Βιβλιοπαρουσίαση από τον Μιχαήλ Ευαγ. Βερνάδο, τ. Σχολ. Σύμβουλος Ε.Α
Το δερματόδετο βιβλίο του Μανώλη Ευαγ. Ροδινού «Επά ΄ναι τ’ Ατσιπόπουλο» το οποίο αποτελείται από 500 σελίδες.
Ο πρόλογος γραμμένος από τον ίδιο τον δημιουργό. Ο ίδιος το αποκαλεί πολλυσελεκτικό γιατί περιέχει ιστορικά καμώματα, ποιήματα, μαντινάδες πολλών Ατσιποπουλιανών, τοπονυμία Ατσιποπούλου κ.α που θα αναφέρονται αναλυτικά στο κάθε μέρος της βιβλιοπαρουσίασης.
Το βιβλίο εκδόθηκε από το κέντρο Λαογραφίας και Πολιτισμού Ατσιποπούλου το οποίο τελούσε υπό την αιγίδα του τέως Δήμου Φωκά.
Στη σελίδα 5 αναφέρονται οι χορηγοί.
Στις σελίδες 8 έως 14 παρουσιάζονται απόψεις σεβαστών προσώπων που κατάγονται από το Ατσιπόπουλο και όχι μόνο.
Από τη σελ. 15 έως 60 παρουσιάζονται έγχρωμες φωτογραφίες σημαντικών τοποθεσιών του Ατσιποπούλου στη σημερινή τους μορφή.
Από τις σελ. 61-320 υπάρχουν αναμνηστικές φωτογραφίες ανθρώπων που γεννήθηκαν, μεγάλωσαν, έζησαν, συμμετείχαν στα κοινωνικά δρώμενα του Ατσιποπούλου.
Νομίζω ότι στην προκειμένη αναφορά, η έκδοση αυτού του βιβλίου αποτελεί ένα αιώνιο μνημόσυνο, γιατί ξεφυλλίζοντας αυτές τις σελίδες θυμόμαστε αυτούς τους ανθρώπους που άφησαν την σφραγίδα τους στον τόπο με οποιονδήποτε τρόπο.
Ενδιάμεσα παρουσιάζονται σελίδες προικοσύμφωνου, υποψήφιας νύφης, με ποιο τρόπο κατέγραψαν τα προικιά της νύφης στα παλαιότερα χρόνια.
Για τους φονευθέντες σε πόλεμο Γιώργο Μιχ. Παπαντζανή και Σταγάκη Παντελή του Γεωρ, υπάρχει σχετική αναφορά, από τον Νικόλαο Ευαγ. Σαμψών Αντιστράτηγο Ε.α, τις συνθήκες θανάτου των.
Πολλές σελίδες καλύπτονται από το ημερολόγιο του αείμνηστου παπά-Μιχάλη Σκορδίλη που αναφέρονται οι γεννήσεις και παράλληλα μεγάλη θνησιμότητα των βρεφών καθ’ ότι η ιατρική δεν είχε προχωρήσει όπως σήμερα.
Σε άλλες σελίδες καταγράφονται οι γάμοι της τότε εποχής από το 1892 και οι παράνυμφοι του ζευγαριού.
Επίσης άλλες σελίδες αναφέρονται οι θάνατοι. Άξιο λόγου είναι η γλώσσα που γράφονται όλα τα ανωτέρω (στην καθαρεύουσα) καθώς και η καλλιγραφία τους.
Αξιοσημείωτες είναι οι σελίδες των φονευθέντων και εξαφανισθέντων Ατσιποπουλιανών θύματα εθνικών αγώνων του έθνους.
Τα ονόματα συνέλεξε η επιτροπή που είχε ορίσει το τοπικό συμβούλιο Ατσιποπούλου και ο Σύλλογος των εν Αθήναις Ατσιποπουλιανών «Η Αγία Ζώνη». Την επιτροπή αποτελούσε ο Γαγάνης Ευστάθιος του Γ. φυσικός, ο Περπυράκης Γιώργος Επιτ. Σχολικός Σύμβουλος Π.Ε και ο Νίκος Σαμψών Αντιστράτηγος Ε.α.
Στο 3ο μέρος του βιβλίου περιγράφονται 60 εύθυμες, αληθινές, αυτοσχέδιες ιστορίες που εκτυλίχθησαν στο Ατσιπόπουλο, όπου πράγματι διαπιστώνεις την αθωότητα των ανθρώπων αυτών που με χιούμορ διακωμωδούσαν ο ένας τον άλλο χωρίς παρεξηγήσεις.
Χάρηκα όταν πέρυσι επισκέφτηκα για πρώτη φορά το κέντρο Λαογραφίας και Πολιτισμού που δημιούργησε με κέφι, μεράκι και αγάπη ο πάντα δραστήριος και δημιουργός συμπολίτης μας φίλος ο Μανώλης Ευαγ. Ροδινός, στεκόμουν όρθιος για πολλές ώρες και διάβαζα αυτές τις ωραίες ιστορίες, γεγονότα της καθημερινής ζωής, μου τράβηξαν το ενδιαφέρον.
