Γράφει ο Κώστας Π. Μανιάς
Ποιος στ' αλήθεια πριν λίγα χρόνια, θα μπορούσε να φανταστεί, τον επικίνδυνο βαθμό εκμαυλισμού που οι πολιτικοί θα είχαν επιβάλει στο μουζίκο λαό;
Ναι! Ο σύγχρονος Έλληνας όταν ποια θέλουμε να παραδεχτούμε την πραγματικότητα, αποτελεί ένα απόβλητο χειρίστου μορφής των προγόνων του. Για τον νεοέλληνα μέχρι πρόσφατα, θα μπορούσε κανείς να βρει χίλιους δυο λόγους, για να δικαιολογήσει την μαλθακότητα που τον έχει κυριέψει.
Σήμερα όμως που του έχουν κλέψει τα πάντα με τον πιο ωμό τον πιο επαίσχυντο τρόπο και δεν του καίγεται καρφί, μονάχα ένας ψυχίατρος ίσως θα μπορούσε να δώσει απάντηση. Το γιατί, ενάμιση εκατομμύριο άνεργοι, δεν ξεχύνονται στους δρόμους, και να γκρεμίζουν ότι βρίσκουν μπροστά τους, η ταπεινότητα μου, μια εξήγηση μπορεί να δώσει. Πως στις ελληνικές οικογένειες, υπάρχει ακόμη λίπος. Η σύνταξη του γέρου και της γριάς, αντέχει φαίνεται ακόμη να θρέψει και τους κανακάρηδες. Εκεί που δεν μπορώ να δώσω απάντηση, είναι στις χιλιάδες αυτοκτονίες, χωρίς να ανοίξει μύτη από τους υπαίτιους των αυτοκτονιών.
Η καραμέλα πως δεν θέλουμε τη βία, εμένα ποια με βρίσκει αδιάφορο.
Όχι! Εδώ που φθάσανε τα πράγματα, στην κρατική βία, ο λαός πρέπει να αντιτάξει βία! Ο Στουρνάρας, καλά κάνει και φοβάται. Όλοι τους πρέπει να φοβούνται να αντικρίσουν το μουζίκο λαό στα μάτια. Όλοι τους πρέπει να φοβούνται να κυκλοφορήσουν ανάμεσα στο λαό. Όσο μαλάκας κι αν είναι αυτός ο λαός, από στιγμή σε στιγμή, δεν ξέρεις τι ατύχημα μπορεί να προκύψει που να αναστατώσει τους σημερινούς τύραννους του άξονα, και των ντόπιων συνεργατών τους.
Πήγα το λάστιχο από το τρακτεράκι μου στο βουλκανιζατέρ. Ήταν πέντε το απόγευμα, και το αφεντικό, μου είπε να πάω αύριο να το πάρω. Στην ερώτηση μου, γιατί δεν μου το φτιάχνει τώρα μου απάντησε, πως έχουν σταματήσει τα μηχανήματα. Στην παρατήρηση μου, ποιος τα σταμάτησε τα μηχανήματα, ο δήμος; Μου απαντά με ύφος πενήντα καρδιναλίων. Να έρθεις αύριο να το πάρεις. Και μετά μιλούμε για κρίση!
Ε! λοιπόν κύριοι, η Ελλάδα θα πεθάνει, όχι γιατί το θέλει η κάθε ΜΕΡΚΕΛ, ο κάθε απατεώνας της δύσης, όχι γιατί το θέλουν τα κάθε λογής καθίκια, - ντόπια και ξένα. Θα πεθάνει γιατί το αποφάσισε ο ίδιος ο λαός. Ο ίδιος ο λαός, με την αφασία του, με την αδιαφορία του, για ό, τι του συμβαίνει, κάνει καθημερινά, εθελούσια ευθανασία. Κάθε μέρα, παίρνει από μόνος του, τον ορό, το δηλητήριο, που τον στέλνει σ' ένα θάνατο, που ο ίδιος επέλεξε.
Την π. Τετάρτη, είδα στον Παπαδάκη έναν συμπαθέστατο 34 χρονών νέο να δηλώνει, πως είναι άνεργος, έχει τέσσερα παιδιά, και την προηγούμενη παρασκευή, του έκοψαν ρεύμα και νερό. Μα βρε άνθρωπε μου! Με όλη τη συμπάθεια και το σεβασμό στο πρόβλημα σου και που είναι ένα πρόβλημα χιλιάδων ανθρώπων, τι κάνεις; Τι κάνετε; Κάθεστε μοιρολατρικά, και κλαίτε τη μοίρα σας; Περιμένετε, να σας λυπηθούν οι Αλ Καπόνε, οι συμμορίτες που σας φέρανε σ' αυτά τα χάλια;
Ξεσηκωθείτε βρε χαϊβάνια! Ξεσηκωθείτε! Τι έχετε να χάσετε; Τι έχουμε να χάσουμε; Όλα μας τα πήρανε. Στον άλλο κόσμο μας στέλνουν καθημερινά.
Τελειώνοντας μ' αυτό το. ανάθεμα, κάνω μια δήλωση!
Πριν λίγες ημέρες, έκανα εγχείριση στα μάτια μου. Θα περιμένω λίγες ημέρες ακόμη, και μετά θα κάνω ένα κάλεσμα, για απεργία πείνας στην πλατεία Συντάγματος, ενάντια στην κατάσταση που μας φέρανε και που σταμάτημα δεν έχουμε. Θα περιμένω, να δω. Θα ανταποκριθούν 10; Ναι! Μονάχα 10 άτομα αν βρεθούν, θα δηλώσω παρών! Είμαι 76 ετών. Δεν αποβλέπω σε τίποτα προσωπικό. Δεν φιλοδοξώ - λόγω της ηλικίας μου - σε τίποτα. Θέλω να δω για τις επερχόμενες γενιές, μια ελπίδα. Ένα φως στο τούνελ. Τηλ 6945664179
