τραγούδησε επίσης γλυκά και μελωδικά, τραγουδίστρια γαρ! Στις όμορφες παρουσίες θα πρέπει να συμπεριλάβουμε και τον Πάνο Αντωνιάδη! Το σοφό, μορφωμένο και καλλιεργημένο πλην όμως γλυκατζή μάγο! Ο Πάνος μας έδειξε περίτρανα πως η αχίλλειος πτέρνα, το τρωτό δηλαδή σημείο, υπάρχει σε κάθε άνθρωπο.
Ο Γρηγόρης Καρούζος, καταξιωμένο στέλεχος του Περίπλου, πραγματοποιεί δυναμική επιστροφή μετά τρία χρόνια απουσίας. Μαζί με την Άννα Τζανιδάκη, ψυχή του Περίπλου τα τελευταία χρόνια και δεξί χέρι του Θωμά, υποδύονται ένα ζευγάρι κοράκια! Μιλούν κορακίστικα, τα οποία μεταφράζει γραπτώς ο θίασος…, βοηθούν τη μικρή Γκέλντα που ψάχνει τον αγαπημένο της, πραγματοποιούν ένα σωρό σκανδαλιές με το πριγκιπικό ζευγάρι και τελικά παντρεύονται με κουμπάρα την ίδια! Χωρίς αμφιβολία η σκηνή αυτή είναι η ιλαρότερη κι η απολαυστικότερη του έργου, που χαρίζει ξεκαρδιστικό γέλιο σε κάθε πικραμένο με το έξυπνο χιούμορ της!
Κάθε ζεστός λόγος και στο ζευγάρι των πρωταγωνιστών του έργου, Κοραλία Παλιεράκη και Βασίλη Σταματάκη, που υποδύονται το αγαπημένο παιδικό ζευγάρι που χωρίζει η κακιά βασίλισσα. Πολύ καλός ο Βασίλης ως Καρλ, τονίζει ιδιαίτερα τις μεταπτώσεις του ρόλου, από τη ζεστή καρδιά στο παγωμένο χιόνι. Ιδιαίτερα καλή η Κοραλία, η μεγάλη πρωταγωνίστρια του έργου, στο ρόλο της Γκέλντα. Η δικιά της Οδύσσεια κι η αναζήτηση του αγαπημένου της, είναι ουσιαστικά το επίκεντρο του έργου. Ρόλος που υπηρετεί επάξια η ίδια, αποκαλύπτοντας τις πτυχές ενός πραγματικά πλούσιου χαρακτήρα, που η παρουσία και η δράση του ουσιαστικά φωτίζει όλους τους επιμέρους ρόλους.
Ολοκληρώνοντας τα των ηθοποιών, θα σταθώ στον ίδιο τον Θωμά. Αυτός υπογράφει τη διασκευή, τα σκηνικά και τα κοστούμια της όλης παραγωγής! Και τα καταφέρνει επάξια σ’ όλα τα παραπάνω, γιατί δεν κάνει μια και μόνο καλλιτεχνική πρόταση μ’ όλα τούτα. Πρωτίστως κάνει μια κατάθεση ψυχής! Αυτή η κατάθεση είναι που σε κάνει να ξεχωρίζεις το γνήσιο από το ψεύτικο και φτιασιδωμένο. Και ο Θωμάς δεν αρκείται στην τεχνική ευκολία που ασφαλώς κατέχει, αλλά διδάσκει την κατάθεση ψυχής στους συνεργάτες του, το δυσκολότερο όλων!
Επισφράγιση αυτής της κατάθεσης ψυχής είναι οι δύο ρόλοι που επέλεξε να ερμηνεύσει. Και ο ζεστός παππούς, με την εξίσου ζεστή και γλυκιά σοκολάτα του αλλά και ο αιχμάλωτος τάρανδος των ληστών, έχουν μέσα τους το σπέρμα της αληθινής τέχνης, της αληθινής κατάθεσης ψυχής, της ζητούμενης ειλικρίνειας στις μέρες μας. Η δε σκηνοθετική του πρόταση, να αποβάλουμε το φόβο, να ζεστάνουμε τις καρδιές μας και να ξαναβρούμε το χαμένο μας εαυτό μέσα στον χαμένο συνάνθρωπο, είναι η καλύτερη απάντηση στη λαίλαπα των καιρών!
Κλείνοντας το παρόν σημείωμα, που είναι η δική μου κατάθεση ψυχής, ένα μικρό αντίδωρο στην προσφορά των παιδιών στην πόλη μας, θα αναφερθώ στο φίλο μουσικό Αντώνη Ζαχαράκη! Μέσα από τα δικά του ακούσματα ο πανέμορφος κόσμος του παραμυθιού παίρνει ζωή, οι νεαροί ηθοποιοί έναυσμα για δράση, οι θεατές απογείωση στο όνειρο! Μια μουσική που οι θεατές μπορούν να προμηθευτούν σε ψηφιακό δίσκο στο χώρο της παράστασης και να απολαύσουν αμέτρητες φορές στο δικό τους χώρο!
Για όσους δεν πρόλαβαν τις παραστάσεις του Δεκέμβρη, υπάρχουν οι 9 ακόμα παραστάσεις τα Σαββατοκύριακα του Γενάρη. Μέρες παραστάσεων 13, 14, 15 – 20, 21, 22 και 27, 28, 29 Ιανουαρίου, ώρα 7 μμ, στο υπόγειο θεατράκι του Περίπλου, Κουρμούλη 127. Κρατήστε μόνο έγκαιρα θέσεις, για να μη χάσετε την παράσταση στο τηλέφωνο 6945458516.
Γιώργης Καλογεράκης
Δάσκαλος Ειδικής Αγωγής