Τότε πρότεινα στο Μανώλη ότι αυτές οι ιστορίες είναι αξιόλογες και πρέπει να τυπωθούν και να γίνουν βιβλίο, ώστε να δώσουν την δυνατότητα στους αναγνώστες να τις διαβάσουν και συγχρόνως να τις απολαύσουν.
Ο Μανώλης πάντα τολμηρός την κάθε σκέψη την κάνει πραγματικότητα. Εφαρμόζει την λαϊκή παροιμία «Το γοργό και χάρη έχει». Τώρα κυκλοφόρησε το βιβλίο «Επά ΄ναι το Ατσιπόπουλο» που περιέχει 6 διαφορετικά αξιόλογα μέρη.
Το Δ΄ μέρος του βιβλίου περιέχει φωτογραφίες από εκθέματα που βρίσκονται στο κέντρο Λαογραφίας και Πολιτισμού Ατσιποπούλου 2010. Και τι δεν βρίσκεται εδώ είναι πολυσυλλεκτικό, έκθεση γραμματοσήμων, φιγούρες του θεάτρου Σκιών, γνωστές ως φιγούρες του Καραγκιόζη, μηχανήματα ερασιτεχνικού ραδιοφωνικού σταθμού, ασύρματος πλοίων, συσκευή τηλέτυπου του ΟΤΕ. Επίσης μηχανήματα μουσικής της εποχής του 1960-1968.
Το Μελώδιο της εκκλησίας Ατσιποπούλου που είχε τοποθετηθεί στην παναγία την Μεσοχωριανή το 1963.
Αριθμομηχανές διαφόρων τύπων, εποχών και τεχνολογίας, αυτόματοι τηλεφωνητές, χειροκίνητη κινηματογραφική μηχανή αντίκα 1922 κ.α.
Φωτογραφικές μηχανές, εικόνες του περασμένου αιώνα.
Έχει επίσης στηθεί Ε΄ μέρος το οποίο είναι αφιερωμένο στην παλιά αθλητική ομάδα του Ατσιποπούλου που έφερε το όνομα «Άφοβος». Γίνετε περιγραφή πως δημιουργήθη η ομάδα από ποιους, ποιοι ήταν οι παίκτες και ποιοι ενήργησαν να δημιουργηθεί το γήπεδο που σήμερα διαθέτει και συνδετικό χλοοτάπητα. Σήμερα η ομάδα ονομάζεται «Αθλητική Ένωση Ατσιποπούλου και Πρινέ». Το μέρος αυτό του βιβλίου εμπλουτίζεται με 17 πλούσιες έγχρωμες φωτογραφίες σχετικά με το ποδόσφαιρο και τους παίκτες και σχολιάζει ο συγγραφέας συντοπίτης μας λογοτέχνης Δημήτρης Αετουδάκης.
Στο 6ο μέρος του βιβλίου παρουσιάζονται αξιόλογα βιογραφικά νέων επιστημόνων καθώς και αθλητών.
Ελπίζω στην β΄ προσπάθεια της Νέας έκδοσης από τον Μανώλη Ευαγ. Ροδινό να υπάρχουν βιογραφικά και άλλων επιστημόνων που πληθώρα διαθέτει το Ατσιπόπουλο καθώς και καταξιωμένων επαγγελματιών, που κατάφεραν με την αξιοσύνη, τιμιότητα και εργατικότητα τους να αναγνωριστούν.
Γενικά το βιβλίο «Επά ΄ναι το Ατσιπόπουλο» του Μανώλη Ε. Ροδινού το ένα μέρος του βιβλίου του μπορεί να χαρακτηριστεί ως ένας τουριστικός οδηγός Ατσιποπούλου καθ’ ότι περιέχει πολλές φωτογραφίες από τα αξιοθέατα του Ατσιποπούλου. Στην άλλη έκδοση που επιχειρείται θα συμπεριλαμβάνονται και άλλα που έχουν ξεχαστεί.
Για το Πολυσυλλεκτικό αυτό λεύκωμα που με αγάπη και αφοσίωση προσπάθησε ο Μανώλης Ευαγ. Ροδινός και κυκλοφόρησε, χρωστούμε ευγνωμοσύνη καθώς με μεράκι ασχολήθηκε για την συλλογή στοιχείων (λαογραφικών-ιστορικών-αθλητικών και τουριστικών) αναμνηστικές φωτογραφίες που ζωντανεύουν τη μνήμη μας.
Συγχαίρω, επαινώ και ευχαριστώ προσωπικά τον αγαπητό, αξιόλογο, πολυτάλαντο και δημιουργικό Μανώλη Ευαγ. Ροδινό και του εύχομαι να έχει υγεία, ευτυχία, προσωπική και οικογενειακή και να συνεχίσει τις δραστηριότητες αυτές που προβάλλουν τον ίδιο αλλά και όλη την κοινωνία του Ατσιποπούλου και του Ρεθύμνου.
