Οι Γερμανοί έκλεψαν την ελπίδα από την 109χρονη Ελπίδα.
Μία μεγάλη έκπληξη με περίμενε όταν ο Στέλιος Βασιλάκης με καταγωγή από την πανοραμική Νίθαυρη Αμαρίου μoυ πρότεινε να γνωρίσω από κοντά τις συμπαθέστατες πρώτες θείες του Ελπίδα και Χαρίκλεια και την αδελφή τους και μητέρα του Μαρία (και οι τρεις γαλανομάτες), οι οποίες γεννήθηκαν, μεγάλωσαν και παντρεύτηκαν στην Νίθαυρη, ενώ τα τελευταία χρόνια κατοικούν στο Ρέθυμνο, όπου τις φροντίζουν τα παιδιά τους. Αρχικά επεσκέφθην τις δύο αδερφές Ελπίδα Λαντζουράκη Μπικάκη, συζύγο του αειμνήστου Γεωργίου Μπικάκη και Χαρίκλεια Λαντζουράκη Αντωνάκη, συζύγο του αειμνήστου Μανούσου Αντωνάκη, που μένουν στο ίδιο διαμέρισμα στον δρόμο απέναντι από το Δελφίνι. Εκεί, θαύμασα την καθαριότητα και την περιποίηση που έχουν τόσα χρόνια από την κόρη της Χαρίκλειας που φέρει και η ίδια το όνομα Ελπίδα (Λαντζουράκη Λεμονάκη), προς χάριν της θείας της. Οι δύο αιωνόβιες αδερφές, η Ελπίδα 109 ετών και η Χαρίκλεια 95 ετών μόλις πληροφορήθηκαν ότι κατάγομαι από τη Νίθαυρη συγκινήθηκαν τόσο πολύ, που μου φίλησαν τα χέρια, ως ένδειξη αγάπης και σεβασμού, πράγμα που θα έπρεπε να είχα κάνει εγώ ως νεότερος. Ξαφνικά ξύπνησαν μπροστά τους οι θύμησες του γραφικού ορεινού χωριού, που αγναντεύει από τη μια την μυθική Ίδα, γενέτειρα και τροφό του Διός (γνωστή ως Ψηλορείτης) και από την άλλη την κοιλάδα του Αμαρίου και το Νότιο Κρητικό Πέλαγος. Μου μίλησαν για τις όμορφες στιγμές που πέρασαν στο χωριό αλλά και τις τραγικές της Κατοχής τότε που οι Γερμανοί αποδεκάτιζαν με το παραμικρό τον εντόπιο πληθυσμό. Αναφέρθηκαν επίσης στα σόγια του χωριού, στις άριστες σχέσεις, το φιλότιμο, και την αλληλεγγύη που είχαν τότε οι άνθρωποι.
ΤΟ ΤΡΑΓΙΚΟ ΣΥΜΒΑΝ ΤΗΣ ΑΙΩΝΌΒΙΟΥ ‘’ΕΛΠΙΔΑΣ ΛΑΝΤΖΟΥΡΑΚΗ-ΜΠΙΚΑΚΗ’’
Πληροφορήθηκα έκπληκτος για την τραγική ιστορία της γηραιότερης αδελφής της Ελπίδας που ο γάμος, αλλά και η ζωή της καταστράφηκε από ένα ατυχές γεγονός στο τελευταίο έτος της Γερμανικής Κατοχής. Ήταν νιόπαντροι όταν ο σύζυγός της Γεώργιος Μπικάκης είχε πιαστεί αιχμάλωτος από τους Γερμανούς μαζί με άλλους Νιθαυριανούς. Σύμφωνα με μαρτυρία και του αειμνήστου προέδρου της Νιθαύρεως και ιστοριοδίφου, Ζαχαρία Ι. Τσουπάκη την ώρα που οι αιχμάλωτοι, συνοδεία Γερμανών, κατέβαιναν στην απότομη κατηφόρα της οικίας του αντιστασιακού ιερέως παπά Αθανασίου Πουλακάκη, για να πάνε στην κρύα βρύση , ο άτυχος Γιώργης κατά λάθος γλίστρησε και έπεσε κάτω. Οι Γερμανοί νόμιζαν πως πήγαινε να δραπετεύσει και τον πυροβόλησαν