Στην πολιτική, και δη στη διπλωματία, οι λεπτομέρειες κάνουν τη διαφορά. Και στην περίπτωση των Patriot, η Αθήνα φαίνεται πως έπαιξε σκάκι. Θα μπορούσε, όπως λένε αρκετοί αν δεν ήθελε να προκαλέσει, να τους στείλει στο στρατιωτικό αεροδρόμιο της Χρυσούπολης στην Καβάλα, καλύπτοντας και τη Βουλγαρία και εξυπηρετώντας ευθέως νατοϊκές ανάγκες. Όμως προτιμήθηκε η μεταφορά της συστοιχίας στην Κάρπαθο, αλλά και η στάθμευση F-16 στη Λήμνο και όχι τυχαία.

Με το (αφανές) «ok» από ΝΑΤΟ και Ηνωμένες Πολιτείες, η κίνηση αυτή κάνει ρουά ματ στη διπλωματία αλλά και το πεδίο. Ενισχύει την αποτροπή έναντι της Τουρκίας, πατά γερά στο Αιγαίο και το κυριότερο, «ξύνει» τα όρια της Συνθήκης της Λωζάνης για την αποστρατικοποίηση των νήσων χωρίς να την παραβιάζει.

Και κάπου εκεί, η Άγκυρα σήκωσε το γάντι, στέλνοντας επιστολή διαμαρτυρίας στο ΝΑΤΟ. Κίνηση περισσότερο παρορμητική παρά υπολογισμένη, λένε διπλωματικές πηγές. Διότι αν αυτή η επιστολή μείνει στα συρτάρια… τότε ίσως μιλάμε για ένα «αθόρυβο» αλλά κρίσιμο τετελεσμένο υπέρ της ελληνικής πλευράς. Στην σκακιέρα του Αιγαίου, άλλωστε, δεν κερδίζει πάντα αυτός που φωνάζει.