κατακέφαλα σκοτώνοντάς τον. Το γεγονός αυτό σημάδεψε για πάντα την Ελπίδα που λάτρευε τον σύζυγό της καθώς οι άτεγκτοι Γερμανοί της στέρησαν την ελπίδα για μια ξέγνοιαστη ζωή. Ο θεός όμως της έδωσε μια άλλη ‘’ελπίδα’’ καθώς, ούσα νιόπαντρη, κυοφορούσε ήδη και γέννησε το 1944 ένα υγιέστατο αγοράκι που τον ονόμασε Γιώργο, προς χάριν του ‘εκτελεσμένου οικτρώς’ συζύγου της. Η αιωνόβιος Ελπίδα, 109 χρονών σήμερα, πάλεψε σαν μάνα και πατέρας, για την ανατροφή του μοναδικού παιδιού της, το οποίο παντρεύτηκε στο Ηράκλειο και της χάρισε δύο εγγόνια, την Ελπίδα και τον Μανώλη. Ωστόσο η πιστή στον αγαπημένο άνδρα της Ελπίδα , ως νέα Πηνελόπη, όχι μόνο μαυροφορούσε μια ζωή αλλά δεν θέλησε ποτέ να ξαναπαντρευτεί, μολονότι της το πρότειναν συγχωριανοί και συγγενείς. Σημειωτέον ότι ο Γιώργος, ο γιος της πολύχρονης Ελπίδας, απεβίωσε στο Ηράκλειο πριν τέσσερα χρόνια σε ηλικία 78 ετών .
Κατόπιν πήγα απέναντι περίπου από το Δελφίνι κι επεσκέφθην το διαμέρισμα της έτερης αδερφής τους , της Μαρίας Λανζουράκη Βασιλάκη 99 ετών, συζύγου του αειμνήστου Θρασύβουλου Βασιλάκη η οποία κατοικεί δίπλα στο ξακουστό εστιατόριο, ‘’ MARIAS HOME COOKING’ με ποιοτικότατο φαγητό, που οι παλιοί Ρεθυμνιώτες ακόμη αποκαλούν ‘’στης κυρίας Μαρίας’’ το οποίο όνομα το έδωσε ο δεύτερος γιος της Γιώργος , προς χάριν της μητρός του. Η 99χρονη, Μαρία (σχεδόν 100) μας καλοδέχθηκε με την ίδια ζέση που μας καλοδέχθηκαν οι γειτνιάζουσες αδελφές της με χαμόγελο και κρητική φιλοξενία. Εκεί με συνόδευσε ο πρώτος της γιος, ο Στέλιος Βασιλάκης ο οποίος εργάστηκε ως διοικητικός στο Τζάνειο Νοσοκομείο, στο Σωτηρία, στο πρώην Γεννηματά, και από το 2005-2009 ως Διοικητικός Διευθυντής στο Νοσοκομείο Ρεθύμνης. Η κυρία Μαρία πρόσχαρη και γελαστή μας είπε πολλές παλιές ιστορίες της Νιθαύρεως και επιβεβαίωσε τα γεγονότα που σημάδεψαν την Ελπίδα την επί πολλών ετών χήρα αδελφή της . Είχε δε ισάξια περιποίηση με τις αδελφές της από τους γιους της και τις νύφες της.
ΣΥΝΤΟΜΟ ΓΕΝΕΑΛΟΓΙΚΟ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ
Εκτός από τις τρεις ζώσες υπερήλικες αδελφές, θεωρώ χρήσιμο να σας αναφέρω εν συντομία τα λοιπά αδέλφια της μεγάλης οικογένειας Λαντζουράκη που έχουν φύγει από τη ζωή. Οι προπάτορες λοιπόν της μεγάλης οικογένειας, η Θεοδοσία (Δοσία) το γένος Δανδουλάκη με τον σύζυγό της Αλέξανδρο Λαντζουράκη, έκαμαν επίσης τα εξής τέκνα: Εμμανουήλ, Αντώνιο, Κυριακή, Ειρήνη, Παντελή. Σύνολο δηλαδή 8 παιδιά.
NIKOΛΕΩΝ .Ι. ΤΣΟΥΠΑΚΗΣ- Φιλόλογος, Δάσκαλος, Δημοσιογράφος
